ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 11-12

เมื่อไปถึงด้านในนางก็ถอนหายใจโล่งอก ที่แท้จี๋เสียงตัวติดอยู่ตรงซอกหินแคบๆ ในถ้ำ ฟังจากเสียง ‘จี๊ดๆ’ ที่ดังแว่วมา คงเป็นเพราะจี๋เสียงไล่ตามจับหนูแล้วไม่ระวัง มุดมาติดแหง็กตรงซอกหินนี้เอง…

ช่วยไม่ได้ ในฐานะสุนัขแห่งสำนักยันต์คาถาเขาหลิงซาน หากอยากกินเนื้อก็ต้องมีความสามารถในการจับหนูติดตัวไว้

ชุยเสียวเสี่ยวเดินไปผลักก้อนหินเพื่อให้จี๋เสียงออกมา แต่ชั่วพริบตาที่หินถูกผลักตก ผนังหินทั้งแถบก็แตกร้าวครั่นครื้น ระหว่างรอยแยกของผนังปรากฏกล่องใบหนึ่งซึ่งจะว่าเหมือนโลหะก็ไม่ใช่โลหะ

อาอี้ตามมาจากด้านหลัง เอื้อมมือไปหยิบกล่องสำริดนั้นออกมา หลังจากปัดฝุ่นออกก็เผยให้เห็นรอยสลักลายนูนที่อยู่บนกล่องนั้น

เจียงหนานมู่อาศัยแสงจากคบไฟเพ่งมองลวดลายนั้นให้ชัดๆ แต่แล้วก็พลันสูดลมหายใจเฮือก ร้องเสียงดังว่า “อย่าแตะต้องมัน!”

ชุยเสียวเสี่ยวเองก็เห็นลวดลายนั้นชัดเจนแล้วเช่นกัน มองเผินๆ ก็คือรูปดอกบัวที่มีเส้นคดโค้งเก้าเส้น คล้ายกับรอยตราปทุมแดงบนหน้าผากของศิษย์สำนักกระบี่เก้าชั้นฟ้า

เพียงแต่ดอกบัวนี้ไม่ใช่สีแดง แต่เป็นสีดำคล้ำราวกับแปดเปื้อนเลือด ครั้นเพ่งมองดูนานๆ พานรู้สึกใจคอไม่ดี เหมือนวิญญาณจะถูกดูดเข้าไปอย่างไรอย่างนั้น

“ศิษย์พี่รอง นี่…คงไม่ใช่ตราประจำสำนักกระบี่เก้าชั้นฟ้ากระมัง”

เจียงหนานมู่เอ่ยเสียงเคร่งเครียด “ถ้าข้าจำไม่ผิด ‘ปทุมดำเก้าสาย’ นี้คือดวงตรามารของจอมมารเว่ยเจี๋ยผู้เกือบจะพิชิตฟ้าดินสำเร็จเมื่อสองร้อยปีก่อน”

แม้สำนักกระบี่เก้าชั้นฟ้าของฉินหลิงเซียวจะบำเพ็ญเพียรตามวิถีธรรมแท้ แต่ก็มีรากมาจากพลังบำเพ็ญมารของเว่ยเจี๋ย ดังนั้นรอยตราพลังตบะของสำนักจึงคล้ายกับดวงตรามารของเว่ยเจี๋ย

แต่เมื่อสองร้อยปีก่อนรอยตราปทุมดำที่คล้ายกันนี้กลับเป็นสิ่งที่พาให้ผู้คนหวาดผวา เพราะความโหดเหี้ยมกระหายเลือดของผู้ครอบครอง

ชุยเสียวเสี่ยวมองรอยตราปทุมดำราวกับครุ่นคิดบางอย่าง ทันใดนั้นก็นึกออกว่าตนเองเคยเห็นมันมาก่อน

ใช่แล้ว ตอนที่ฉินหลิงเซียวกำลังสังหารปีศาจในโรงเลี้ยงไหม กระบี่เก่าคร่ำคร่าที่เขาใช้เล่มนั้นก็มีลายดอกบัวสีดำอยู่บนด้ามจับไม่ใช่หรือ

เมื่อนึกได้เช่นนี้ชุยเสียวเสี่ยวก็เข้าใจทันใด ที่แท้ในยามที่ศิษย์ทรยศแซ่ฉินผู้นี้ไม่อาจจัดการปีศาจที่กำลังปราบอยู่ได้ เขาก็จะใช้กระบี่ประจำกายของปรมาจารย์เว่ยเจี๋ยนี่เอง

เพียงแต่ดูเหมือนฉินหลิงเซียวจะไม่ต้องการให้ผู้อื่นรู้เห็นว่าตัวเขาเกี่ยวข้องผูกพันอันใดอีกกับปรมาจารย์ที่เขาฆ่าสังหารเองกับมือ ถึงกับใช้ผ้าขาวห่อปิดด้ามกระบี่ไว้มิดชิด ช่างชวนให้คนค้นหาอยากรู้เสียจริง…