ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 7-8

ครั้งนั้นที่เขาไปเข้าพวกเป็นศิษย์ในสำนักของเว่ยเจี๋ยก็เคยได้ยินศิษย์ร่วมสำนักเล่าว่าดวงชะตาของเว่ยเจี๋ยมีดวงพิฆาตเพียงอย่างเดียวคือจะพบพานคนที่มีดวงอับแสงไม่ได้

แต่ผู้ที่มีดวงชะตาเช่นนี้ได้จะต้องเกิดในช่วงที่ดวงดาวบนฟ้าโคจรมาบรรจบตกฤกษ์ลักษณ์อินทั้งหมด

รอบโคจรนั้นใช้เวลาเจ็ดร้อยปีจึงจะบรรจบกันสักครั้ง ว่ากันว่าเว่ยเจี๋ยเฝ้าตามหาทั่วหล้า หมายกำจัดคู่พิฆาตแบบถอนรากถอนโคน แต่เพราะผู้มีดวงชะตาเช่นนี้มักเสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย ไม่อาจอยู่รอดมาจนโตได้ เว่ยเจี๋ยจึงไม่เคยหาตัวพบเลยสักคน

ไม่คิดไม่ฝันเลยจริงๆ ว่าหลังจากจิตปฐมของเว่ยเจี๋ยดับสลายไปแล้วสองร้อยปี ถึงค่อยปรากฏผู้มีดวงชะตาพิเศษอัศจรรย์เช่นนี้ขึ้น!

ฉินหลิงเซียวคิดถึงตรงนี้ สายตาก็ยังคงทอดตามแผ่นหลังแบบบางซึ่งค่อยๆ กลืนหายไปกับแสงจันทร์…

ชุยเสียวเสี่ยว…ติ้วเสี่ยงทายน้อย? น่าสนใจทีเดียว

กล่าวถึงศิษย์พี่ศิษย์น้องแห่งสำนักยันต์คาถา หลังจากผ่านเรื่องสยองขวัญในโรงเลี้ยงไหมมาก็พอจะนับว่าหนีรอดมาได้อย่างครบสามสิบสอง

จะมีก็เพียงจีอู่ชีที่น่าเวทนาอยู่บ้าง ทั่วร่างถูกไฟไหม้ลวกเป็นตุ่มพองมีหนองเลือด แม้เขาจะท่อง ‘คาถาเยียวยา’ หลังเกิดเรื่อง แต่ก็บรรเทาความเจ็บปวดได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

แต่หากเทียบกับความรู้สึกเจ็บปวดตามร่างกายแล้ว เขารู้สึกประหลาดใจกับนางโจรน้อยที่ตนเองดูถูกดูแคลนมาตลอดมากกว่า

ใครจะคิดเล่าว่าการฝ่าอันตรายหลายครั้งหลายคราในคืนนี้ สุดท้ายกลับต้องพึ่งเจ้าครึ่งพวง ชุยเสียวเสี่ยวผู้นี้ช่วยให้แคล้วคลาดปลอดภัยมาได้

ฝ่ายเด็กหนุ่มอาอี้ไม่เคยปิดบังซ่อนเร้นอารมณ์ความรู้สึกของตนเองมาแต่ไหนแต่ไร บนใบหน้าจึงมีแต่ความชื่นชมยกย่อง “ศิษย์น้องเจ้าสำนัก เจ้าอาศัยเพียงคำบอกเล่าของผู้อื่นไม่กี่ประโยคก็สามารถสรุปต้นสายปลายเหตุออกมาได้ทั้งหมด ร้ายกาจจริงๆ! ข้าเห็นยันต์ที่เจ้าวาดนั่นแล้ว ที่จริงล้วนวาดผิดทั้งหมด แต่ก็ยังสามารถปราบปีศาจได้ มหัศจรรย์ยิ่งนัก!”

ชุยเสียวเสี่ยวได้ยินคำเตือนจากศิษย์น้องเล็กก็รีบหยิบดูยันต์ที่ตนเก็บไว้ในอกเสื้อทันที…โอ้ ไม่จริงกระมัง เดิมทีคิดจะวาดยันต์ขจัดปัดเป่ามาร แต่เพราะเมื่อครู่รีบร้อนมากคงจะวาดผิดไปหลายขีด

ครั้นนางเปิดตำราออกมาเทียบดู…โอย ยันต์นี้คือ…ยันต์เสน่หารัญจวน!

ตามบันทึกในตำราลับที่อาจารย์มอบให้ยันต์นี้ยังเป็นเครื่องรางขายดีที่สุดในสำนักเมื่อครั้งอดีตอีกด้วย แม้แต่ไม้ใกล้ฝั่งเฒ่าชรา หากได้ครอบครองยันต์นี้ก็สามารถเป็นเจ้าบ่าวได้ทุกเมื่อ

เพียงแต่ยันต์เทพไม่อาจวาดเยอะ ปีปีหนึ่งอาจารย์วาดออกมาได้เพียงสองใบเท่านั้น ถึงกระนั้นเขาก็ยังกอบโกยเงินได้เต็มอ่างเต็มโถ เลี้ยงดูเหล่าศิษย์ภายในสำนักให้อยู่รอด กล่าวได้ว่ายันต์นี้เป็นสมบัติล้ำค่าที่สร้างความรุ่งโรจน์ให้แก่สำนักยันต์คาถาเขาหลิงซานเลยทีเดียว

พอลองย้อนนึกดูถึงตอนที่สุนัขแก่จี๋เสียงวิ่งปรี่ไปกัดคอปีศาจ ทั้งยังเกาะติดไม่ห่าง…

ชุยเสียวเสี่ยวเพิ่งเข้าใจในตอนนี้เองว่าเหตุใดปีศาจตนนั้นถึงเหม่อคว้างใจลอยไป ทั้งยังจับตัวจี๋เสียงไว้แน่น ก่อนจะระเบิดอารมณ์โกรธเกรี้ยวอับอายออกมา…

ที่แท้ที่ลูกแก้วปีศาจเกิดตำหนิแปดเปื้อนก็มีสาเหตุมาจากนางจริงๆ…ยันต์นี้เลวร้ายเกินไปแล้ว!