ทดลองอ่าน ผู้เป็นหนึ่งในใต้หล้า… คือข้าผู้เดียว บทที่ 5 – หน้า 6 – Jamsai
Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ผู้เป็นหนึ่งในใต้หล้า… คือข้าผู้เดียว บทที่ 5

“ได้ยินชัดเจนแล้วขอรับ”/“ได้ยินชัดเจนแล้วเจ้าค่ะ”

เสียงของผู้เข้าสอบสิบเอ็ดคนไม่สม่ำเสมอกัน ส่วนใหญ่เสียงอ่อยไร้แรง แค่ฟังผ่านๆ ก็รู้ได้ว่ามีคนไม่น้อยเตรียมใจจะมาใหม่ครั้งหน้าแล้ว

เหง่ง!

สิ้นเสียงย่ำระฆัง ซูเพียนจื่อก็รีบหิ้วหีบใบใหญ่พุ่งตัวเข้าตำหนักไปเลือกห้องที่อยู่ใกล้กับประตูมากที่สุด นางเลิกม่านขึ้นแล้วมุดตัวเข้าไปโดยไม่รั้งรอ

หลังจากเปิดหีบอย่างฉับไว มือข้างหนึ่งของสาวน้อยก็ฉวยคันฉ่องแก้วผลึกบานหนึ่งออกมาตั้งวางให้ดี ส่วนมืออีกข้างก็เปิดจุกกระบอกไม้ไผ่ออก นางกัดฟันยื่นนิ้วมือเข้าไปวักของเหลวสีดำที่หนืดข้นออกมากอบหนึ่ง พอป้ายกับสองฝ่ามือเสร็จก็ทาไปบนใบหน้าทันที

ผิวพรรณบริเวณที่สัมผัสถูกของเหลวเหล่านั้นบวมขึ้นด้วยความเร็วที่เห็นได้ด้วยตาเปล่า อาการปวดแสบปวดร้อนแล่นมาจากบนมือและใบหน้า ซูเพียนจื่อเจ็บปวดจนน้ำตาไหลพราก ทว่าการเคลื่อนไหวของนางกลับยังดำเนินต่อไปโดยไม่หยุดชะงักแม้สักอึดใจเดียว

นางแพ้พิษผึ้งชนิดหนึ่งมาตั้งแต่เล็ก ทันทีที่สัมผัสถูกผิวก็จะเริ่มบวมและปวดแสบ นางรู้ตัวว่าไม่มีพลังวัตร ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะใช้ลมปราณไปเปลี่ยนแปลงรูปโฉม นางจึงได้แต่แปลงโฉมด้วยวิธีทำร้ายตนเองเช่นนี้

หลังจากแน่ใจว่าส่วนใบหน้า ลำคอ รวมไปถึงสองมือล้วนทาพิษผึ้งจนทั่วแล้ว เวลาก็เพิ่งจะผ่านไปไม่ถึงครึ่งเค่อ

ซูเพียนจื่อทนเจ็บรีบหยิบเสื้อผ้าที่หนาเตอะชุดหนึ่งออกจากหีบมาสวมทับ เสื้อผ้าชุดนี้ถูกนางบุเสริมความหนาล่วงหน้าตามตำแหน่งที่กำหนดไว้ เมื่อสวมเสร็จแล้วทั้งร่างของนางจึงอ้วนขึ้นไม่ต่ำกว่าสองเท่าของขนาดร่างเดิม

ผู้ที่สะท้อนอยู่ในคันฉ่องจึงกลายเป็นเจ้าหมูตอนซึ่งยากจะแยกแยะได้ว่าอ้วนหรือบวมกันแน่!

แม้จะมีเสื้อผ้ากางกั้นก็ยังสามารถมองเห็น ‘เนื้อเผละ’ เป็นปล้องๆ ที่ดันตัวอยู่จนผ้าแทบจะปริ

เมื่อเตะรองเท้าพื้นแบนให้หลุดออกจากเท้า เปลี่ยนมาสวมรองเท้าหุ้มข้อขนาดใหญ่ที่เพิ่มความสูงและยัดผ้าบุใยไหมเอาไว้ด้านในแล้ว ซูเพียนจื่อก็พลันสูงขึ้นอีกหนึ่งส่วนทีเดียว

เฉพาะรูปร่างกับโครงหน้าในตอนนี้ ไม่มีใครสามารถมองออกแล้วว่าหมูอ้วนที่อุ้ยอ้ายในคันฉ่องก็คือสาวน้อยที่เมื่อครู่ก่อนยังสะโอดสะองผอมบางผู้นั้น

ทว่านี่ยังไม่เพียงพอ ซูเพียนจื่อทางหนึ่งใช้มือป้ายน้ำมันทาไปบนเส้นผม อีกทางหนึ่งก็ส่องดูคันฉ่องเพื่อปรับเปลี่ยนแววตา ใบหน้าของนางในตอนนี้ไม่อาจเห็นสีหน้าอารมณ์เช่นคนปกติแล้ว ทว่าดวงตายังสามารถแพร่งพรายข้อมูลได้มากมาย แม้ว่าดวงตาที่ทั้งกลมทั้งโตคู่เดิมจะบวมตุ่ยจนยิบหยีแล้วก็ตามที

เหง่ง!

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 8

    By

    บทที่ 8 ทั้งสองคนกลั้นหายใจพร้อมกัน หวังไหลตกใจจนอ้าปากกว้างพอจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้หนึ่งใบ “ข้า...” เสิ่นหุยเพิ่งพูดได้คำเดียว ความรู้สึกพะอื...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 8

    By

    บทที่ 8 เฉิงผิงลูบๆ หน้า “เจ้ามองข้าเช่นนี้ทำอะไร” เผยเซียวหยวนก็ไม่ปิดบังอำพราง ย่นหัวคิ้วพลางบอก “เฉิงผิง ไม่ใช่ว่าข้าเรื่องมาก แต่ข้างกาย...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 7

    By

    บทที่ 7 เสิ่นหุยตกใจไปชั่วขณะ จากนั้นก็กัดฟันไปรับหนังสือที่เขายื่นมาให้ ปลายนิ้วของนางไม่ระวังแตะถูกหลังมือของเขา เย็นจนนางรีบเก็บมือกลับมา...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 98

    By

    บทที่ 98 “เวยเฟิ่งหรือ” อวี๋หลิงเอ๋อร์กล่าวเสียงเบา “เรื่องนี้ข้ารู้ เวยเฟิ่งคือองค์เทพหญิงที่เคยออกรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับมหาเทพต้งยวน เคยช่...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 7

    By

    บทที่ 7 สองตาของนางกลอกมา ดวงตาจับนิ่งอยู่ที่ใบหน้าของเขา เผยเซียวหยวนไม่ต้องการจะมองสบตากับนาง เขากำลังจะเบนสายตาไปแล้วค่อยพูดธุระก็พลันสัง...

  • ตำนานรักฉบับท่านหญิง

    ทดลองอ่าน ตำนานรักฉบับท่านหญิง บทที่ 63

    By

    บทที่ 63 “พวกคนใจคอคิดคด ผู้อื่นใช้แผนเจ็บตัวยังยอมเจ็บตัวจริง แต่นี่เขากลับจับเสือมือเปล่า ข้าหรือสู้อุตส่าห์วิ่งวุ่นดูแลเขาแทบตาย สุดท้ายเ...

  • ตำนานรักฉบับท่านหญิง

    ทดลองอ่าน ตำนานรักฉบับท่านหญิง บทที่ 62

    By

    บทที่ 62 พะ...พาข้าไปที่ใดนะ เจียงจื้ออีนึกสงสัยว่าตนเองหูเฝื่อน แต่ยังไม่ทันได้ถามให้แน่ใจก็ถูกหยวนเช่อดึงวิ่งย้อนกลับไปทางเดียวกับขามา คนท...

บทความยอดนิยม

everY

ทดลองอ่าน เขตห้ามรักฉบับเบต้า เล่ม 1 Chapter 2.1-2.2 #นิยายวาย

ทดลองอ่าน เรื่อง เขตห้ามรักฉบับเบต้า เล่ม 1 ผู้เขียน : MINTRAN แปลโดย : ทันบี ผลงานเรื่อง : 배타적 연애 금지구역 ถือเป็นลิขสิทธิ์...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 4

บทที่ 4 “ถวายพระพรฮองเฮา ถวายพระพรสนมชายาทุกพระองค์พ่ะย่ะค่ะ” เผยไหวกวงเดินเข้ามา พูดทักทาย ทว่าแผ่นหลังนั้นไม่ได้ค้อมลง...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 5

บทที่ 5 เสิ่นหุยไร้ท่าทีตอบสนอง นางมองเผยไหวกวงอย่างตกตะลึง ยังคิดว่าตนเองฟังผิดไป “ไม่รบกวนจั่งอิ้นแล้ว” ปากของนางตอบสน...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 8

บทที่ 8 ทั้งสองคนกลั้นหายใจพร้อมกัน หวังไหลตกใจจนอ้าปากกว้างพอจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้หนึ่งใบ “ข้า...” เสิ่นหุยเพิ่งพูดได้คำ...

community.jamsai.com