ทดลองอ่าน ผู้เป็นหนึ่งในใต้หล้า… คือข้าผู้เดียว บทที่ 5

เมื่อเสียงระฆังดังมาจากนอกตำหนัก ซูเพียนจื่อก็หยิบขวดกระเบื้องใบเล็กออกมา กระดกขวดกรอกน้ำที่คั้นจากพริกสดลงคอไปในอึกเดียว นางไอโขลกอย่างรุนแรงอยู่หลายหนก่อนจะเลิกม่านเดินออกไป

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่แสงเทียนในตำหนักถูกดับลง ทั่วบริเวณจึงมืดมิดจนมองไม่เห็นกระทั่งนิ้วมือทั้งห้าที่ยื่นออกไป ทั้งนี้ก็เพื่อให้เหล่าผู้เข้าสอบไม่อาจทายฐานะที่แท้จริงของผู้ร่วมสอบได้จากตำแหน่งของห้องที่เดินออกมา และเป็นหลักประกันว่าการสอบจะยุติธรรมอย่างแน่นอน

เมื่อประตูตำหนักถูกผลักเปิด จึงราวกับปลดปล่อยแสงสว่างจากด้านนอกให้ฉายส่องเข้ามาในตำหนักแล้ว ซูเพียนจื่อกวาดตามองคนรอบข้างคร่าวๆ รอบหนึ่ง นางอดไม่ได้ที่จะอิจฉาอยู่ในใจ มีพลังวัตรช่างดียิ่งนัก ไม่ต้องใช้ของนอกกายก็สามารถแปลงโฉมตนเองจนไม่เหลือเค้าเดิมได้แล้ว

แม้หลายคนที่อยู่ตรงหน้าจะมีช่องโหว่มากมายในสายตาของซูเพียนจื่อ ทว่าพวกเขาเป็นแค่ศิษย์ระดับต้น ส่วนใหญ่พลังวัตรยังไม่พ้นจากขั้นถอดรูปซึ่งเป็นขั้นพื้นฐานที่สุดในการฝึกวิชายุทธ์ วันข้างหน้าเมื่อพลังวัตรค่อยๆ สูงขึ้นแล้ว ฝีมือในการเปลี่ยนแปลงรูปโฉมก็จะสมบูรณ์ยิ่งขึ้นอย่างแน่นอน

“หยิบป้ายหมายเลขแล้วก็ออกมาได้!” ซูป๋ออวิ๋นเอ่ยอยู่ที่ด้านนอก

ผู้เข้าสอบทั้งกลุ่มพากันก้มหน้าค้อมเอวเดินเรียงแถวออกจากตำหนัก เมื่อเดินผ่านประตู ต่างคนต่างก็หยิบแผ่นป้ายซึ่งระบุหมายเลขที่ไม่ซ้ำกันจากในตะกร้ามาคล้องไว้บนตัว ซูเพียนจื่อหยิบได้หมายเลขเจ็ด

ตอนนี้นางมีรูปกายที่ใหญ่เบอะบะ ผู้เข้าสอบหลายคนที่อยู่ใกล้ๆ จึงคิดอยากจะมาหลบหลังนางเพื่อหลีกเลี่ยงสายตาที่กวาดมองของผู้คุมสอบทั้งห้า

ซูเพียนจื่อเองก็หดคอมองไปทั่วๆ อย่างแตกตื่นลนลาน หมายจะหาใครสักคนมากำบังตัวเช่นกัน สุดท้ายนางจึงขยับร่างอย่างงุ่มง่ามไปจนถึงด้านหลังของเจ้าอ้วนที่รูปกายสูงใหญ่อีกคน

ไม่ใช่นางหลงนึกว่าทำเช่นนี้แล้วจะสามารถหลบรอดสายตาของผู้คุมสอบได้จริงๆ หรอก นางเพียงแต่ไม่อยากให้อากัปกิริยาของตนผิดแผกไปจากผู้เข้าสอบคนอื่นมากนักต่างหาก

เหตุที่ก่อนเข้าสนามสอบนางจงใจแสดงสีหน้าท่าทางว่ามั่นใจในตนเองเสียเต็มประดาก็เพื่อฝากภาพจำเอาไว้ให้เหล่าผู้คุมสอบว่านางมี ‘บุคลิกที่เด่นชัด’ จะได้สร้างความสับสนให้แก่สายตาของพวกเขา

สายตาของผู้คุมสอบทั้งห้าราวกับมีตัวตนขณะกวาดผ่านร่างของผู้เข้าสอบสิบเอ็ดคนไป จากนั้นทั้งห้าก็เริ่มเขียนชื่อกับหมายเลขของผู้เข้าสอบที่ถูกมองฐานะออกลงบนกระดาษขาว

ไม่ช้ารายชื่อห้าแผ่นก็ถูกติดไว้บนกระดานประกาศผลที่อยู่อีกด้านหนึ่ง ผู้คุมสอบแต่ละคนล้วนมองฐานะที่แท้จริงของผู้เข้าสอบออกราวห้าถึงเจ็ดคน ศิษย์ของผู้อาวุโสรองซูนำโด่งเกินใคร ไม่เพียงมองออกถึงแปดคน กระทั่งซูเทียนหวาก็อยู่ในรายชื่อของเขาด้วย