ทดลองอ่าน ผู้เป็นหนึ่งในใต้หล้า… คือข้าผู้เดียว บทที่ 5

ทว่าก็มีเขาคนเดียวเท่านั้นที่จดจำซูเทียนหวาได้ เพราะว่าคุ้นเคยกันมากเหลือเกิน

จะว่าไปซูเทียนหวาก็โชคร้ายยิ่งนัก อาจารย์ลุงสายตรงท่านนี้ช่างเที่ยงธรรมไม่เห็นแก่หน้าใครเสียจนน่าโมโห

เหล่าผู้เข้าสอบกับศิษย์ระดับต้นที่มาชมความครึกครื้นต่างก็ไล่ตรวจไปทีละรายชื่อจนครบทั้งห้าแผ่น พวกเขาล้วนตกตะลึงเมื่อพบว่ามีเพียงผู้เข้าสอบหมายเลขเจ็ดกับเก้าที่ไม่ถูกผู้คุมสอบคนใดมองออกเลย ซึ่งซูเพียนจื่อกับผู้เข้าสอบอีกคนนามว่าหลิวเยวี่ยก็ยังไม่ปรากฏอยู่ในรายชื่อนี้

สายตาของคนทั้งหมดพลันสาดขวับโดยพร้อมเพรียงไปยังร่างของเจ้าอ้วนหมายเลขเจ็ดกับเก้าที่หดตัวไปยืนกระจุกกันอยู่ด้านข้างด้วยท่าทางที่ดูมึนงง เก้ๆ กังๆ และขลาดกลัว ยิ่งเห็นดังนั้นทุกคนก็เปล่งเสียงอุทานอย่างต่อเนื่อง

เจ้าอ้วนหนึ่งในสองคนนี้ก็คือซูเพียนจื่อ?!

เป็นไปได้อย่างไรกัน?!

ช่าง…ห่างไกลจากคนเดิมมากเกินไปแล้ว!

สายตาของผู้คุมสอบทั้งห้าก็รวมเป็นตาเดียวอยู่ที่ร่างของเจ้าอ้วนสองคนนี้เช่นกัน ผ่านไปพักใหญ่ผู้คุมสอบที่ระบุชื่อของซูเทียนหวาออกมาคนนั้นจึงชี้มือไปที่เจ้าอ้วนซึ่งอยู่ข้างๆ ซูเพียนจื่อ “เจ้าคือหลิวเยวี่ย!”

ผู้คุมสอบผู้นี้ก็แซ่ซู มีนามว่าซูจาง ว่ากันว่าเป็นผู้ที่มีสายตาเฉียบคมที่สุดในหมู่ศิษย์ระดับกลางของถ้ำพันจิ้งจอก พอซูจางเอ่ยวาจา คนทั้งหมดก็มองไปที่ซูเพียนจื่อซึ่งยืนคู่กับหลิวเยวี่ยอย่างรู้สึกเหลือเชื่อ

หลิวเยวี่ยเมื่อถูกชี้ตัวก็พยักหน้ารับด้วยความประหม่า “ชะ…ใช่ข้าเอง!” มาจนถึงตอนนี้ค่อยถูกชี้ตัว เขาก็รู้สึกประหลาดใจมากเช่นกัน

ทว่าด้วยความลนลานเขาจึงลืมเปลี่ยนเสียง ทำให้ผู้คุมสอบที่มองดูเขาอยู่นั้นบ้างก็ขมวดคิ้ว บ้างก็ฝืนยิ้ม

หลิวเยวี่ยช่างดวงดียิ่ง ที่จริงแล้วในจำนวนผู้เข้าสอบสิบเอ็ดคนนี้ ฝีมือในการแปลงโฉมปลอมตัวของเขาอย่างเก่งก็จัดอยู่ในระดับกลางล่าง แต่เหตุที่เขาไม่ถูกชี้ตัวในทันทีเป็นเพราะการคงอยู่ของซูเพียนจื่อสร้างความสับสนแก่สายตาของทุกคน

หลิวเยวี่ยมีรูปร่างท้วมโดยกำเนิด พลังวัตรก็เพียงอยู่ในขั้นถอดรูปช่วงกลางเท่านั้น ทุกคนต่างรู้ดีว่าหากเขาจะอาศัยพลังวัตรปรับเปลี่ยนขนานใหญ่จนรูปร่างกลายเป็นคนผอมนั้นคือภารกิจที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย อย่างมากเขาก็ทำได้แค่ปรับเปลี่ยนเป็นบางส่วน