ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง ภาค 2 บทที่ 1-บทที่ 2

กลับกันถ้าหากรักษาความสว่างไว้ในระดับที่เหมาะสม เมื่อไม่รู้สึกระคายตา คนก็จะไม่มีข้ออ้างให้ปลีกตัวจากไป และยอมรับได้ในที่สุด

เพื่อไม่ให้ไป่หลี่จิงหงหลอกเอาตัวคนไปอีกครั้ง ต้องรักษาความพอเหมาะไว้ให้ได้ เช่นนี้ต่อให้ไป่หลี่จิงหงอยากจะลักพาคนไป โม่อีเหรินก็จะไม่หนีไปกับเขาอย่างส่งเดช

“ในเรื่องการฝึกบำเพ็ญก็เป็นเช่นเดียวกัน” โม่ซั่งเฉินเสริมอีกประโยค

พี่น้องสกุลฉู่ร้อนตัวขึ้นมาน้อยๆ ทันที

แม้ว่าสามเดือนมานี้จะท่องเที่ยวลงใต้มาตลอด แต่อันที่จริงนับตั้งแต่สู้กับซือลิ่งเทียนที่เมืองผิงเจิ้น พี่น้องสกุลฉู่ก็รู้สึกได้ว่าตนเองยังมีความสามารถไม่เพียงพอ

ด้วยอายุของพวกเขา สามารถฝึกบำเพ็ญได้ถึงขั้นฟ้าและผู้บัญชาสัตว์วิเศษอาจจะนับเป็นอัจฉริยะที่พบเห็นได้น้อยแล้ว หากแต่ยอดฝีมือต่อสู้กัน เคยสนใจอายุเสียที่ใด

ในขณะที่น้องสาวของพวกเขากลับเอาชนะผู้บัญชาสัตว์วิเศษระดับเก้าได้อย่างง่ายดาย และยิ่งสามารถต่อกรกับซือลิ่งเทียนที่ลึกล้ำมิอาจหยั่งได้อีกด้วย

หากต้องการปกป้องน้องสาวก็จำต้องบากบั่นพากเพียร ยกระดับพลังแก่นแท้ของตนเองให้สูงขึ้นไปเรื่อยๆ

ดังนั้นแม้ยามกลางวันพวกเขาจะตามอยู่ข้างกายโม่อีเหริน แต่ยามกลางคืนหลังกลับเข้าห้อง ถ้ามิใช่นั่งสมาธิฝึกบำเพ็ญทั้งคืนก็แอบออกไปฝึกกระบวนท่า

พวกเขาหลงนึกว่าตนเองปิดบังได้ดีมากแล้ว…ผลคือท่านตาทราบทุกเรื่อง

เฟิงเหยี่ยนมองเห็นสีหน้าท่าทีก้มหน้ารับผิดและทบทวนตนเองอย่างเงียบๆ ของสองพี่น้องแล้วก็นึกขำในใจอย่างอดไม่อยู่

“เฉิน พวกเขาสองคนทำเช่นนี้…ก็นับว่าขยันหมั่นเพียร ชี้แนะตักเตือนสักหน่อยก็พอแล้ว” เขากล้าพูดเลยว่าถ้าเฉินยังพูดต่อไป ลูกศิษย์ของเขาคงไม่มีหน้าพบผู้คนแล้ว

โม่ซั่งเฉินดื่มชาไปอีกถ้วยด้วยท่าทางเฉยชา จากนั้นก็มองไปยังสองพี่น้องอีกครั้ง “อยากยกระดับพลังแก่นแท้?”

“ขอรับ” สองพี่น้องตอบประสานเสียงกัน

“ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป การฝึกบำเพ็ญให้ยึดความสมดุลเป็นหลัก หากรู้สึกว่าตนเองใกล้จะเลื่อนขั้นแล้วก็ให้ควบคุมเอาไว้ โดยเฉพาะเจ้า” เขาชี้ฉู่เซวียนอั๋ง “เจ้าเคยถูกคนวางยาพิษ ‘หยาดน้ำตาเทพยุทธ์’ แม้จะแก้พิษได้แล้ว และโม่อีเหรินก็ได้ให้เคล็ดวิชาต่อสู้และฝึกบำเพ็ญที่ต่างจากเดิมแก่เจ้าแล้ว ทว่าพื้นฐานไม่มั่นคง ภัยแฝงมีแต่จะใหญ่ขึ้น สถานเบาก็ไม่อาจเลื่อนขั้น สถานหนักก็ธาตุไฟเข้าแทรก เรื่องเหล่านี้เจ้าสมควรรู้”

ฉู่เซวียนอั๋งสะท้านเฮือกก่อนพยักหน้า “เซวียนอั๋งทราบแล้วขอรับ”

“เคยยืนอยู่จุดสูง วันหนึ่งต้องมาเริ่มต้นใหม่ แม้กระบวนการจะลำบากยากเย็น แต่ถ้าสามารถรักษาสภาพจิตใจให้มั่นคงและผ่านด่านนี้ไปได้ เจ้าก็จะขึ้นไปได้สูงกว่าเดิม”

ฉู่เซวียนอั๋งนิ่งเงียบไปชั่วขณะ แล้วถึงเงยหน้าขึ้นมา “ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณท่านตาขอรับ”