ทดลองอ่าน ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง ภาค 2 บทที่ 3-บทที่ 4

“หากแต่การรู้เร็วไปจะทำให้ความคิดความอ่านของเจ้าสับสนได้ง่าย ไม่อาจสงบใจ ไม่มีผลดีต่อการฝึกบำเพ็ญ” โม่ซั่งเฉินอธิบายอย่างมีน้ำอดน้ำทนถึงเพียงนี้ต่อโม่อีเหรินเพียงผู้เดียว

ท่าทีนี้ทำให้เฟิงเหยี่ยนที่มองดูอยู่ด้านหลังคับแค้นใจนัก หัวใจของเฉินเอียงกระเท่เร่แล้วจริงๆ

กับหลานชายสองคนเพียงพูดกระชับได้ใจความ ในหนึ่งประโยคกระชับได้เท่าไรก็กระชับเท่านั้น หากสามารถพูดหมดได้ในคำเดียวก็จะไม่เอ่ยคำที่สองออกมาอย่างเด็ดขาด ทว่ากับอีเหรินน้อยกลับอธิบายดีๆ จนรู้เรื่องอย่างมีน้ำอดน้ำทน

ครั้นพอนึกถึงตนเอง ตนก็อยู่ในพวกที่ได้รับ ‘ถ้อยคำกระชับได้ใจความ’ นั้นเช่นกัน

“เช่นนั้นท่านตา บัดนี้ข้ารู้เรื่องแล้ว ท่านก็เล่าเรื่องของทางนั้นให้ข้าฟังสิเจ้าคะ” โม่อีเหรินจึงเอ่ยถามต่อตรงๆ

“เรื่องที่ข้ารู้ก็มีไม่มาก”

เขารู้แค่ว่านอกดินแดนเทพยุทธ์ยังมีดินแดนที่กว้างใหญ่ไพศาลยิ่งกว่า มีไอวิเศษล้นเหลือยิ่งกว่า และเหมาะกับการฝึกบำเพ็ญยิ่งกว่าดำรงอยู่อีก

หากแต่ดินแดนเทพยุทธ์กลับเหมือนเป็นสถานที่ปิดตาย คนในที่แห่งนี้ไม่อาจจากไป ต่อให้ฝึกบำเพ็ญจนถึงขั้นสุดยอดแล้ว หากไม่อาจไปยังดินแดนอื่นได้ ก็จะสิ้นอายุขัยไปเนื่องจากไม่อาจบรรลุขั้นที่สูงกว่าได้

เรื่องเกี่ยวกับดินแดนอื่นนั้น แม้ในตระกูลเฟิ่งจะมีบันทึกไว้เช่นกัน แต่ก็มีไม่มาก บางทีในเขตลี้ลับอาจจะมีคำอธิบายอยู่มากกว่า

“ดังนั้นเขตลี้ลับแห่งนั้น ข้ายังคงไปเยือนจะดีกว่า…” โม่อีเหรินพูดพึมพำ

เดิมทีเรื่องจะไปหรือไม่ไปนั้น นางเชื่อฟังท่านตาโดยมิได้มีความเห็นมากนัก ทว่าดูจากยามนี้ นางพลันรู้สึกว่ามีความจำเป็นจะต้องไปเยือนเขตลี้ลับสักหน่อย

หากดินแดนเทพยุทธ์ส่งผลต่อการทำให้พลังยุทธ์ถูกจำกัดอย่างมาก เช่นนั้นในอนาคตการไปจากที่นี่ก็เป็นทางเลือกที่ต้องเลือกแล้ว

“ไปหรือไม่ไป เจ้าตัดสินใจเองได้เลย ทว่าการกลับไปตระกูลเฟิ่งสักเที่ยวเป็นเรื่องจำเป็น” ถ้าไม่กลับไป เฟิ่งเชียนลั่งจะต้องไล่ตามมาไม่เลิกราแน่นอน

มิหนำซ้ำหลานสาวของเขา ญาติที่เขาให้การยอมรับก็ย่อมจะเป็นคนตระกูลเฟิ่ง กลับถิ่นตระกูลไปให้ทุกคนได้รู้จักหน้าค่าตาเสียหน่อยก็เป็นเรื่องจำเป็น

“อ้อ” โม่อีเหรินพยักหน้า นางเชื่อฟังคำท่านตา “จริงสิ ท่านตา ที่ท่านถามเมื่อครู่นี้ ป้ายหยกหรือรูปทรงกลมแปลกจำเพาะคืออะไรเจ้าคะ”

“หากข้าเดามิผิด นั่นน่าจะเป็น…ยันต์ส่งตัวผ่านมิติ”

“ยันต์ส่งตัว?”

โม่อีเหรินกับไป่หลี่จิงหงต่างมีสีหน้าสนเท่ห์

โม่ซั่งเฉินอธิบาย “รูปทรงกลมที่แปลกจำเพาะน่าจะเป็นอักขระยันต์ชนิดหนึ่ง ใช้วิธีการพิเศษทำออกมา สามารถแหวกมิติแล้วส่งคนหรือสิ่งของผ่านไปได้ ทว่านี่ยังต้องมีจุดส่งตัวที่สอดรับกันด้วย สกุลไป่หลี่น่าจะมีเขตลี้ลับพิเศษสอดรับกับยันต์ส่งตัวอยู่ ดังนั้นอีกฝ่ายถึงสามารถอาศัยยันต์ส่งตัวเดินทางมาและสามารถใช้ยันต์ส่งตัวเดินทางกลับไปได้”

ทว่ายันต์ส่งตัวพรรค์นี้ หนึ่งอันใช้ได้เพียงหนึ่งครั้ง มิหนำซ้ำน่าจะทำขึ้นมาได้ไม่ง่ายด้วย ผู้ที่มีพลังยุทธ์ไม่เพียงพอก็ไม่อาจใช้งานมันได้ มีข้อจำกัดมากยิ่ง