ทดลองอ่าน ยาใจโจรหมอ บทที่หนึ่ง-บทที่สอง

บทที่สอง

“ท่านเป็นผู้ใด ขอเรียนถามว่าข้าทำสิ่งใดผิดต่อท่านหรือ” สวีลี่คังเผชิญหน้ากับบุคคลตรงหน้าโดยไม่หวั่นเกรง ทั้งยังเด็ดขาดและหนักแน่น ยังคงวางตัวสุขุมเฉกเช่นผู้เป็นหมอ

“เจ้าทำให้แม่ของพี่น้องข้าตายก็ถือเป็นการล่วงเกินข้า หนึ่งชีวิตแลกหนึ่งชีวิต ข้าจะให้เจ้าชดใช้ด้วยชีวิต!” หัวหน้าโจรผู้นั้นกวัดแกว่งดาบอยู่เบื้องหน้าสวีลี่คังคล้ายต้องการเฉือนเนื้อตัดเอ็นฉีกกระดูกเขาออกมาเพื่อระบายความแค้น

“ข้าไม่เข้าใจ สรุปว่าข้าทำผิดตรงที่ใดกันแน่ ท่านจึงเคียดแค้นข้าเพียงนี้”

“เอาเถอะ ในเมื่อเจ้าไม่อยากตายโดยไม่กระจ่างความ เช่นนั้นข้าก็จะทำให้เจ้าสมปรารถนา! ใครก็ได้เอาเทียบยาเข้ามา!” หัวหน้าโจรตวาดเสียงดัง ลูกน้องของเขาก็รีบหยิบกระดาษที่ถูกขยำจนเกือบขาดออกมาทันที “คลี่ออกแล้วเจ้าลองเบิกตาดู เทียบยานี้ใช่เจ้าเป็นผู้เขียนหรือไม่!”

สวีลี่คังเบิกตากว้างมองสำรวจอย่างละเอียด หลังแน่ใจว่าเป็นลายมือตนเองจริงๆ จึงทำได้เพียงผงกศีรษะ

“ยอดเยี่ยม ในเมื่อเจ้ายอมรับแล้ว เช่นนั้นก็เตรียมตัวตายเสียเถอะ!” หัวหน้าโจรผู้นั้นตวาดเสร็จก็ยกดาบขึ้นด้วยท่าทางที่พร้อมตวัดดาบลงมา

“ช้าก่อน!”

“ช้าก่อน! โปรดวางดาบไว้ชีวิตเขาด้วยเถิด!” เถาเม่ยเอ๋อร์พบว่าตนกับบุรุษชุดขาวผู้นั้นกลับพูดประโยคเช่นนี้ออกมาพร้อมกัน

ดวงตาของบุรุษชุดขาวผู้นั้นเหลือบมองมาที่นางคราหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าตกใจไม่น้อย

นกนางแอ่นคู่หนึ่งที่อยู่บนคานกำลังนำโคลนมาสร้างรัง ชั่วขณะนั้นก็ถูกเสียงนี้ทำให้ตื่นตระหนกแล้ว

“เกิดอะไรขึ้น น้องชาย เจ้ายังมีคำพูดที่อยากกล่าวรึ” หัวหน้าโจรผู้นั้นหยุดการเคลื่อนไหว มองไปที่บุรุษชุดขาวด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ

สายตาของบุรุษชุดขาวดุจคมดาบน้ำแข็ง จ้องเขม็งไปที่เถาเม่ยเอ๋อร์คล้ายกำลังใคร่ครวญอะไรอยู่

เถาเม่ยเอ๋อร์บังคับให้ตนเองตั้งสติ นางขยับก้าวไปด้านหน้าอย่างแผ่วเบา อาศัยช่วงที่หัวหน้าโจรไม่ทันระวังไปแย่งเทียบยานั้นมาทันที ก่อนกวาดตามองอย่างรวดเร็ว “เทียบยานี้ท่านลุงสวีเป็นผู้เขียนจริงๆ”

ถ้อยคำนี้เมื่อกล่าวออกมาทุกคนต่างก็ส่งเสียงทอดถอนใจ

“คิดไม่ถึงว่าจะเป็นลายมือของท่านหมอสวีจริงๆ เสียด้วย”

“คราวนี้ก็ลำบากแล้ว ไม่นึกเลยว่าจะมีเรื่องกับโจรภูเขาได้ ดูซิว่าวันนี้สกุลสวีจะยังรอดพ้นจากเรื่องนี้ไปอย่างหมดจดได้อย่างไร”

ลมหายใจของเถาเม่ยเอ๋อร์ค่อยๆ กลับมามั่นคง นางยกเทียบยาขึ้นก่อนกล่าวเสียงดัง “ญาติสนิทมิตรสหายทุกท่าน ท่านหมอสวีเป็นหมออยู่ในเมืองหลวงมาสี่สิบกว่าปี ทุกคนเคยเห็นเขาหย่อนยานทำเรื่องผิดพลาดหรือไม่ บรรดาชวนซยง รากฝางเฟิง ใบซูเยี่ย จิงเจี้ย จวี่หง กันเฉ่า เหล่านี้คือเทียบยาแก้ไข้หนาวลมที่พบได้บ่อยที่สุด ปริมาณยาที่เหมาะสมจะทำให้คนเสียชีวิตได้อย่างไร”