ทดลองอ่าน รัตติกาลซ่อนกล บทที่ 4

เท่าที่ผิงอวี้เข้าใจเกี่ยวกับหวังหลิง อีกฝ่ายเป็นคนที่มักกระทำการใดๆ อย่างรอบคอบ ไม่เคยทำอะไรอย่างไร้เป้าหมาย เหตุใดจึงต้องเปลืองสมองคิดวางแผนเล่นงานฟู่หลันหยาที่อยู่ห่างไกลกันนับพันหลี่เรื่องนี้ทำให้เขาสงสัยใคร่รู้อย่างแท้จริง

ฟู่หลันหยาจ้องมองเขา จับสังเกตได้ถึงการเปลี่ยนแปลงทุกชั่วขณะบนใบหน้าเขาแม้เพียงเล็กน้อย จึงพูดเบาๆ ว่า “ใต้เท้าผิงก็สงสัย…หรือมิใช่”

ใช่แล้ว ข้าสงสัย เขายอมรับในใจ

เพราะว่าสงสัยจึงจงใจใช้นางและบ่าวเป็นเหยื่อล่อเพื่อลวงให้อีกฝ่ายลงมือ และเพราะเหตุนี้เขาจึงมิได้ไยดีสักนิดถึงความปลอดภัยของทั้งสอง ในความคิดเขา เมื่องูยอมออกจากรูแล้ว ไยต้องใส่ใจปกป้องคุ้มภัยให้ ‘เหยื่อล่อ’ ด้วยเล่า

พอคนผู้นั้นลงมือแล้ว เขาก็ไล่ตามไป กลัวแค่ว่าคนผู้นั้นจะหนีรอดไปได้

เดิมทีคิดว่าคืนนี้เตรียมการพร้อมสรรพแล้วจะต้องรวบจับคนของหวังหลิงไว้ได้ทั้งหมดในคราวเดียวแน่ จากนั้นจะได้สืบสวนให้รู้ถึงเป้าหมายที่หวังหลิงทำเช่นนี้

ใครเลยจะรู้ว่าคนที่ลอบทำร้ายฟู่หลันหยาในยามวิกาลกลับมิใช่คนของสำนักบูรพา แต่เป็นชาวอี๋!

และที่ทำให้เขาผิดคาดยิ่งกว่าก็คือขณะที่เขาคิดว่าใกล้จะจับตัวเจ้าคนแคระนั่นได้อยู่รอมร่อ เจ้านั่นกลับใช้อาคมอันใดไม่ทราบได้ หายวับไปต่อหน้าต่อตาเสียอย่างนั้น

ฟู่หลันหยาเห็นเขาไม่ตอบ เอาแต่นิ่วหน้าจ้องมองนางไม่พูดไม่จา จู่ๆ จึงพูดขึ้นว่า “ใต้เท้าผิง อย่างที่ท่านเห็น คนที่อยากเล่นงานข้าซุ่มซ่อนตัวอย่างลึกลับมาก ใต้เท้าผิงอยากจะกระชากตัวการที่อยู่เบื้องหลังออกมา ไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้ในชั่วข้ามคืน หนึ่งคือต้องวางแผนให้ดี สองคือพวกเราสองนายบ่าวจะต้องอดทนให้ความร่วมมือด้วย สองประการนี้จะขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไปไม่ได้ หากใต้เท้าผิงจะกีดกันพวกเรานายบ่าวไม่ให้ข้องเกี่ยว แล้วค้นหาคำตอบด้วยตนเอง เกรงว่าต่อให้พอจะพบเส้นสนกลในบางอย่างได้ แต่ก็คงเหมือนทรายที่ไหลลอดร่องนิ้วหายไป ไม่อาจปะติดปะต่อจนไขความจริง”

นางพลันนิ่งเงียบไปทันที รอให้ผิงอวี้รับปาก

แม่นมหลินฟังถึงตรงนี้ ในที่สุดก็เข้าใจว่าเหตุใดคุณหนูจึงต้องสาธยายให้ใต้เท้าผิงผู้นี้ฟังอย่างละเอียดลออถึงเพียงนี้

สกุลฟู่ประสบเหตุร้าย เดิมทีคุณหนูไร้คนให้พึ่งพา พอผ่านเหตุการณ์ในคืนนี้แล้วจึงได้รู้ว่ามีคนชั่วซุ่มรออยู่ข้างกาย สองนายบ่าวอาจถูกทำร้ายได้ทุกเมื่อ

คุณหนูไร้ทางถอย จำต้องพุ่งเป้าไปที่ใต้เท้าผิง แม้รู้ดีว่าเขามีความเคียดแค้นในอดีตกับนายท่าน แต่ก็ฉลาดที่จะหาข้อต่อรองให้ตนเอง ไม่อ่อนน้อมยอมตามง่ายๆ จนถึงกับพลิกเป็นฝ่ายโน้มน้าวให้ใต้เท้าผิงต้องยอมปกป้องคุ้มครองนางอย่างเต็มใจ

แม่นมหลินรู้สึกขมขื่นแทบจะหลั่งน้ำตา เหตุใดคุณหนูต้องตกระกำลำบากถึงเพียงนี้ ไม่กี่วันก่อนยังเป็นคุณหนูผู้สูงส่ง แวดล้อมด้วยคนรักใคร่พะเน้าพะนออยู่แท้ๆ เพียงชั่วพริบตากลับกลายเป็นบุปผาร่วงลงคลุกธุลี ต้องคิดหาทางวางแผนเอาตัวให้รอดเฉพาะหน้าทั้งนายและบ่าว