ทดลองอ่าน รับใช้แม่ทัพหวั่นหลวมตัว ชุด กระตุกหนวดแม่ทัพ

“แค่กๆ” เขาเผลอหัวเราะจนสำลัก ก่อนจะมองฝ่ายตรงข้ามอย่างจริงจัง “ไม่ต้องถึงขั้นนั้นหรอก น้องสาวมั่นใจในตนเองถึงเพียงนี้ เชื่อว่าฝีมือจะต้องสูงส่งมากแน่ ต่อให้สุดท้ายเจ้าแพ้ ข้าก็ยังจะอนุญาตให้เจ้าเป็นองครักษ์ลับของแม่ทัพใหญ่ที่คุ้มครองเจ้านายอย่างจงรักภักดีและร่วมเป็นร่วมตายกับเจ้านาย ตำแหน่งนี้มียศเท่ากับขุนนางขั้นหกเชียวนะ น้องหญิงเห็นว่าอย่างไรบ้าง”

ซูเสี่ยวเตาผู้คิดอะไรลึกๆ ไม่เคยเป็นไม่ทันระแคะระคายว่าคนเจ้าแผนการบางคนเริ่มได้คืบจะเอาศอก ใช้คำเรียกขานที่ฉวยโอกาสนางขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่ ‘แม่นาง’ ‘น้องสาว’ จนข้ามขั้นระดับความสนิทมาเป็น ‘น้องหญิง’ ที่ฟังแล้วชวนให้เข้าใจผิดอย่างยิ่ง

เนื่องจากนางไม่เคยได้รับคำชมเรื่องฝีมืออย่างเปิดเผยเช่นนี้มาก่อน ซูเสี่ยวเตาถึงกับหน้ามืดด้วยความปลาบปลื้ม ในหัวมีแต่คำว่า ‘ฝีมือสูงส่ง’ ‘คุ้มครองเจ้านายอย่างจงรักภักดี’ และ ‘ร่วมเป็นร่วมตาย’

โดยเฉพาะตำแหน่ง ‘ขุนนางขั้นหก’ ที่เขาพูดตบท้ายยิ่งเหมือนระเบิดความลิงโลดขึ้นในใจนาง ความมีสติรู้คิดที่เหลือไม่ถึงสองส่วนอยู่แล้วกระเจิดกระเจิงไปหมด สมองมีแต่ความคิดที่ทำให้เลือดในกายร้อนฉ่าว่า วิเศษ! ในที่สุดข้าก็จะได้สร้างเกียรติยศให้วงศ์ตระกูล ได้ระบายความอัดอั้นที่เกิดมาเป็นลูกสาวบ้างแล้ว

“ได้ ตกลงตามนี้” นางยื่นมือออกไปอย่างแทบทนรอไม่ไหว “ตบมือสามครั้งเป็นการสาบาน ใครผิดคำพูดจะต้องวิ่งเปลือยก้นรอบเมืองชายแดนตะวันตกสามรอบ!”

“แค่กๆ”

“อะไร คิดจะเปลี่ยนใจอย่างนั้นหรือ” นางถามขึ้นอย่างลนลาน

“เปล่า” เขายกแขนเสื้อขึ้นบังอาการสำลักจนตัวโยนของตนได้อย่างนุ่มนวลสง่างาม นานทีเดียวกว่าลมหายใจจะกลับเป็นปกติ ก่อนจะเอ่ยชมยิ้มๆ “สาบานได้ดี ตกลงตามนี้”

“มา!” มือเล็กเงื้อขึ้นสูง

“เฮ้อ…” เขากลืนความรู้สึกทั้งโมโหทั้งขันลงคอ แล้วตบมือกับนางสามครั้งแต่โดยดี

มือใหญ่เรียวยาวอบอุ่นแนบประกบกับมือเล็กนุ่มนิ่มสามครั้ง ไม่รู้เพราะเหตุใดหัวใจของเขาถึงได้ไหวสะท้านเป็นครั้งๆ ตามไปด้วย คงเพราะฝ่ามือนางมีไตแข็งกร้านหรือไม่ก็เพราะปลายนิ้วเล็กๆ ดุจเด็กน้อยของนางดูน่ารักน่าทะนุถนอมเหลือเกินเมื่อเทียบกับนิ้วเรียวยาวเห็นข้อกระดูกชัดเจนของเขา

เนตรหงส์พลันอ่อนโยนขึ้นโดยไม่รู้ตัว