ทดลองอ่าน ลำนำฝูหรงเคียงกระเรียน บทที่ 17.2

จางลั่วหันกายเดินเข้าไปใกล้หยางหวั่นก้าวหนึ่ง กล่าวเสียงจริงจัง “ไม่อาจพูดคุยกับนักโทษนอกตำหนัก”

“เจ้าค่ะ เช่นนั้นข้าขอพูดกับใต้เท้าจางสักสองสามคำจะได้หรือไม่”

จางลั่วงงงัน กดเสียงลงต่ำสามส่วนอย่างเห็นได้ชัด “พูดมา”

หยางหวั่นถอยหลังไปก้าวหนึ่ง คารวะจางลั่วตามมารยาทสตรีอย่างจริงจัง

“ทำอะไร”

หยางหวั่นเหยียดกายขึ้นตรง “ขอบคุณใต้เท้าที่ให้เขาเดินมาบนถนนสายนี้ด้วยตนเอง”

จางลั่วกดด้ามดาบ เบือนหน้าหลบสายตาของหยางหวั่น “ใน ‘กฎหมายต้าหมิง’ มีเรื่อง ‘ความเห็นอกเห็นใจต่อนักโทษ’ อยู่ข้อหนึ่ง เขาไม่มีท่าทีขัดขืน เดิมทีก็ไม่จำเป็นต้องลากตัวมา”

“อืม” หยางหวั่นพยักหน้าน้อยๆ “หยางหวั่นได้รับการสั่งสอนแล้ว”

จางลั่วไม่พูดอะไรอีก หันกายจะเดินจากไป แต่กลับได้ยินหยางหวั่นเรียกเขาอีก

“ใต้เท้าจาง ท่านชอบกินส้มหรือผิงกั่ว”

จางลั่วงุนงง หันกลับมาถาม “เจ้าถามข้าว่าอะไร”

“ข้าอยากจะส่งของกำนัลไปให้ท่าน” นางพูดออกไปตรงๆ อย่างไม่เกรงกลัวอะไรทั้งสิ้น “แต่ข้าคาดเดาว่าถ้ามอบของอย่างอื่นให้ใต้เท้าจางจะต้องถูกใต้เท้าลงโทษในความผิด ‘ติดสินบน’ ดังนั้นข้าจึงจะซื้อผลไม้ส่งไปให้ใต้เท้ากิน” พอพูดจบก็ถามซ้ำอีกครั้ง “ท่านชอบกินส้มหรือผิงกั่ว”

จางลั่วจะปฏิเสธนาง แต่ทั้งที่เขาอ้าปากแล้ว ทว่าคำพูดที่ควรพูดกลับพูดไม่ออก

“เติ้งอิง”

จางลั่วหันกายไป เติ้งอิงประหลาดใจ แต่ยังคงขานรับ…

“ข้าอยู่”

“เจ้าชอบกินส้มหรือผิงกั่ว” จู่ๆ เขาก็ย้อนถามเติ้งอิง

“ผิงกั่ว”

“อ้อ” จางลั่วนิ่งเงียบไปชั่วขณะแล้วกล่าวกับหยางหวั่น “เอาส้ม”

หยางหวั่นพยักหน้า “ได้ พรุ่งนี้ข้าจะไหว้วานให้ท่านพี่ส่งไปที่จวนของใต้เท้าจาง”

เพิ่งกล่าวจบก็มีเสียงหวดแส้ดังมาจากใต้สะพานจินสุ่ย ขบวนเสด็จขององค์ชายอี้หลางเคลื่อนมา ประตูฮุ่ยจี๋ทางด้านตะวันตกก็เปิดแล้ว เหล่าขุนนางในสภาขุนนาง เสนาบดีศาลยุติธรรม ผู้ตรวจการของสำนักตรวจการฝ่ายซ้ายฝ่ายขวา และคนอื่นๆ ต่างจัดเสื้อผ้าหมวกให้เรียบร้อยที่หน้าประตู จากนั้นก็เดินข้ามประตูไปยังตำหนักไท่เหอ หยางหวั่นเดินไปทางขบวนเสด็จขององค์ชายอี้หลาง จางลั่วและคนอื่นๆ ต่างก็คุกเข่าลงรับเสด็จ

องค์ชายอี้หลางขึ้นไปบนตำหนักเข้านั่งประจำที่แล้วเชิญไทเฮากับฮองเฮาทั้งสองเข้ามาในตำหนัก

จางลั่วยืนขึ้น เหลือแต่เติ้งอิงกับเหล่าขันทีของสำนักกิจการฝ่ายในที่ยังคุกเข่าอยู่

ไม่นานนักไทเฮาและฮองเฮาก็ขึ้นไปบนตำหนัก ชิงเหมิงวิ่งลงมาจากบันไดสีแดง ถ่ายทอดรับสั่งว่า “มีรับสั่งเรียกขุนนางทั้งหลายพร้อมทั้งสำนักกิจการฝ่ายในขึ้นไปบนตำหนัก”