ทดลองอ่าน สามีข้ากลายเป็นท่านอาเสียแล้ว บทที่ 25-บทที่ 26

จะอย่างไรโจวหมัวมัวก็อายุมากแล้ว ตอนสาวๆ ปักผ้ามาตลอด ทำให้ตอนนี้สองมือมักอ่อนปวกเปียก ไม่สามารถออกแรงได้ อีกทั้งเจียงชิงอวี้ก็แสดงอาการต่อต้านกะทันหัน นางจึงไม่ได้ถือไม้เรียวในมือให้มั่นคง ทำให้มันตกลงพื้น ส่งเสียงดัง

สีหน้าดูละครฉากสนุกของเจียงชิงอวิ๋นยิ่งชัดขึ้นกว่าเดิม เจียงชิงเซวียนเองก็ขมวดคิ้วแล้วเช่นกัน

ส่วนเจียงชิงหว่านถือคติว่าธุระไม่ใช่ก็ไม่ไปยุ่ง มองดูอึดใจหนึ่งแล้วก้มหน้าลงปักผ้าตามเดิม ทีละเข็มๆ ดูเชื่องช้าและท่าทางก็ไม่ค่อยช่ำชองนัก

นางรู้ว่าเจียงชิงหว่านในอดีตแทบไม่เคยทุ่มเทเรียนรู้งานปักผ้าเลย ตอนนี้จะให้ผู้อื่นมองออกว่าความจริงแล้วนางปักผ้าเป็นไม่ได้เด็ดขาด ฉะนั้นจะต้องทำให้ผู้อื่นรู้สึกว่านางกำลังฝึกหัดเรื่องนี้อย่างมานะบากบั่น เช่นนี้ถึงจะไม่ถูกคนสงสัย

สายตาเจียงชิงหว่านพลันมองไปเห็นโจวหงเย่าที่ยืนอยู่อีกด้าน

ดวงตาทั้งสองของเด็กสาวเบิกโต กำลังมองดูโจวหมัวมัวกับเจียงชิงอวี้

มีฐานะเป็นหลานสาวของโจวหมัวมัว ฝีมือปักผ้าของโจวหงเย่าผู้นี้จะต้องไม่แย่อย่างแน่นอน หนำซ้ำพอผ่านเรื่องเมื่อวานของเหยาซื่อ นางก็อยากจะมีคนที่เชื่อใจได้อยู่ข้างกายตนเองเช่นกัน

บางทีอาจจะลองพูดกับโจวหมัวมัวดูว่าสามารถให้โจวหงเย่ามาติดตามข้างกายตนได้หรือไม่

ในใจเจียงชิงหว่านกำลังตรึกตรองเรื่องนี้ หางตาก็เหลือบไปเห็นสาวใช้นางหนึ่งหันหลังวิ่งไปยังเรือนหลักด้านหน้า

นางจำได้ว่านั่นคือสาวใช้ผู้หนึ่งของฮูหยินผู้เฒ่าเจียง

สถานที่ที่พวกนางเรียนปักผ้าตั้งอยู่ในห้องห้องหนึ่งของเรือนด้านหลังเรือนหลักของเรือนซงเฮ่อ ตอนนี้สาวใช้ผู้นั้นจะต้องเห็นว่าเรื่องวุ่นวายใหญ่แล้ว จึงไปแจ้งฮูหยินผู้เฒ่าเจียงเป็นแน่แท้

บางทีอาจเพราะอยากได้ความดีความชอบจากฮูหยินผู้เฒ่าเจียง แต่ไม่ว่าสาวใช้ผู้นั้นมีจุดประสงค์ใด อย่างไรเจียงชิงอวี้ก็จะต้องเคราะห์ร้ายแน่แล้ว

เดิมทีเจียงชิงหว่านก็ไม่ได้รู้สึกดีกับเจียงชิงอวี้อยู่แล้ว เวลาคนผู้นี้มองเห็นนางล้วนไม่เคยปิดบังความเหยียดหยามและความชิงชังที่มีต่อนาง ซ้ำยังเอาแต่พูดว่านางเป็นเด็กสาวบ้านป่าที่มาจากชนบท ส่วนตนเองนั้นเป็นคุณหนูจวนป๋อผู้สูงศักดิ์

ชาติก่อนเจียงชิงหว่านเองก็เป็นคนที่ดื้อรั้น หนักไม่เอาเบาไม่สู้ ต่อมาได้ประสบความลำบากมากมายจนนิสัยค่อยๆ อ่อนลง พอได้ยินคนพูดถึงเยี่ยงนี้ ในใจนางก็ย่อมรู้สึกไม่ใคร่ดี

นางจึงไม่เตือนผู้ใดทั้งสิ้นว่าสาวใช้ผู้นั้นไปหาฮูหยินผู้เฒ่าเจียงแล้ว เพียงแต่ปักลายดอกไม้ใบไม้ตามที่วาดไว้บนผ้าต่อไปอย่างช้าๆ