ทดลองอ่าน หญิงงามอันดับหนึ่งแห่งฉางอัน บทที่ 1-บทที่ 2

เสื้อผ้าของเขาไม่ค่อยเรียบร้อย บนต้นคอยังปรากฏรอยแดงที่สะดุดตามากสองรอย

เสิ่นเจินรีบก้มหน้าและย่อตัวคำนับ

ซู่หนิงป๋อชะงักฝีเท้า มองสำรวจเสิ่นเจินตั้งแต่หัวจรดเท้า เพียงชั่วครู่มุมปากก็ปรากฏรอยยิ้ม “คุณหนูสามนี่เอง มาหาท่านอาเจ้าหรือ”

เสิ่นเจินพยักหน้าพลางเอ่ยตอบอย่างมีมารยาท

ซู่หนิงป๋อเหลือบมองเรือนร่างอวบอิ่มของหญิงสาวอายุสิบหกปีและผิวพรรณเนียนชุ่มชื้นราวหยกแวบหนึ่งก็หรี่ตาลงและตะลึงอยู่กับที่ จนกระทั่งประสานกับสายตาของนางจึงพบว่าไม่เหมาะสมและพูดอย่างขัดเขินว่า “อย่างนั้นก็รีบเข้าไปเถอะ”

เสิ่นเจินในใจคิดถึงบิดา ตอนนี้จึงไม่ได้คิดอะไรมาก ได้ยินคำของผู้อาวุโสแล้วจึงรีบเดินไปทางห้องเอกอย่างเร็ว กระโปรงบนตัวจึงเปลี่ยนรูปไปตามก้าวย่างทำให้เห็นเค้าโครงเรือนร่างอรชรนั้นได้

ซู่หนิงป๋อหันไปชื่นชมเรือนร่างเว้าโค้งได้รูปนั้นแล้วยิ้มออกมา ในใจคิดว่า ช่างเป็นดอกไม้สูงค่าในกลุ่มคนฉางอัน ไม่ใช่คนที่หญิงงามทั่วไปในผิงคังฟางจะเทียบได้เลย

ภายในห้องแสงเทียนไหววูบ มีกลิ่นหอมของยาที่ยากจะบรรยายด้วยคำพูดกระจายไปทั่ว

เสิ่นเจินพลิกเปิดม่าน เพียงแค่มองก็เห็นท่านอาที่ปกติสนิทกับตนเองที่สุด เสิ่นหลัน

อย่ามองเพียงว่าตอนนี้เสิ่นหลันเป็นนายหญิงของจวนป๋อ แต่หากจะพูดถึงฐานะของนางนั่นยังคงเป็นเหมือนเรื่องฆ่าเวลาหลังอาหารของเหล่าชนชั้นสูง เหตุผลไม่มีอย่างอื่น เป็นเพราะเมิ่งซื่อมารดาแท้ๆ ของนาง เป็นเพียงสาวใช้ห้องข้างนางหนึ่งในจวนท่านโหวผู้เฒ่าเท่านั้น

ทุกคนล้วนพูดทอดถอนใจ บุตรสาวของสาวใช้ห้องข้างผู้หนึ่งสามารถก้าวขึ้นมาในตำแหน่งวันนี้ได้ นั่นต้องมีความร้ายกาจเพียงใด

เสิ่นหลันนอนตะแคงอยู่บนเตียง สีหน้าค่อนข้างซีดขาว พอเห็นเสิ่นเจินเดินเข้ามาก็รีบลุกขึ้นนั่งพลางเอ่ยว่า “เจินเอ๋อร์ รีบเข้ามาสิ”

เสิ่นเจินเดินเข้าไป เอ่ยเรียกอีกฝ่ายเบาๆ “ท่านอา”

เสิ่นหลันตบลงข้างกายเป็นสัญญาณให้นางนั่งลง หลังจากสี่ตาประสานกันก็ยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นปิดปาก พูดเสียงเบาว่า “อาไม่คิดว่าเจ้าจะกลายเป็นคนที่ชีวิตรันทดที่สุด”

คำว่า ‘ชีวิตรันทด’ สำหรับหญิงสูงศักดิ์ที่ตกอับแล้วเป็นคำที่แสลงใจอย่างมาก แต่อาจเป็นเพราะหลายวันนี้ฟังมามากเกินไป ถึงเวลานี้ฟังไปแล้วทำให้นางเกิดเพียงความรู้สึกด้านชา

หลังจากทักทายกันหลายประโยคก็ได้ยินเสิ่นหลันพูดปนสะอื้นขึ้นทันใด

“ครึ่งเดือนก่อนข้าเคยไปศาลต้าหลี่มาครั้งหนึ่ง”

ดวงตาทั้งสองของเสิ่นเจินเบิกโตในทันที