ทดลองอ่าน หยกรัตติกาลแห่งฉางอัน บทที่ 60

เถิงอวี้อี้เดินไปพลางเหลียวมองรอบด้านไปพลาง มองเห็นเสาสีเขียวดั่งหยกงามกับสลักไม้ค้ำยันชายคาสีทอง ต้นสนสูงใหญ่เสียดฟ้า ดอกไม้ใบหญ้าละลานตา กลิ่นอายสดชื่นอบอวลไปทั่วลานกว้าง สมกับเป็นเขตแดนอันเงียบสงบของลัทธิเต๋าอย่างแท้จริง

สถานที่แห่งนี้กลับเหมือนในความทรงจำของนางไม่มีผิดเพี้ยน จำได้ว่าชาติก่อนตอนมาอารามนักพรตหญิงอวี้เจินครั้งแรก ก็เพราะตอบรับคำเชิญมาร่วมงานชุมนุมกวีที่ฮองเฮาทรงจัดขึ้น มาถึงอารามนักพรตหญิงอวี้เจินแล้วถึงรู้ว่างานชุมนุมกวีแต่ในนามที่มีการประชันบทกวีชมบุปผา แท้จริงแล้วเป็นการเลือกคู่ครองให้บุตรหลานเชื้อพระวงศ์

ในครั้งนั้นก็เป็นครั้งแรกที่นางได้พบฮองเฮากับพระชายาเฉิงอ๋อง รวมถึงขณะเดินผ่านสวนดอกไม้ยังเห็นลิ่นเฉิงโย่วกับองค์รัชทายาท และบรรดาบุตรหลานเชื้อพระวงศ์คนอื่นๆ

นางไตร่ตรองเลือกเฟ้นอยู่ในใจพักใหญ่ รู้สึกว่าลิ่นเฉิงโย่วนับว่าไม่เลวทีเดียว ประกอบกับเพิ่งถอนหมั้นกับต้วนหนิงหย่วนมาไม่นาน จึงตัดสินใจอาศัยโอกาสนี้เลือกคู่ครองที่หมายปองให้ตนเอง ด้วยเหตุนี้นางจึงตั้งใจแสดงความสามารถ เผยฝีมืออันโดดเด่นเหนือผู้ใดในงานชุมนุมกวี

ความพยายามครั้งนี้ไม่สูญเปล่า หลังจากนั้นฮองเฮากับพระชายาเฉิงอ๋องก็หยิบภาพเหมือนของนางไปสอบถามลิ่นเฉิงโย่ว

เดิมทีนางมั่นใจในตนเองเต็มเปี่ยม ไม่คาดคิดว่ากลับแลกมาด้วยคำว่า ‘ไม่แต่ง’ อย่างไม่ไว้ไมตรีแม้แต่น้อยของลิ่นเฉิงโย่ว

พอคิดถึงเรื่องนี้เถิงอวี้อี้ก็ส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอแล้วส่ายหน้า ผิดพลาด ผิดพลาดอย่างแท้จริง ยังดีที่ชาตินี้ไม่มีใครรู้เรื่อง มิฉะนั้นคงอับอายขายขี้หน้ายิ่งนัก

หากนางรู้แต่แรกว่าลิ่นเฉิงโย่วถูกพิษกู่แปลกพิสดารนั่น ในวันนั้นจะไม่มีทางไปร่วมสนุกอย่างเด็ดขาด ต่อให้เขาไม่ได้โดนพิษกู่ ด้วยนิสัยหยิ่งผยองของเขาแม้แต่เทพธิดานางสวรรค์อาจไม่ถูกตาต้องใจด้วยซ้ำ ความฝันนั้นช่วยยืนยันข้อสันนิษฐานนี้ได้พอดี กระทั่งสามปีต่อมาลิ่นเฉิงโย่วยังไม่แต่งภรรยา ชัดเจนว่าจนแล้วจนรอดเขาก็ตามหา ‘เทพธิดานางสวรรค์’ ที่ตนเองพึงใจไม่พบ

ตู้ถิงหลันสังเกตเห็นมานานแล้วว่าเถิงอวี้อี้ท่าทางผิดแปลกไป เพราะนางประเดี๋ยวส่ายหน้าประเดี๋ยวถอนหายใจ จึงอดเอ่ยถามอย่างสงสัยไม่ได้ว่า “นี่เจ้าเป็นอะไรไปหรือ”

“อย่าพูดถึงมันเลย” เถิงอวี้อี้ถอนหายใจ “ข้านึกถึงเรื่องโง่เขลาเรื่องหนึ่งที่เคยทำเมื่อก่อนนี้เจ้าค่ะ”

ตู้ถิงหลันเอ่ยยิ้มๆ “ข้าไม่รู้เลยว่าเจ้าเคยทำเรื่องโง่เขลา เล่าให้พี่สาวฟังได้หรือไม่ ตกลงมันคือเรื่องอะไรกัน”

“ช่างเถอะๆ” เถิงอวี้อี้โบกมือปฏิเสธท่าเดียว “เอาเป็นว่าไม่ใช่เรื่องดีอะไร พี่สาว ท่านอย่าถามอีกเลย”

ระหว่างที่พวกนางพูดคุยกันก็เดินมาถึงห้องโถงอวิ๋นฮุ่ยในสวนฝั่งตะวันตก สองสาวพี่น้องย่างเท้าเข้าประตูวงจันทร์* ไป นักพรตหญิงที่เป็นผู้นำทางยิ้มบางๆ “ไม่กี่วันมานี้ดอกไม้ในอารามบานสะพรั่ง มีฮูหยินกับคุณหนูทั้งหลายมาชมดอกไม้ทุกวัน วันนี้คงเพราะคุณหนูรองอู่เป็นคนจัดงานชมดอกไม้ขึ้นถึงได้มีคุณหนูมาเยือนมากเป็นพิเศษ”

* ขนมระฆังทอง ทำมาจากแป้ง น้ำตาล เนย ผสมกันแล้วปั้นเป็นรูประฆัง ก่อนจะนำไปอบ คล้ายคลึงกับคุกกี้

* ประตูวงจันทร์ คือประตูที่เจาะเป็นรูปวงกลม

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 24 ก.ย. 66 เวลา 12.00 น.