ทดลองอ่าน ห้วงฝันบันดาลรัก บทที่ 99-100

เวลานี้เองซือเวิ่นอวี๋ก็เอ่ยปาก แต่ละถ้อยคำดั่งอสนีบาตที่ฟาดอยู่ข้างหูหวงหร่าง “ตี้ซานเมิ่งเซียนเซิง ได้ยินชื่อเสียงมานาน”

เสียงที่คุ้นเคยนี้ทำให้มือขวาของหวงหร่างกำแน่น นางล้วงเข้าไปในแขนเสื้อโดยไร้เหตุผล กำเข็มใบชาโปร่งใสเล่มนั้นไว้!

ก่อนหน้านี้นางเข้าสู่ความฝันสองครั้ง บุรุษที่พบบนยอดเจดีย์คือฮ่องเต้ซือเวิ่นอวี๋!

หวงหร่างมีข้อสงสัยมากมายเหลือเกิน แต่ยามนี้ในที่แห่งนี้หาใช่ที่ที่จะไขความสงสัยของนางได้

นางคารวะซือเวิ่นอวี๋เพียงเล็กน้อยเป็นการแสดงความเคารพอย่างพอเป็นพิธี

ซือเวิ่นอวี๋ไม่ถือสา อมยิ้มพลางเอ่ยชม “เซียนเซิงปรับปรุงข้าวเหลียงหมี่และเมล็ดบัวขม ทำเพื่อบ้านเมืองและราษฎรมาสิบกว่าปี ทำให้ภัยแล้งที่ไม่พานพบในรอบร้อยปีมิอาจคร่าชีวิตราษฎรของเราไปได้ คู่ควรกับป้ายทองนี้ของเรา”

กล่าวจบเขาก็โบกมือ มีคนแบกป้ายทองแผ่นหนึ่งขึ้นมา บนนั้นมีตัวอักษร ‘ชี้แนะใต้หล้า’ สี่ตัวเปล่งประกายสีทองเจิดจรัส

หวงหร่างค้อมกายคารวะเขาอีกครั้ง จิตใจยุ่งเหยิงดั่งกองป่าน

ฮ่องเต้ผู้นี้มีความแปลกพิสดารตรงที่ใดกันแน่ เหตุใดถึงสามารถดึงนางเข้าสู่ความฝันที่แปลกประหลาดเช่นนี้ได้

ขณะที่กำลังใจลอย ทันใดนั้นข้างหลังก็มีกระบี่เล่มหนึ่งแหวกอากาศมา!

เป้าอู่ตวาดเสียงโกรธเกรี้ยวทันใด รีบพุ่งมาทางนี้โดยพลัน หวงหร่างหันกลับไปพร้อมกระบี่ สกัดกั้นการโจมตีของอีกฝ่าย หลังจากนั้นนางกับคนร้ายผู้นี้ต่างตกตะลึง

กระบี่แห่งจิต!

สิ่งที่อยู่ในมือหวงหร่างคือมรรคากระบี่ขั้นสูงสุดของสำนักเซียนอวี้หู แต่กระบี่ของคนร้ายผู้นี้กลับธรรมดาอย่างยิ่ง

หลังจากอึ้งงันไป เขาก็ประมือกับหวงหร่างอย่างฉับไว หวงหร่างแยกแยะกระบวนท่าของคนผู้นี้ได้อย่างรวดเร็ว…เซี่ยหลิงปี้!

นางรู้จักคนผู้นี้ดีเกินไปจริงๆ

เซี่ยหลิงปี้ประมือกับนางสามสิบกว่ากระบวนท่า ในใจตื่นตระหนกไม่น้อย

ตี้ซานเมิ่งผู้นี้มิเพียงใช้ทักษะวิชาขั้นสุดยอดของสำนักเซียนอวี้หู ทว่ายังกระจ่างแจ้งในเพลงกระบี่ของเขาเป็นอย่างดีเหมือนรู้จักนิ้วมือในฝ่ามือตนเอง

เซี่ยหลิงปี้ถึงขั้นสงสัยว่าคนผู้นี้ล่วงรู้ฐานะของเขาแล้ว!

ฝูงชนใต้หอส่งเสียงฮือฮา ส่วนองครักษ์ของราชสำนักก็ล้อมคนร้ายไว้อย่างแน่นหนาแล้ว

ซือเวิ่นอวี๋ถอยไปด้านข้าง จ้องมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างผ่อนคลาย

เซี่ยหลิงปี้ต่อสู้อยู่นานก็มิอาจเอาชนะได้ เหงื่อเย็นจึงผุดขึ้นมาชั้นหนึ่ง

หากเขาไม่นำกระบี่แห่งจิตออกมา ของวิเศษทั่วไปมิอาจต่อกรกับกระบี่แห่งจิตของหวงหร่างได้โดยสิ้นเชิง แต่ถ้าหากเขาเสกกระบี่แห่งจิตออกมา ฐานะย่อมถูกเปิดเผยอย่างมิต้องสงสัย

แน่นอน เขายังมีอีกทางเลือกหนึ่ง

เขาตวาดเสียงโกรธเกรี้ยว ร่างกายพลันแปรเป็นหมอกดำกลุ่มหนึ่ง ท่ามกลางหมอกดำ โครงกระดูกนับไม่ถ้วนเผยคมเขี้ยวออกมา ดุดันน่าสยดสยอง!

คัมภีร์ปีศาจมารวิญญาณ!

เขาใช้วิชามารนี่จนได้!

หวงหร่างรู้สึกสั่นสะเทือนเพราะพลังปราณของเขา คนถอยไปข้างหลัง โครงกระดูกโผเข้าใส่นาง ฝ่าทะลวงพลังลมจากกระบี่ของนาง ระหว่างกัดทึ้ง หมวกพรางหน้าติดผ้าโปร่งสีดำของหวงหร่างก็ฉีกขาด!

เรือนผมยาวของนางแผ่สยาย เผยให้เห็นใบหน้าหมดจดเกลี้ยงเกลา

พวกชาวบ้านต่างพากันอุทาน ส่วนหวงหร่างก็ไม่ทันได้ปิดบังใบหน้า!

นางตวัดกระบี่ต้านทานไว้ แต่โครงกระดูกหมอกดำมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ

แม้เป็นเช่นนี้ แต่นางก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าวิชามารของเซี่ยหลิงปี้ในตอนนี้ยังมิได้ทรงอานุภาพเหมือนนอกความฝัน!

เหตุใดถึงแตกต่างกันมากเพียงนี้

หรือเพียงเพราะว่านอกความฝันเขาชิงร่างของเซี่ยหงเฉิน