ทดลองอ่าน ห้วงฝันบันดาลรัก บทที่ 99-100

สามวันต่อมาชานเมืองทางทิศใต้ของเมืองหลวง หอสักการะห้าธัญพืช

เดิมทีที่นี่เป็นสถานที่ที่เชื้อพระวงศ์อธิษฐานขอให้ห้าธัญพืชอุดมสมบูรณ์ บัดนี้สร้างหอสูงหลังหนึ่งขึ้นเรียบร้อยแล้ว

ราษฎรจากทั่วทุกแห่งหนต่างพากันมาชมความครึกครื้น ผู้คนนับไม่ถ้วนมาเฝ้าอยู่ที่นี่ตั้งแต่ข่าวนี้แพร่ออกมาเพียงเพื่อจะได้ยลโฉมหน้าที่แท้จริงของตี้ซานเมิ่ง

ในสำนักเซียนก็มีคนสงสัยใคร่รู้ ต่างพากันมาดูเช่นกัน

เหมียวอวิ๋นจือ เหอซีจิน จางซูจิ่ว และอู่จื่อโฉ่วย่อมต้องมาร่วมพิธีอยู่แล้ว

จะว่าไปแล้วตี้ซานเมิ่งเป็นผู้ช่วยเหลือราษฎรนับหมื่นจากความทุกข์ยาก เมื่อทุกคนมาถึงก็นับว่าได้เพิ่มความครึกครื้น

จากนั้นขบวนเกียรติยศของซือเวิ่นอวี๋ก็มุ่งหน้ามาทางนี้ รอบด้านมีผู้คนล้อมอยู่เนืองแน่น

เป้าอู่นำยอดฝีมือกองพยัคฆ์ขาวคอยตรวจตรารอบด้าน

“ตี้ซานเมิ่งเซียนเซิงอยู่ที่ใด” ในฝูงชนมีแต่คำถามนี้

ทว่าไม่มีผู้ใดสามารถตอบได้

รอบด้านศีรษะของฝูงชนเบียดเสียดกัน เห็นแล้วชวนให้ดวงตาพร่าลายอย่างแท้จริง

รอจนถึงฤกษ์มงคล ใต้เท้าจั๋วเสนาบดีกรมพิธีการก็อ่านถ้อยคำบวงสรวงด้วยตนเอง เริ่มจากสรรเสริญโอรสสวรรค์ว่ามีวาสนา ประสบเภทภัยแต่กลับกลายเป็นความโชคดี ผ่านภัยแล้งมาได้อย่างปลอดภัย จากนั้นก็ไล่เรียงผลงานของกรมซือเทียนตลอดเวลาสี่ปีที่ก่อตั้งมา ต่อจากนั้นค่อยเอ่ยถึงความเป็นมาของตี้ซานเมิ่ง

ชาวบ้านยังคงเหลียวมองไปรอบด้าน หวังจะได้ยลโฉมหน้าของตี้ซานเมิ่งสักครั้ง หาได้สนใจธรรมเนียมพิธีเล็กน้อยเหล่านี้ไม่

หวงหร่างเปลี่ยนมาสวมชุดคลุมสีดำนานแล้ว นางสวมหมวกพรางหน้าติดผ้าโปร่งสีดำ อันที่จริงเข้าเฝ้าฮ่องเต้เช่นนี้นับเป็นการเสียมารยาท แต่ซือเวิ่นอวี๋ไม่ถือสา คนอื่นๆ ย่อมไม่พูดมากอีก

…ตำแหน่งและฐานะของตี้ซานเมิ่งในตอนนี้ทำให้สามารถทำตามใจตนเองได้

คำยกย่องสรรเสริญในถ้อยคำบวงสรวงข้างนอกยาวเหยียด หวงหร่างรอจนอยากหาวออกมา

ในที่สุดตี้อีชิวก็เข้ามาแล้วเอ่ยว่า “ตามข้ามา!”

หวงหร่างจึงเดินตามเขาไปตลอดทาง ออกจากม่านที่ราชสำนักกั้นไว้

“มาแล้วๆ!” ชาวบ้านข้างนอกพากันตะโกน!

หวงหร่างก้าวเท้าทีละก้าว ตามตี้อีชิวขึ้นไปบนหอสูง

“นี่คือตี้ซานเมิ่งเซียนเซิงหรือ เหตุใดถึงปกปิดใบหน้าเล่า” มีคนพูดเสียงค่อย

อีกคนอธิบายว่า “หลายปีมานี้ไม่รู้ว่าเซียนเซิงพบเจออันตรายมามากเท่าไร ไม่เผยโฉมหน้าก็ดี”

ทว่ามีคนเข้าใจย่อมมีคนเคลือบแคลง “เขาปิดเสียมิดชิดเพียงนั้นจะรู้ได้อย่างไรว่าใช่ตี้ซานเมิ่งจริงๆ หรือไม่ คงมิใช่ว่าราชสำนักแอบอ้างชื่อเขา หาใครก็ไม่รู้มาสวมรอยเป็นตี้ซานเมิ่งกระมัง”

ผู้คนวิพากษ์วิจารณ์ไปต่างๆ นานา ส่วนหวงหร่างเดินตามตี้อีชิว ในที่สุดก็ขึ้นไปบนหอสูง

บนหอสูงมีคนผู้หนึ่งสวมชุดฮ่องเต้ ศีรษะสวมหมวกเหมี่ยนกวน คิ้วตาฉายความน่าเกรงขามของโอรสสวรรค์ เป็นฮ่องเต้ซือเวิ่นอวี๋นั่นเอง

เมื่อหวงหร่างเห็นเขาแล้วก็เกือบจะสะดุดชายเสื้อของตนเอง

…บุรุษผู้นี้ให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก!