ทดลองอ่าน ห้วงฝันบันดาลรัก บทที่ 13-14

เซี่ยจิ่วเอ๋อร์อดทนอยู่ได้ไม่นานก็สูญเสียร่างมนุษย์ กลับไปเป็นจักจั่นทองอีกครั้ง พอสูญเสียพลังวัตร นางก็คลานไปทั่ว ไม่นานนักก็ออกจากขอบเขตของร่มสีดำ หวงหร่างยื่นมือออกไป จักจั่นทองลังเลครู่หนึ่ง แต่ยังคงไต่ขึ้นไปบนฝ่ามือนาง

“เด็กโง่ ท้ายที่สุดเจ้ายังคงมีเพียงข้า” หวงหร่างทอดถอนใจเบาๆ จากนั้นนางก็พึมพำเสียงค่อย “ความจริงแล้วข้ามีเรื่องหนึ่งที่อยากถามเจ้ามาโดยตลอด แต่น่าเสียดาย ตอนนี้เจ้าคงจำอะไรไม่ได้แล้ว”

นางอยากรู้ว่าตอนนั้นเป็นใครกันที่นำความลับไปบอกเซี่ยหลิงปี้ นางแค่พูดกับเซี่ยหงเฉินประโยคเดียว ให้เขาไปตรวจสอบยอดเขาอั้นเหลยสักหน่อย ผ่านไปเพียงครึ่งเดือนเซี่ยหลิงปี้ก็รู้เรื่องนี้

นั่นทำให้เซี่ยหลิงปี้ลงมืออย่างไม่ปรานี ถึงกับใช้ทัณฑ์ทรมานที่โหดร้ายอย่างเข็มเกี่ยววิญญาณตรึงกระดูกกับนาง

น่าเสียดายที่เรื่องนี้คงจะไม่ได้คำตอบแล้ว พวกเขาที่อยู่ในความฝันดูเหมือนจะไม่มีความทรงจำของโลกภายนอก เวลาดั่งย้อนกลับไปสิบปีจริงๆ หากมิใช่เพราะเข็มใบชาในมือ หวงหร่างเกือบจะคิดจริงๆ ว่าตนเองย้อนกลับไปในอดีต

สมแล้วที่เซี่ยหงเฉินเป็นผู้มีพลังวัตรล้ำลึก เซี่ยหยวนซูดูดพลังอยู่นานสองนาน สุดท้ายจำต้องหยุดพักก่อน หวงหร่างใช้ผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อบนหน้าผากให้เขา เขาคว้าข้อมือนางไว้ เห็นเสน่ห์เย้ายวนของนางแล้วก็อดบังเกิดราคะในใจมิได้

เขาเชยคางหวงหร่างขึ้นมา ไม่สนใจเซี่ยหงเฉินแม้แต่น้อย หยอกเย้านางด้วยน้ำเสียงรื่นรมย์ “เซี่ยหงเฉินเป็นสามีภรรยากับเจ้ามาร้อยกว่าปี กลับไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วเจ้างดงามเพียงใด!”

ในข่ายอาคม เซี่ยหงเฉินเริ่มไออย่างรุนแรง สองตาของเขามองไม่เห็น ทั้งยังปิดปากเงียบตลอดเวลา ใบหน้าถึงขั้นมองไม่เห็นโทสะใดๆ

เซี่ยหยวนซูผู้นี้ช่างเป็นโคลนเหลวที่ฉาบกำแพงไม่อยู่จริงๆ หวงหร่างเหยียดหยันในใจ แต่ใบหน้ากลับแย้มยิ้มแล้วเอ่ยเตือนเขา

“ซูหลางสนใจการใหญ่ก่อนเถิด หาไม่แล้วเกรงว่าราตรียาวนานความฝันยิ่งมากหลาย”

“อาหร่างพูดถูก” จะว่าไปแล้วเซี่ยหยวนซูยังคงหวาดกลัวเซี่ยหงเฉิน จึงมิกล้าประมาท เขาพักครู่หนึ่งก่อนจะกระตุ้นของวิเศษใหม่อีกครั้ง

หวงหร่างนั่งอยู่ด้านข้าง มือประคองเซี่ยจิ่วเอ๋อร์ไว้ แต่สายตากลับจับจ้องไปที่ตราประทับของช่างหลอมบนของวิเศษ

ตี้อีชิว…ไม่รู้ตอนนี้เขาทำอะไรอยู่

เพราะเหตุใดนางถึงเข้าสู่ความฝันครั้งนี้อย่างไร้ต้นสายปลายเหตุ แล้วคนที่อยู่นอกความฝันเป็นอย่างไรบ้าง

นางจำได้ว่าก่อนเข้าสู่ความฝัน ร่างกายของตี้อีชิวเย็นเยียบจนเหมือนจะจับตัวเป็นน้ำแข็ง บัดนี้นางชำระสะสางหนี้แค้นอยู่ในความฝัน ไม่รู้ว่าความฝันของเขาจะเป็นเช่นไร ครั้งก่อนนางมอบสุราให้ เขาก็ปฏิเสธ บางทีชีวิตนี้ของนางคงไม่มีโอกาสได้เชิญเขาดื่มสุราสักกาแล้ว

ไม่ว่าอย่างไรขอให้คืนนี้ความฝันอบอุ่นก็แล้วกัน แม้สุนัขอย่างท่านจะน่าหมั่นไส้มากก็ตาม

หวงหร่างคิดเงียบๆ ในใจ

ติดตามตอนต่อไปวันเสาร์ที่ 19 ก.ค. 68