ทดลองอ่าน ห้วงฝันบันดาลรัก บทที่ 7-9

ถ้วยสุราแตกกระจายไปทั่ว หวงหร่างตกใจจนขดตัวเป็นก้อนกลม

เซี่ยหยวนซูหันกลับมา ท่ามกลางความเมามายเขาเห็นคนงามตื่นตระหนกดุจดังลูกกระต่ายที่ทำอะไรไม่ถูก เสมือนไข่มุกที่ถูกโยนไว้ในที่มืด ประหนึ่งความงดงามทั้งหมดในใต้หล้า

เขาขยับเข้าไปทันใด คว้ามือหวงหร่างไว้แล้วพูดว่า “ขอเพียงเชื่อใจข้า ข้าจะเปลี่ยนชะตาให้เจ้าเอง!”

หวงหร่างจ้องตาเขา นัยน์ตาคนงามเอ่อคลอด้วยน้ำตา เซี่ยหยวนซูดั่งถูกฉีดพลังเข้าไปไม่สิ้นสุด เขาบีบมือหวงหร่างแน่นยิ่งขึ้น บังคับให้นางเข้ามาใกล้ตน

“เชื่อข้าเถิด!”

หวงหร่างจับจ้องใบหน้าบิดเบี้ยวของเขาพลางพยักหน้าเบาๆ

เซี่ยหยวนซูยินดีปรีดาอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็บังเกิดอารมณ์กำหนัดขึ้นอีกครั้ง เขาขยับเข้าไปใกล้นางพลางพูดขึ้น

“รอให้ข้าทำสำเร็จจะแต่งเจ้าเป็นภรรยาแน่นอน หวงหร่าง เจ้าจะได้เป็นฮูหยินประมุขสำนักเซียนอวี้หูตลอดไป” เขายื่นมือออกมาหมายจะสัมผัสใบหน้าหวงหร่างด้วยท่าทางหลงใหล “แม้เซี่ยหงเฉินจะเป็นเศษสวะ แต่สายตาในการเลือกสตรีช่างเฉียบคมโดยแท้ มีเพียงคนงามเช่นเจ้าจึงจะคู่ควรกับตำแหน่งฮูหยินประมุขสำนักเซียนอวี้หู…”

หวงหร่างหลุบตาลงต่ำ คนงามทำท่าทางเศร้าสร้อย ดูพร่าเลือนดั่งเมฆหมอก นางเอ่ยเสียงเบาว่า “ซูหลาง อย่าทำให้ข้าผิดหวัง”

คำว่า ‘ซูหลาง’ ที่นางเรียกอย่างแผ่วเบานุ่มนวลนี้ทำเอาหัวใจของเซี่ยหยวนซูดั่งถูกกรงเล็บนับร้อยข่วนตะกุย ดวงตาของเซี่ยหยวนซูเป็นประกายเจิดจ้าทันที เขามองท้องฟ้าพลางเอ่ยคำสาบาน

“หากข้าเซี่ยหยวนซูกล่าวความเท็จแม้เพียงครึ่งคำ ขอให้ถูกแล่เนื้อเถือหนังตายอย่างทรมาน!”

หวงหร่างถอนหายใจเบาๆ คราหนึ่ง “คำพูดของซูหลางข้าย่อมเชื่อถืออยู่แล้ว เพียงแต่สถานที่แห่งนี้หูตามาก…ซูหลางไล่พวกเขาออกไปก่อนได้หรือไม่ ข้าจะได้อาศัยที่แห่งนี้ล้างหน้าแต่งตัวใหม่สักหน่อย”

เซี่ยหยวนซูยินดีเป็นล้นพ้น เขาถูกความงามครอบงำจนขาดสติไปแล้ว รีบถูมือไปมาพลางพูดว่า “ดียิ่งๆ! ข้าจะไปจัดการเดี๋ยวนี้”

จากนั้นเขาก็ก้าวออกไปอย่างว่องไว ไล่หลงจู๊หลายคนที่อยู่ข้างนอกออกไปก่อนแล้วสั่งให้คนปิดประตู

หวงหร่างเดินไปหน้าเตากำยานเงียบๆ หยิบเครื่องหอมห่อหนึ่งออกมา นางใช้เล็บเขี่ยผงเครื่องหอมออกมาเล็กน้อยแล้วโปรยลงในเตากำยาน จากนั้นก็หยิบยาลูกกลอนเรียกสติเม็ดหนึ่งออกมาและกลืนลงไป

ควันกำยานม้วนตัวขึ้นจากเตา มองไม่เห็นความผิดปกติใดๆ

เพียงครู่เดียวเซี่ยหยวนซูก็รุดกลับมาอย่างเร่งรีบ หวงหร่างนั่งอยู่ข้างเตียง ปรนนิบัติเขาให้นอนลง

เครื่องหอมที่สกัดจากหญ้าเทวดา นางย่อมรู้สรรพคุณของมันดี

สมัยเด็กหวงซู่เป็นคนอารมณ์ร้าย ทั้งยังมักมากในราคะ หวงหร่างกับหวงจวินผู้เป็นพี่สาวต้องอดทนเงียบๆ มาโดยตลอด มิกล้าต่อต้าน จนกระทั่งภายหลังหวงหร่างเห็นกับตาว่าเขาเมาสุราและยื่นกรงเล็บมารมาหาพี่สาวหวงจวิน

นับแต่นั้นมาหวงหร่างก็ปรับปรุงพันธุ์หญ้าเทวดาขึ้น หวงซู่ผู้มีนิสัยหยาบกระด้างย่อมไม่ตระหนักอยู่แล้วว่าในแปลงเพาะปลูกที่เต็มไปด้วยหญ้าเทวดายังมีพันธุ์พืชดัดแปลงปะปนอยู่ด้วย

พันธุ์พืชดัดแปลงแค่เพียงเล็กน้อยก็เพียงพอที่จะทำให้เขาสำราญใจดั่งเทวดาได้

เครื่องหอมนี้หวงหร่างใช้มาหลายปีแล้ว นางย่อมรู้จักสรรพคุณของมันดี

จริงดังคาด เซี่ยหยวนซูจมอยู่ในห้วงฝันอย่างรวดเร็ว สิ่งนั้นสร้างความสุขให้เขาเกินกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก หวงหร่างยืนอยู่ข้างเตียงพลางจ้องมองเงียบๆ บุรุษบนเตียงแสดงท่วงท่าอัปลักษณ์มากมายออกมา จากนั้นนางก็เงยหน้าขึ้น แตะเข็มใบชาใสกระจ่างดุจหยกน้ำแข็งบนศีรษะเล่มนั้น

เมื่อน้ำแข็งละลายย่อมตื่นจากฝัน…

หลังตื่นจากฝันนางได้แต่ถูกพันธนาการอยู่ในกรงขังที่มีชื่อว่าร่างกาย แต่เวลาล้ำค่าจนทำให้ไม่อาจใช้อย่างสูญเปล่าไปสักชั่วขณะ ทว่าใครกันที่เป็นผู้บงการเรื่องทั้งหมดนี้ ความฝันครั้งนี้หมายความว่าอย่างไร หวงหร่างไม่มีเวลาขบคิดแล้ว

เซี่ยหลิงปี้ ตลอดสิบปีมานี้ไม่มีสักชั่วขณะที่ข้ามิได้ ‘คิดถึง’ เจ้า

หลายปีมานี้หวงหร่างพยายามสุดกำลังที่จะประคับประคองสติของตนไว้ ขอเพียงยังมีความหวังแม้เพียงเศษเสี้ยว นางจะคลุ้มคลั่งขาดสติไม่ได้เด็ดขาด ดังนั้นความสิ้นหวังของนาง ความรู้สึกพังทลายของนาง ความหวาดหวั่นของนาง นางล้วนหลีกเลี่ยงไม่พูดถึง จวบจนบัดนี้ในที่สุดความแค้นก็เผยคมเขี้ยวขึ้นในใจนาง

เซี่ยหลิงปี้ ต่อให้เป็นเพียงความฝัน เจ้าก็ลงนรกไปกับข้าเถิด