ทดลองอ่าน อัครเสนาบดีหญิง บทที่ 9 – บทที่ 10 – บทที่ 11

เว่ยอี้จือจัดปลายแขนเสื้อ เหลือบตามองนางโดยไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ

สาวน้อยคิดว่าการเงียบก็คือการตอบรับ นางจึงยกน้ำร้อนเดินเข้ามา แล้วช่วยคลายเสื้อผ้าให้ นิ้วมือที่แตะต้องแขนเขาสั่นเทาน้อยๆ

ทันใดนั้นเว่ยอี้จือก็สังเกตเห็นว่าเท้าใต้กระโปรงของหญิงสาวนางนี้สวมใส่รองเท้าไม้ เผยให้เห็นนิ้วเท้าเรียวงาม สายตาเขามองไล่ขึ้นไปตามเท้าทั้งสองข้าง ระเรื่อยไปถึงเอวที่อ้อนแอ้น ขึ้นไปถึงใบหน้า แล้วจึงเบือนสายตาจากไปด้วยสีหน้าผิดหวัง

เมื่อครู่ในห้วงความคิดมีวูบหนึ่งที่เขาคิดไปว่าจะได้เห็นรอยยิ้มจนตาหยีนั้นอีกครั้งหนึ่ง กระทั่งหูยังแว่วยินเสียงพูดต่อว่าอย่างไม่พอใจสะท้อนก้องกลับไปกลับมา

“ออกไปเถอะ”

สาวน้อยตกตะลึง คิดว่าตนเองทำอะไรผิดไปก็คุกเข่าลงอ้อนวอนอย่างลนลาน

“ไม่มีอะไรหรอก ออกไปเถอะ เดี๋ยวข้าจะไปพูดกับฮูหยินให้เอง เจ้าไม่ต้องกังวลไป”

สาวน้อยคำนับแล้วคำนับอีก สายตาที่มองเขามีแววตัดพ้อ แล้วลุกขึ้นยกอ่างน้ำเดินออกไป

เว่ยอี้จือนวดคลึงหว่างคิ้ว เขาอยากจะสะกดความคิดที่จู่ๆ ก็ผุดขึ้นมานี้ให้ได้ กลับกลายเป็นตรงกันข้ามเสียนี่

เขาผุดลุกขึ้นทันที หยิบกระบี่แล้วออกไปฝึก

อายุสิบห้าได้เข้าวัง สิบเจ็ดได้สร้างชื่อ ตราบจนบัดนี้ห้อตะบึงในสมรภูมิมานับสิบครั้ง หรือว่าข้าจะไม่อาจสยบเซี่ยซูผู้นี้ได้?

ไม่กี่วันถัดมา เมืองเจี้ยนคังก็เข้าสู่ฤดูฝนเหมย

เซี่ยซูกลับมาเข้าเฝ้าหลังลาป่วย นางยังคงเดินเหินอย่างร่าเริงเหมือนเช่นเคย ทำให้ฮ่องเต้รู้สึกปวดเศียรเวียนเกล้ายิ่ง เหล่าขุนนางผู้ใหญ่ก็ยังคงโอภาปราศรัยกับนางเป็นอย่างดี ทำให้ท้องไส้นางปั่นป่วนไม่น้อย

การต้องใช้ชีวิตเหมือนว่าตนเองชมชอบเพศเดียวกันนี้จะสิ้นสุดลงเมื่อใดกันนะ

หลายวันมานี้เว่ยอี้จือก็เก็บตัวมากเป็นพิเศษ เขาไม่เพียงสงบปากสงบคำในยามเข้าเฝ้า โดยส่วนตัวก็ไม่ไปมาหาสู่กับเซี่ยซูอีกเลย เซี่ยซูยังคิดว่าตนเองเผลอทำอะไรล่วงเกินเขาไปบ้างหรือไม่

มู่ไป๋ได้ยินข่าวซุบซิบมาจากไหนก็ไม่ทราบจึงมาบอกเซี่ยซู “คุณชายควรรู้ไว้สักหน่อย ได้ยินว่าอู่หลิงอ๋องไปไหนมาไหนกับสกุลหวังบ่อยครั้ง เกรงว่าจะมีงานมงคล ถึงตอนนั้นสกุลเซี่ยจะทำเช่นไร!”

ดูจากที่เขาว่ามาก็คืออยากให้เซี่ยซูรีบแต่งงานเช่นกัน

“ควรจะทำอย่างไรก็ทำอย่างนั้นแหละ เจ้าทำให้อู่หลิงอ๋องไม่ได้สมรสไปชั่วชีวิตได้หรือ” เซี่ยซูกลอกตาใส่

มู่ไป๋หรี่ตามองด้วยสีหน้าจริงจัง “หากมีวิธี บ่าวก็อยากลองดูขอรับ”

เซี่ยซูลูบศีรษะเขา เป็นเด็กที่มีใจรักภักดีจริงๆ