ทดลองอ่าน อัครเสนาบดีหญิง บทที่ 9 – บทที่ 10 – บทที่ 11

หลังจากสายฟ้าครั้งแรกในต้นคิมหันตฤดูฟาดใส่เหล่าชนชั้นสูงในเมืองเจี้ยนคังไปแล้ว คดีฝ่ายใต้ริก่อการกบฏก็ได้ข้อสรุป

จากคำสารภาพของเล่ออัน ลู่ซีฮ่วนและกู้ฉ่างล้วนถูกจับขังคุก รอการไต่สวนใหม่ให้เสร็จสิ้นแล้วจึงลงโทษ

“เพียงเท่านี้เองหรือ” ฮ่องเต้ถือฎีกาไว้ในมือพลางทอดสายตามองรัชทายาท

“พ่ะย่ะค่ะ เสด็จพ่อ”

ฮ่องเต้กริ้วจนขว้างฎีกาทิ้ง แล้วมีรับสั่งให้เขากลับตำหนักบูรพา ไปพิจารณาความผิดของตนเอง

ซือหม่าหลินรัชทายาทในรัชสมัยปัจจุบันเป็นคนอ่อนโยนมีเมตตา ฮ่องเต้กลับคิดว่าเขาทำงานด้วยความคิดอันคับแคบ ประกอบกับไม่ได้รักใคร่ในฮองเฮาเท่าไรนัก จึงไม่โปรดพระโอรสพระองค์นี้มาโดยตลอด

ฮ่องเต้ไม่พอใจผลการจัดการเรื่องนี้ ย่อมต้องไปตามตัวเซี่ยซูที่เป็นผู้เสนอตัวให้รัชทายาทเป็นคนจัดการมา

ตอนที่ข้าหลวงไปถ่ายทอดรับสั่ง เซี่ยซูกำลังกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย อาหารมื้อนี้นางยังไปตามเซี่ยหร่านมาร่วมกินด้วย

พอทราบข่าว เซี่ยซูก็เกิดความซาบซึ้งใจ “โธ่ รัชทายาทไม่ว่าอะไรก็ทรงล้วนดีงามเหมือนกับข้าไม่มีผิด จิตใจช่างดีงามเสียจริง!”

มู่ไป๋ที่ยืนรอรับใช้อยู่ด้านข้างเอ่ยว่า “ใช่น่ะสิขอรับ บ่าวก็เคยบอกนานแล้วว่าคุณชายต้องแก้จุดอ่อนนี้ให้ได้ ท่านน่ะจิตใจดีงามยิ่งกว่ารัชทายาทเสียอีก”

เซี่ยหร่านวางตะเกียบลงเงียบๆ “ข้าอิ่มแล้ว ท่านอัครเสนาบดีค่อยๆ กินต่อเถิด”

เซี่ยซูมองส่งเซี่ยหร่านเดินออกไป และรับคำวิจารณ์ของมู่ไป๋อย่างสงบเสงี่ยม หลังจากกินข้าวไปอีกสองชาม นางจึงค่อยๆ เดินทางเข้าวังอย่างเนิบนาบ

เซี่ยซูกินอิ่มแล้ว ทว่าฮ่องเต้กลับกริ้วหนักจนไม่ได้ดื่มแม้แต่น้ำชาสักอึก พระองค์อยู่ในห้องทรงพระอักษรด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ตอนนั้นอัครเสนาบดีเซี่ยแนะนำอย่างแข็งขันให้รัชทายาทเป็นคนจัดการเรื่องนี้ บัดนี้ได้ผลออกมาเช่นนี้ ตัวเจ้าเองมีความเห็นว่าเรื่องนี้จัดการได้เหมาะสมหรือไม่”

เซี่ยซูทูลตอบ “ขอพระองค์ทรงโปรดพิจารณาให้ถี่ถ้วนด้วย อันที่จริงรัชทายาททรงมีเจตนาดี ตระกูลทางฝ่ายใต้มีความสมัครสมาน หากลงโทษหนักเกินไปเกรงว่าจะทำให้เกิดเหตุวุ่นวายตามมา ดังนั้นต่อให้ลงโทษไปเช่นนั้นเอง แต่การไต่สวนใหม่อีกครั้งก็ยังเป็นเรื่องที่จำเป็นต้องทำพ่ะย่ะค่ะ”

คำประณามหยามเหยียดที่ฮ่องเต้จะเอ่ยออกมาจำต้องกลืนกลับเข้าไป “แล้วผลของการสอบสวนเล่า จะจัดการเช่นไร”

“ฝ่าบาทก็เพียงลงพระอาญาประหารลู่ซีฮ่วนกับกู้ฉ่างสองตัวการเท่านั้น จะว่าไปเรื่องนี้เป็นการคบคิดของพวกเขาสองคน ไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลพวกเขาแต่อย่างใด โทษทัณฑ์ไม่ควรครอบคลุมไปถึงสมาชิกคนอื่นๆ ในตระกูล ขอเพียงไม่ตัดรากถอนโคนตระกูลทางฝ่ายใต้ พวกเขาก็จะไม่กระทำการบุ่มบ่ามอย่างไม่คิดอีก ส่วนเล่ออันก็ให้ทำดีไถ่โทษ ปลดจากตำแหน่งแล้วเนรเทศไปสามพันหลี่ก็เพียงพอแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

คำพูดนี้ก็ไม่ใช่จะไร้เหตุผลเสียทีเดียว ฮ่องเต้จึงได้แต่ทำเสียงหึสองหนแล้วให้เซี่ยซูออกไปได้ ทว่าความไม่พอใจที่มีต่อรัชทายาทมาถึงขั้นที่ยากจะสะกดกลั้นเอาไว้ได้แล้ว