ทดลองอ่าน เกิดใหม่อีกที ไม่ขอสามีสกุลหลี่ เล่ม 5 บทที่ 2

เสี่ยวเฟิงใจเต้นไม่เป็นส่ำขึ้นมา

จากนั้นก็ได้ยินหลี่ซิวหยวนถามนางว่า “ถุงหอมที่ห้อยอยู่ตรงเอวเจ้า ได้มาจากที่ใด” หากฟังดูดีๆ คล้ายจะได้ยินเสียงเขาสั่นเครือน้อยๆ

ซู่ชิงรู้สึกแปลกใจ นางปรนนิบัติรับใช้ข้างกายหลี่ซิวหยวนมาห้าปี เห็นเขามีท่าทางเรียบเฉยเสมอมา เดิมทีวันนี้ก็รู้สึกว่าที่เขาใจลอยมาตลอดบ่ายนั้นแปลกมากแล้ว ยามนี้เขายังถึงขั้นเสียงสั่นอีกด้วย

วันนี้นายท่านเป็นอะไรไปกันแน่

ด้วยเหตุนี้ซู่ชิงจึงมองไปที่ถุงหอมตรงเอวเสี่ยวเฟิง

เป็นถุงหอมผ้าต่วนสีน้ำเงินไพลิน ด้านบนปักลายไผ่เขียวสองสามลำ ภูเขาหินหนึ่งลูก และยังมีดอกกล้วยไม้อีกกอหนึ่ง เนื้อผ้าดีมาก ดูแล้วน่าจะเป็นผ้าต่วนหางโจว ทว่างานปักกลับไม่ได้เรื่อง ลวดลายที่ซู่ชิงปักออกมาหลังเรียนได้ครึ่งปีก็ยังดีกว่านี้

เวลานี้เสี่ยวเฟิงก็กำลังก้มหน้ามองถุงหอมนี้เช่นกัน ในโสตได้ยินเสียงของหลี่ซิวหยวนพลันเร่งร้อนและเคร่งเครียดขึ้นมา “เจ้าไปเอาถุงหอมใบนี้มาจากที่ใดกันแน่ รีบบอกมา!”

เสี่ยวเฟิงขี้กลัวเป็นทุนเดิม พอได้ยินหลี่ซิวหยวนทำเสียงเคร่งเครียดเช่นนี้ก็ตกใจจนสองขาอ่อนยวบ เข่าทรุดลงกับพื้นทันที

“ระ…เรียนนายท่าน…” เสียงของเสี่ยวเฟิงสั่นเครือ ซ้ำยังเจือเสียงสะอื้น “ถะ…ถุงหอมใบนี้เดิมทีเป็นของเจิ่นหลิวบ่าวชายข้างกายนายท่าน มีหนหนึ่งบ่าวช่วยปะชุนเสื้อผ้าให้เขา เขาจึงมอบถุงหอมใบนี้ให้บ่าวเป็นการขอบคุณ บ่าว…บ่าว…”

พูดถึงตรงนี้เสี่ยวเฟิงก็ไม่รู้ว่าควรพูดอะไรต่อแล้ว นางไม่รู้เช่นกันว่าเหตุใดหลี่ซิวหยวนถึงถามเรื่องถุงหอมนี้กับนาง

หลี่ซิวหยวนเม้มปากเบาๆ ไม่ได้พูดอะไร ทว่าสายตากลับมองถุงหอมที่อยู่ตรงเอวเสี่ยวเฟิงโดยตลอด

หลี่ซิวหยวนจำได้ว่าถุงหอมใบนี้เป็นเสิ่นหยวนมอบให้เขา

เวลานั้นไม่รู้ว่าเสิ่นหยวนไปสืบเรื่องที่เขาชอบต้นไผ่ที่ดูสูงส่งบริสุทธิ์มาได้อย่างไร จู่ๆ วันหนึ่งขณะเขากลับมาจากสำนักการศึกษาหลวงก็ถูกนางมาขวางทางไว้ ก่อนที่นางจะยัดถุงหอมใบนี้ใส่มือเขาทั้งใบหน้าแดงก่ำ จากนั้นก็หมุนตัววิ่งหนีไป

เวลานั้นเขาใช้สองนิ้วคีบถุงหอมขึ้นมาดู เห็นว่าเป็นสีน้ำเงินไพลิน ด้านบนปักลายไผ่เขียว ภูเขาหิน และดอกกล้วยไม้เอาไว้ ผ้าที่ใช้มีคุณภาพดีอย่างที่สุด ทว่างานปักกลับดูไม่ได้เอาเสียเลย

เขาย่อมจะไม่รับสิ่งของที่เสิ่นหยวนมอบให้ มิหนำซ้ำยังเป็นของอย่างถุงหอมอีก นึกอยากจะตามไปคืนของให้นาง แต่นางก็หนีหายไปไม่เห็นเงาแล้ว

หลี่ซิวหยวนไม่มีทางตามไปคืนถุงหอมให้นางถึงสกุลเสิ่นแน่ ไม่อาจปล่อยให้ทุกคนล่วงรู้เรื่องที่เสิ่นหยวนตามพัวพันเขา ดีไม่ดีจะยังบังคับให้เขาแต่งกับนางอีกด้วย

เวลานั้นหลี่ซิวหยวนจึงโยนถุงหอมใบนี้ให้เจิ่นหลิวบ่าวชายที่ตามอยู่ด้านหลังตนเอง สั่งให้เขาเอาไปทิ้งในที่ลับตาคน

คิดว่าเจิ่นหลิวเห็นถุงหอมนี้ทำด้วยผ้าชั้นดี เสียดายที่จะโยนทิ้ง จึงได้แอบเก็บเอาไว้เอง และต่อมาก็ได้มอบให้เสี่ยวเฟิง

พอได้เห็นถุงหอมใบนี้อีกครั้ง ในใจหลี่ซิวหยวนก็รู้สึกซับซ้อนยิ่ง เขาคิดแล้วสุดท้ายยังคงยื่นมือไปทางเสี่ยวเฟิง “เอาถุงหอมให้ข้า”

ได้ยินเช่นนี้เสี่ยวเฟิงกับซู่ชิงต่างตระหนกตกใจยิ่ง

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 18 พ.ย. 63