ทดลองอ่าน เกิดใหม่อีกที ไม่ขอสามีสกุลหลี่ เล่ม 5 บทที่ 3

เป็นต้นว่าเรื่องแผ่นดินไหวที่ซานซีคราวนี้ก็ไม่ได้เกิดขึ้นในชาติก่อน ดังนั้นผู้ใดจะไปรู้ว่าภายหลังจะเกิดเรื่องกับองค์ชายใหญ่และฮ่องเต้หรือไม่

เสิ่นหยวนกำลังคิดเรื่องเหล่านี้อยู่ก็เห็นชิงเหอถือกล่องอาหารเข้ามา

เป็นกล่องอาหารสามชั้นขนาดใหญ่ทำจากไม้ไผ่สลักลงรักเขียนลายทอง พอเปิดฝาออกด้านในก็มีเนื้อปลากะพงแล่หนึ่งจาน ยำขาหมูรมควันหั่นเป็นเส้นหนึ่งจาน ถั่วงอกผัดน้ำส้มสายชูหนึ่งจาน แกงข้นเต้าหู้หนึ่งชาม พร้อมกับข้าวสวยร้อนๆ อีกชาม

ชิงเหอนำอาหารวางบนโต๊ะเรียบร้อยแล้วก็เดินมาเชิญเสิ่นหยวนไปนั่งกิน

วันนี้เสิ่นหยวนตื่นสายเพียงนี้จึงไม่ต้องกินอาหารเช้าแล้ว ข้ามมากินอาหารกลางวันได้เลย

ทว่าเสิ่นหยวนกลับรู้สึกเหมือนไม่ค่อยอยากอาหารเท่าไรนัก อีกทั้งนางเพิ่งจะคีบเนื้อปลากะพงมาถึงปาก ยังไม่ทันกินก็ได้กลิ่นคาวก่อนแล้ว รู้สึกเพียงภายในกระเพาะปั่นป่วนอย่างรุนแรง ถึงกับอาเจียนลมออกมา

ไฉ่เวยกับชิงเหอต่างตกใจจนสะดุ้งโหยง

ไฉ่เวยรีบก้าวมาตบหลังเสิ่นหยวนเบาๆ ส่วนชิงเหอก็รีบไปรินน้ำ

ครั้นชิงเหอรินน้ำอุ่นมาแล้ว ไฉ่เวยก็รับมาป้อนให้เสิ่นหยวนดื่มไปสองอึก เห็นนางหยุดอาเจียนแล้วถึงได้ถามด้วยความเป็นห่วง “ฮูหยิน ตอนนี้ท่านรู้สึกเป็นอย่างไรเจ้าคะ”

เสิ่นหยวนโบกมือให้ไฉ่เวย พักหายใจครู่หนึ่งถึงตอบว่า “ปลานั่นมีกลิ่นคาวแรงนัก ข้าได้กลิ่นก็อยากอาเจียน รีบเอาออกไป!”

ไฉ่เวยได้ยินก็รีบสั่งให้ชิงเหอเก็บเนื้อปลากะพงแล่จานนั้นลงกล่องอาหารแล้วปิดฝาไว้ จากนั้นก็เชิญให้เสิ่นหยวนกินต่อ

ต่อมาเสิ่นหยวนชิมยำขาหมูรมควันหั่นเป็นเส้นไปคำหนึ่งก็บอกว่าจานนี้กลิ่นแรงยิ่งนัก ได้กลิ่นแล้วรู้สึกไม่ดี เรียกให้ไฉ่เวยรีบเก็บลงจากโต๊ะอีก

สุดท้ายเสิ่นหยวนกินถั่วงอกผัดน้ำส้มสายชูไปแค่ไม่กี่คำ และดื่มแกงข้นเต้าหู้ไปอีกไม่ถึงครึ่งชามก็หยุดกิน

ไฉ่เวยรีบประคองเสิ่นหยวนลุกจากโต๊ะ พานางมานั่งลงบนตั่งไม้ แล้วถึงเดินไปสั่งชิงเหอเสียงเบา “เจ้าส่งอาหารที่เหลือกลับไปที่ครัวเล็ก แล้วถามพี่จางมาว่านี่มันเรื่องอะไรกันแน่”

ที่ผ่านมาเวลาฮูหยินกินข้าวไม่เคยเป็นเช่นนี้มาก่อน ในใจไฉ่เวยจึงคิดว่าต้องเป็นเพราะวันนี้พี่จางปรุงอาหารเหล่านี้ได้ไม่ดีเป็นแน่แท้

ชิงเหอรีบรับคำ เก็บอาหารที่เหลืออย่างคล่องแคล่วว่องไวเสร็จก็ถือกล่องอาหารออกจากห้องไป