ทดลองอ่าน เกิดใหม่อีกที ไม่ขอสามีสกุลหลี่ เล่ม 5 บทที่ 4

ใต้เท้าซุนก็คือขุนนางที่เมื่อครู่บอกว่าจะใช้โอกาสนี้กำจัดองค์ชายรอง

ซ่งป๋อเจี่ยนตระหนกตกใจ มองซ่งอวิ๋นชิงด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ

บุตรชายคนนี้ของเขามิใช่ทำตัวเอ้อระเหยลอยชายเป็นนิสัย ดูมีท่าทางไม่อินังขังขอบหรือไร แต่ไฉนพอเปิดปากก็พูดเรื่องเช่นนี้ออกมา

เขายังได้ยินซ่งอวิ๋นชิงพูดต่ออีกว่า “เมื่อครู่ใต้เท้าจางบอกว่ายามนี้หลี่ซิวเหยาไม่อยู่เมืองหลวง ถือเป็นเรื่องดีสำหรับพวกเรา แต่ลูกกลับไม่คิดเช่นนั้น ลองคิดดูว่าบัดนี้หลี่ซิวเหยาไม่อยู่ในเมืองหลวง หากในเมืองหลวงเกิดเรื่องอะไรขึ้น เช่นนั้นก็ล้วนไม่มีความเกี่ยวข้องกับเขา ฝ่าบาทไม่อาจทรงเอาผิดเขาได้แน่”

ซ่งป๋อเจี่ยนแววตาเข้มขึ้น “เจ้าหมายความว่า…”

“หลังองค์ชายใหญ่ทรงย้ายออกนอกวัง ทรงถูกจัดให้ไปประทับที่ใด” ซ่งอวิ๋นชิงถอนหายใจเบาๆ “ในเมื่อใต้เท้าซุนยังคิดแผนใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ได้ หลี่ซิวเหยาที่เป็นเจ้าแผนการมีหรือจะคิดไม่ได้ ท่านพ่อรีบส่งคนไปอารักขาองค์ชายใหญ่โดยเร็วจะดีกว่า มิเช่นนั้นหากองค์ชายใหญ่ทรงมีอันเป็นไป ฝ่าบาทมีพระราชโอรสเพียงสองพระองค์ ตำแหน่งรัชทายาทจะต้องกลายเป็นขององค์ชายรองแน่นอน”

ซ่งป๋อเจี่ยนใจหายวาบ แต่ครั้นคิดดูดีๆ ก็รู้สึกว่าซ่งอวิ๋นชิงพูดมิผิด

ซ่งป๋อเจี่ยนจึงรีบเรียกผู้ติดตามคนสนิทของตนเข้ามา สั่งการอย่างรวดเร็วให้อีกฝ่ายส่งคนไปเฝ้าที่พักในตอนนี้ขององค์ชายใหญ่เพิ่ม ไม่อนุญาตให้ผู้ใดเข้าไปเด็ดขาด

ผู้ติดตามรับคำ แล้วหันหลังจะเดินออกประตูไป

แต่เวลานี้เองก็เห็นบ่าวชายผู้หนึ่งพุ่งตัวเข้ามาด้วยความรีบร้อน ยังไม่ทันคารวะซ่งป๋อเจี่ยนกับซ่งอวิ๋นชิงก็เอ่ยปากพูดด้วยความร้อนใจแล้ว “ท่านโหว แย่แล้วขอรับ เมื่อครู่มีคนมารายงานว่าองค์ชายใหญ่ทรงติดไข้ทรพิษ ยามนี้พระอาการไม่สู้ดี! หมอหลวงในวังต่างไปถวายการตรวจแล้วขอรับ!”

ซ่งป๋อเจี่ยนได้ยินก็ตกใจอย่างมาก จากนั้นก็กลับลงไปนั่งบนเก้าอี้อย่างหมดเรี่ยวแรงทันที

สุดท้ายแล้วซ่งอวิ๋นชิงก็พูดถูก

เวลาเดียวกันนี้ก็มีคนนำเรื่องที่องค์ชายใหญ่ติดไข้ทรพิษมารายงานหลี่ซิวเหยาเช่นกัน

หลี่ซิวเหยาตอบรับในลำคอคำหนึ่งแสดงท่าทีว่ารับรู้ จากนั้นก็โบกมือบอกให้ผู้ที่มาถอยออกไป

ผู้มารายงานคารวะหลี่ซิวเหยาอย่างเคารพนบนอบ จากนั้นก็ถอยออกจากห้องอย่างเงียบเชียบ ร่างหายลับไปในความมืดยามราตรีอันเวิ้งว้างอย่างรวดเร็ว

หลี่ซิวเหยาหมุนตัวเอามือไพล่หลัง มองดูดวงจันทร์และดวงดาวบนท้องฟ้านอกหน้าต่าง

นับว่าไม่เสียแรงที่เขาอุตส่าห์วางแผน ทุกอย่างล้วนอยู่ในการควบคุมของเขา