ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 2

“เมื่อคืนทำให้ฮองเฮาตกใจหรือ”

“มะ…ไม่เพคะ…” เสิ่นหุยหลุบตาลง

ฮ่องเต้หัวเราะออกมาทันใดแล้วพูดว่า “ฮองเฮาไม่ต้องกลัว ตอนเราไม่เมาไม่ได้เป็นเช่นนั้น”

เสิ่นหุยก้มหน้าต่อไป เพียงรับคำอย่างทำอะไรไม่ถูกว่า “เพคะ”

“เงยหน้าขึ้นมา”

เสิ่นหุยตกใจ แต่ไม่ทำตามก็ไม่ได้ จึงฝืนเงยหน้าขึ้น

คงเพราะฮ่องเต้ไม่ชอบที่นางทำอะไรชักช้าเกินไป จึงยื่นมือไปบีบปลายคางของนางแล้วยกขึ้น

ฮ่องเต้มองโฉมหน้าของนางครู่หนึ่งจึงเอ่ยว่า “รูปโฉมของฮองเฮาเมื่อเทียบกับพี่สาวทั้งสองคน…”

“หม่อมฉันเทียบกับพี่สาวไม่ได้เพคะ…”

ฮ่องเต้ขยับเข้าไปใกล้แล้วมองอย่างละเอียดทันที เสิ่นหุยตกใจจนร่างสั่นอย่างห้ามไม่อยู่

จากนั้นฮ่องเต้ก็เลิกคิ้ว “เราน่ากลัวมากหรือ”

เสิ่นหุยร่างสั่นไม่กล้าตอบ

“มองเรา!” น้ำเสียงของฮ่องเต้ฉุนเฉียวขึ้นมา

เสิ่นหุยเหลือบตาขึ้นช้าๆ แต่ว่าไม่ได้มองฮ่องเต้ สายตาของนางมองผ่านฮ่องเต้ เห็นเงาร่างของเผยไหวกวงอยู่ไกลๆ

เขาเดินมาเพียงลำพัง ยังคงสวมชุดสีแดงเข็มขัดหยก แม้แต่ชุดคลุมก็ไม่มี ร่างสูงโปร่ง ทว่าก็ผอมบางเช่นกัน

เสิ่นหุยรีบพูดว่า “ฝ่าบาท จั่งอิ้นมาแล้วเพคะ!”

ฮ่องเต้ปล่อยมือทันทีจริงดังคาด หันหน้ามองไปทางเผยไหวกวง แม้แต่น้ำเสียงสั่งให้ออกเดินทางก็เปลี่ยนเป็นมีความสุขขึ้น

นี่ทำให้เสิ่นหุยรู้สึกโล่งอก

ตลอดทางเสิ่นหุยราวกับนั่งอยู่บนพรมเข็ม ส่วนฮ่องเต้ดูไม่ค่อยสดชื่น มีอาการง่วงงุนอยู่ตลอด

เมื่อถึงศาลบรรพชนดำเนินพิธีเซ่นไหว้เสร็จก็ใกล้ยามอู่แล้ว รอจนกินอาหารเจเสร็จจึงค่อยกลับวัง

ดวงตะวันส่องแสงเจิดจ้า ความง่วงงุนของฮ่องเต้หายไปแล้ว เขาชี้ไปที่หญิงชาวบ้านตรงแผงน้ำชาที่เชิงเขา

เผยไหวกวงเหลือบมองแล้วพูดว่า “ฝ่าบาททรงแต่งตั้งฮองเฮาพระองค์ใหม่แล้ว ต้องการหญิงชั้นต่ำเช่นนี้ไปเพื่ออันใดพ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้ขมวดคิ้วแล้วหันกายเดินเข้าไปในระเบียงทางเดิน มองเห็นเสิ่นหุยที่นั่งรออยู่กลางลานไกลๆ

โดยรอบเต็มไปด้วยหิมะ นางนั่งอย่างสง่างามอยู่ใต้ต้นเหมยแดง นอกชุดทรงฮองเฮาคลุมด้วยชุดคลุมผ้าฝ้ายสีแดงสดตัวหนา คลุมจนนางเป็นก้อนกลม

กลีบเหมยแดงกลีบหนึ่งปลิวตกลงบนหัวไหล่ของเผยไหวกวง เขาเก็บขึ้นมาใช้นิ้วบิดเล่นแล้วเอ่ยถามว่า “หรือว่าลี่เฟยไม่ตั้งพระทัยปรนนิบัติพ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้ดวงตาเป็นประกาย

“ถึงแม้ฮองเฮารูปโฉมงดงาม แต่ทึ่มทื่อไม่น่าสนใจอย่างยิ่ง” ฮ่องเต้ค่อยๆ หัวเราะ “ไหวกวง เจ้าช่วยเราสอนฮองเฮาให้น่ารักเหมือนลี่เฟยได้หรือไม่”

ฮ่องเต้จำได้ว่าลี่เฟยเป็นคนที่เผยไหวกวงส่งมา

ยิ่งไปกว่านั้นไม่มีเรื่องใดที่จั่งอิ้นผู้นี้ทำไม่ได้ เขาอยากได้อะไรจั่งอิ้นผู้นี้ก็ส่งมาให้เสมอ

เผยไหวกวงที่จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเหลือบมองฮ่องเต้อย่างแปลกใจเล็กน้อย

เดิมทีลี่เฟยเป็นนางคณิกา

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 4 มี.ค. 69