ทดลองอ่าน เหมียว เหมียว เหมียว แมวน้อยอลเวง บทที่ 12-13

“นี่…นี่…” วั่งโยวก้าวเข้ามากล่าวด้วยสีหน้าเหมือนจะร้องไห้ “ไม่ทราบจิ่นเหวินล่วงเกินท่านเทพด้วยเรื่องใด ขอท่านเทพได้โปรดให้ความกระจ่าง”

“ไม่ได้ล่วงเกิน” เทพปี้ชิงตอบอย่างเหนื่อยหน่าย “เดิมทีข้าก็จะเอามากินอยู่แล้ว ปลาหลี่อะไรก็เหมือนกัน”

“นี่…ที่ท่านเทพต้องการไม่ใช่แม่นางปลาหลี่หรือ” วั่งโยวตื่นตระหนกจนใบหน้าถอดสี

“ที่ข้าบอกไปคือปลาหลี่” เทพปี้ชิงถอนหายใจอธิบาย

“ท่านเทพไม่ใช่แต่ไรมาไม่กินของคาวหรอกหรือ” วั่งโยวถามอีก

เทพปี้ชิงกล่าว “ลูกศิษย์ข้าจะกินปลาหลี่”

“ลูกศิษย์ของท่านคือ…” วั่งโยวสับสนอย่างที่สุดแล้ว

ข้ารีบกระโดดออกมาชี้มือมาที่จมูกตนเองบอก “ปลาหลี่เป็นของข้า ไม่ใช่ของลูกศิษย์!”

“เจ้าก็คือลูกศิษย์ของข้า” เทพปี้ชิงส่ายหน้าอย่างอับจนปัญญา

“ข้าคือฮวาเหมียวเหมียว!”

ระหว่างที่ข้ากับเทพปี้ชิงกำลังโต้เถียงเรื่องชื่อกันวุ่นวายอยู่นั้น เสียงร้องไห้ของจิ่นเหวินที่อยู่ด้านข้างก็ยิ่งดังขึ้นทุกที นางเริ่มคุกเข่าโขกศีรษะ ท่วงทีงดงามเช่นเมื่อครู่ก่อนไม่มีเหลืออยู่อีก เพียงวิงวอนให้ท่านเทพเมตตา

วั่งโยวหน้านิ่วคิ้วขมวด “หากศิษย์ของท่านเทพเพียงอยากจะกินปลาหลี่ ไยต้องให้แม่นางจิ่นเหวินสละชีพด้วย ไม่สู้ให้ข้าน้อยกลับไปที่วังมังกร คัดเลือกปลาหลี่ชั้นดีตัวอวบอ้วนส่งมาให้สักสิบตัว แลกกับชีวิตแม่นางจิ่นเหวิน ท่านเทพเห็นเป็นเช่นไร”

เทพปี้ชิงถามข้า “เจ้าอยากจะรอสักประเดี๋ยวแล้วกินปลาหลี่สิบตัวหรือจะกินเดี๋ยวนี้ตัวเดียว”

ข้ายกนิ้วมือขึ้นมาสิบนิ้วแล้วนับดู เนื่องจากนับไม่เข้าใจ จึงตอบไปอย่างรวบรัด “เอาทั้งหมดเลย!”

จิ่นเหวินได้ยินแล้วเป็นลมหมดสติไปทันที วั่งโยวกล่าวขออภัยเทพปี้ชิง ขอให้ผ่อนผันเวลาสักหนึ่งก้านธูปแล้วสาวเท้าวิ่งออกไปทันที

ตอนกลับมาได้หอบปลาหลี่ตัวอ้วนใหญ่มาด้วยสิบตัว ข้าดีใจยิ่งนัก ให้ห้องครัวนำไปย่าง นึ่ง ต้ม ทอดครบถ้วนทุกอย่าง ข้ากินเต็มที่ถึงอกถึงใจยิ่ง และหลงลืมจิ่นเหวินไปโดยสิ้นเชิง

เสี่ยวหลินมาขอคำชี้แนะข้าว่าควรทำเช่นไรกับนาง

ข้าดมๆ กลิ่นปลาบนร่างของนาง หลังจากใคร่ครวญดูแล้วก็ตอบอย่างไม่ลังเล “เลี้ยงไว้ก่อนเถิด เก็บไว้เป็นเสบียงสำรอง เมื่อใดไม่มีอะไรกินค่อยมาพิจารณา”

จิ่นเหวินได้ยินแล้วรีบสาบานต่อฟ้าว่าถ้ายังมีนางอยู่วันหนึ่ง ข้าก็จะไม่ขาดเนื้อปลาแม้แต่มื้อเดียว

ชั่วขณะนั้นข้าซาบซึ้งใจจนไม่อาจควบคุมตนเองได้ กระโจนเข้าไปหอมแก้มนางหลายครั้ง

โปรดติดตามตอนต่อไป