ทดลองอ่าน แฟนคลับคนนี้มีรักมาฝาก! บทที่ 1

ผลลัพธ์คืออีกฝ่ายส่งรูปภาพมาหลายรูป สามรูปแรกเป็นเฟอร์รารี่ 488 สีแดงคันนั้นในมุมต่างๆ เหมียวเหมี่ยวเคยเห็นรูปของรถคันนั้นมาก่อน เป็นรุ่นเดียวกันจริงๆ ภาพที่สี่และห้าก็ยิ่งปวดหัว ภาพที่สี่เป็นใบเสร็จการซื้อรถ บนนั้นมีเลขตัวถังชัดเจน ภาพที่ห้าเป็นหัวกระดาษของสัญญาซื้อขาย เห็นชื่อศูนย์ 4S กับที่อยู่ที่ซื้อรถคันนี้มา แต่ที่ไม่น่าแปลกใจเลยก็คือข้อมูลของผู้ซื้อรถถูกโมเสกจนเบลอไปหมด

เหมียวเหมี่ยวอึ้งอยู่นาน ถึงได้รีบร้อนแชร์รูปเหล่านั้นให้สวี่หลิงอวิ๋น ถามเธอผ่านเวยป๋อ

‘มานี่เร็วเข้า บอกฉันหน่อยว่าใช่เลขตัวถังของเฟอร์รารี่คันนั้นหรือเปล่า!’

พักใหญ่สวี่หลิงอวิ๋นถึงได้ตอบเธอกลับมา

‘ไม่รู้เหมือนกัน ฉันต้องถาม บ.ก. ใหญ่’

เพราะว่าไม่มีทะเบียนรถก็เลยมีแค่เลขตัวถังอย่างเดียวที่จะระบุรถคันนี้อย่างชัดเจนได้ บรรณาธิการใหญ่เป็นคนทำอะไรระมัดระวัง ออกไปถ่ายเลขตัวถังของรถคันนี้เอาไว้โดยเฉพาะ พอสวี่หลิงอวิ๋นมาถาม ก็เห็นเป็นเลขตัวถังนี้จริงๆ เสียด้วย

หลังจากบอกข่าวนี้กับเหมียวเหมี่ยวแล้ว เหมียวเหมี่ยวก็เชื่อไปแปดสิบเปอร์เซ็นต์ เธอกระวีกระวาดตอบอีหยางไหลฟู่ว่า

‘คุณเป็นคนส่งมาจริงๆ ด้วย…ขอโทษด้วยนะคะ เมื่อกี้ไปดูเลขตัวถังมาน่ะ เอ่อ…ขอบคุณความหวังดีของคุณมากเลย แต่คุณมารับรถกลับไปได้หรือเปล่าคะ’

อีหยางไหลฟู่ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

‘ไม่ได้’

เหมียวเหมี่ยวร้อนใจ

‘ทำไมล่ะคะ รถคันนี้แพงจะตาย คุณคงจะเสียดาย…ฉันรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ’

‘ไม่ต้องเสียดายเงินหรอก ผมมีเยอะ’

มันน่าโมโหนัก!

ผ่านไปสักครู่อีกฝ่ายก็ตอบกลับมา

‘อีกอย่างนึง คุณก็จำเป็นต้องใช้รถ’

‘ฉันไม่จำเป็นต้องใช้รถนะ…’

‘คุณจำเป็นต้องใช้สิ ไม่อย่างนั้นจะกินอาหารแมวทำไมล่ะ’