ทดลองอ่าน โอบทะเลไว้ด้วยไอรัก บทที่ 1

เช้าตรู่นิสิตที่มาฝึกงานทุกคนมายืนรออาจารย์ผู้คุมฝึกงานอยู่หน้าอาคารที่พัก นลินหน้าตาผ่องใสยืนอยู่เคียงข้างปาลิตา ส่วนไตรภพนั่งหลับพิงจิรสินอยู่ข้างๆ บันได

“เมื่อคืนนอนไม่หลับหรือไง”

นลินถามเพื่อนด้วยสีหน้ากวน กลับเป็นตัวแสบประจำภาควิชาตามเดิม จิรสินมองหน้ากวนๆ แล้วอดขำไม่ได้ เมื่อวานนลินหมดท่าเลยจริงๆ นั่นล่ะ นลินมองหน้าที่กลั้นหัวเราะของเพื่อนอย่างไม่พอใจ

“ขำอะไรนายจิ”

“ขำคนกลัวผี”

เขาบอกหน้าตาเฉย นลินทำท่าจะเข้ามากระชากคอเสื้อเพื่อนให้ได้ หากไม่ติดมือเหนียวๆ ของปาลิตาที่ยึดไว้มั่น

“นายจิ”

“ไม่ได้ขำแก ไอ้ลิน ขำไอ้ไตรมัน เมื่อคืน…เจอซะ”

“เจออะไรหรือ”

นลินเข้ามาถามอย่างอยากรู้ วรัทส่ายหัวอย่างระอาเพื่อน

“ไม่กลัวแล้วหรือไงฮึ ถึงอยากฟัง”

“ก็เช้าแล้วไง มันสว่าง…ไม่น่ากลัวเท่าไหร่”

เสียงนลินตอบกลับมาพร้อมรอยยิ้มประจบ

“เมื่อคืน นายนี่มันนอนดิ้นทั้งคืน แล้วก็ละเมอว่าใครก็ไม่รู้นอนทับอกมัน”

จิรสินเอ่ยปากเล่า ไตรภพรีบลืมตามาเล่าต่อทันทีอย่างออกท่าออกทาง

“อือ เป็นเงาดำๆ ใหญ่ๆ นะ มานอนทับอยู่บนนี้เลย ไอ้เราก็พยายามดิ้น พยายามจะเรียกพวกนี้ เราว่าเราตะโกนไปแล้วนะ แต่มันไม่ออกจากคอเลย”

“จริงๆ น่ะ” นลินถามอย่างสนใจ

“จริงดิ ไม่เชื่อคืนนี้ก็ลองไปนอนที่ห้องดูสิ เผื่อจะได้เจอบ้าง”

ไตรภพพูดหน้าตาเฉย นลินสะบัดหน้าค้อนขวับ

“ไอ้บ้า”

เธอว่าแล้วเดินจากมา พร้อมๆ กับเสียงหัวเราะตามหลังของพวกผู้ชาย

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 11 ก.พ. 64