ทดลองอ่าน โอบทะเลไว้ด้วยไอรัก บทที่ 2-บทที่ 3

“ไม่เคยเจอ คนอะไรปากเสียได้ทุกที่ทุกเวลา”

นภนต์พูดอย่างขำๆ เภตราพลอยหัวเราะไปด้วยเมื่อคิดถึงการกระทำของรุ่นน้องที่ห่างกันหลายปีคนนั้น

“งานแสดงไข่มุกอีกสองเดือนนี่ว่าไงล่ะ ภนต์” เภตราเปลี่ยนเรื่องคุย

“ก็เตรียมงานไปเยอะแล้ว”

“ตกลงใครเป็นนางแบบเครื่องประดับชุดใหญ่”

เขาถามถึงข้อที่ถกเถียงกันมานาน ว่าหญิงสาวผู้โชคดีคนไหนที่จะได้เดินแบบโชว์เครื่องประดับชุดไข่มุกที่มีมูลค่าหลายล้านบาท

“ซาร่า”

“คุณซาร่าหรือ”

เภตราหันมองหน้าเพื่อนอย่างแปลกใจ นภนต์พยักหน้ารับ

“จะไม่ถูกว่าหรือ นั่นเพื่อนนาย”

“เขาเป็นนางแบบดัง กรรมการทุกคนก็เห็นด้วย”

ซาร่าหรือสรารินเป็นเพื่อนรุ่นน้องที่โตมาพร้อมกับนภนต์ ด้วยเพราะบิดาของสรารินเป็นเพื่อนสนิทกับบิดาของนภนต์นั่นเอง รวมทั้งเธอยังเป็นเพื่อนหญิงที่ค่อนข้างจะสนิทมากเป็นพิเศษของนภนต์อีกด้วย

“ก็ดี”

เภตราตอบเพียงแค่นั้นแล้วลอบระบายลมหายใจยาว นภนต์มองจับสังเกตเพื่อน

“ไม่ชอบเขาหรือ”

“ไม่ได้ไม่ชอบ แต่…”

เภตรานิ่งไป พยายามคิดถึงโครงหน้าสวยที่เห็นตามนิตยสารชั้นนำหลายเล่ม ท่าทางยามเดินเป็นสง่า รอยยิ้มหวานหยดที่มีให้กับทุกคนตามประสาคนของประชาชน

…ให้ตายเถอะ ถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่ชินจริงๆ

“ไม่รู้สิ อาจจะชินมั้ง ไม่ค่อยเคยเจอคนหวานอย่างนั้น”

“ซาร่าเขาไม่ใช่คนหวานอย่างที่คิดหรอก”

นภนต์แก้แทนเพื่อน หากเภตราก็คร้านที่จะตอบรับหรือปฏิเสธ เขาสูงหนาดีดตัวลุกยืนแล้วตัดบทง่ายๆ

“ไปเดินดูบ่อพ่อแม่พันธุ์เดี๋ยวนะ”

“ไปด้วย”

นภนต์อาสา วางแก้วบรั่นดีในมือลง เภตราโบกมือปฏิเสธ

“ไม่ต้อง นายไปทำงานของนายเหอะ ฉันขี่มอเตอร์ไซค์ไปแป๊บเดียว ดูนิดเดียวล่ะ แล้วเดี๋ยวก็กลับมานอนแล้ว”

“ตามใจ”

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 13 ก.พ. 64