ทดลองอ่าน ใต้เท้าอย่ามาหยอก บทที่ 3-บทที่ 4

สาวใช้นางนี้ไม่ใช่อยากปีนป่ายมาหาเขาหรือ เขาก็เลยอยากทำให้นางสมหวัง แล้วให้องค์หญิงเจ็ดตระหนักเอาไว้ว่าเขาหร่านเจียงไม่ใช่บุรุษที่จะยอมให้สตรีนางใดมาหลอกล่อด้วยแผนการได้ แม้ว่านางจะเป็นองค์หญิงผู้สูงศักดิ์ก็ตาม เขาก็จะใช้ยาปลุกกำหนัดที่นางใส่ไว้ไประบายเพลิงปรารถนาบนร่างสาวใช้นางหนึ่ง เขาต้องการเพียงสาวใช้ กลับไม่สนใจไยดีต่อองค์หญิงเลย

ใครจะไปนึกว่าสาวใช้นางนี้จะกล้าปฏิเสธเขาอย่างไม่กลัวตาย

เหมียวลั่วชิงสิ้นหนทาง เพราะนางทนไม่ไหวแล้ว ชาติที่แล้วเขาก็ระบายเพลิงปรารถนาต่อนางบนรถม้า นั่นคือความทรงจำอันโหดร้ายและน่าสะพรึงกลัว นางฉวยโอกาสที่หร่านเจียงถูกองค์หญิงเจ็ดใส่ยาปลุกกำหนัดยั่วเย้าเขาได้สำเร็จ ประสานเพลิงปรารถนาเข้ากับเขา นางกระตุ้นอารมณ์เขาด้วยมารยาทั่วทั้งร่าง

ยิ่งไฟราคะของเขาพรั่งพรูออกมามากเท่าไร เขายิ่งใช้กำลังกับนางมากขึ้นเท่านั้น นางปล่อยให้เขาย่ำยี ระบายความปรารถนา ทว่ามือหนึ่งของนางกลับค่อยๆ คลำหาเข็มเงินในกลุ่มเส้นผม นางมองเขาหอบกระหายกลืนกินเรือนร่างนางจนแทบจะเข้าไปในกระดูก เข็มเงินในมือนางอยู่ห่างจากยอดศีรษะเขาเพียงหนึ่งชุ่น* ทว่านางกลับถูกเขาฟันข้อมือขาดอย่างเด็ดเดี่ยว

นางถลึงตามองด้วยความหวาดผวา มองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ

ดวงตาเฉียบคมเย็นชาไร้ความรู้สึกนั้นยังจะมีไฟราคาอะไรหลงเหลืออยู่อีก ยามนี้เหลือเพียงความเย็นยะเยือกอันโหดเหี้ยม รวมทั้งไอพิฆาตอันหนักอึ้ง ครานั้นความปรารถนาอันใหญ่หลวงของเขายังฝังอยู่ในทางบุปผาของนาง ส่วนนั้นของเขายังคงกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรง

เขาฟันมือนางสองข้าง จับจ้องดวงตาหวาดผวาของนาง เผยยิ้มมุมปากอย่างชั่วร้าย เขากำลังหัวเราะเยาะนางที่ไม่รู้จักประมาณตน ที่แท้เขาก็มองกลอุบายของนางออกนานแล้ว แล้วนางยังนึกว่าตนเองยั่วเขาได้สำเร็จ อันที่จริงเขาแค่ขุดหลุมให้นางกระโดดลงไป

บุรุษผู้นี้ระบายเพลิงราคะใส่นางแล้วยังพึมพำคำหวานอยู่ข้างหูนาง

‘เจ้ามีเสน่ห์พอตัว เรือนร่างเร่าร้อนนัก ทำให้ข้าพอใจจริงๆ แต่เสียดายที่เจ้าเป็นนักฆ่า’

วาจาอันโหดร้ายในชาติก่อนคล้ายดังก้องอยู่ข้างหู กรีดหัวใจนางอย่างโหดเหี้ยม

ครานั้นมือที่ถูกฟันขาดก็ห้อยลงอย่างไร้เรี่ยวแรง เขาใช้ส่วนนั้นพุ่งชนเรือนร่างนางด้วยแรงมหาศาล ในดวงตาของนางเปี่ยมไปด้วยความอัปยศอดสูและความเกลียดชัง ทว่ากลับต้องเบิกตามองเขาย่ำยีร่างตัวเองอย่างไร้ความเห็นอกเห็นใจ จากนั้นชีวิตนางก็ดับสิ้นด้วยพลังฝ่ามือ ตอนตายร่างนางยังคงเปลือยเปล่า ไม่เหลือซึ่งศักดิ์ศรีใดๆ

ทุกครั้งที่เกิดใหม่ ความทรงจำที่เจ็บปวดรวดร้าวก็คอยกัดกินหัวใจคล้ายฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนนาง คอยทิ่มแทงหัวใจนาง ครั้นนึกถึงมัน นางก็จะรู้สึกเจ็บปวดแม้ในยามหายใจ

เมื่อหลายชาติก่อนนางถึงขนาดใช้เรือนร่างเป็นอาวุธเพื่อลอบสังหาร หวังเพียงจะทำให้ภารกิจเสร็จสิ้น ทว่าชาตินี้นางเพียงปรารถนาจะมีชีวิตต่อไป นางไม่อยากมอบชีวิตให้เขาอีก ไม่ว่าชีวิตในชาติก่อนหรือชีวิตนี้ นางไม่คิดจะย่ำบนรอยเท้าเดิม

นี่เป็นครั้งแรกที่นางท้าทายอำนาจเขา นางหัวแข็งอย่างที่สุด นางผลักเขาออก ทำให้นางไม่มีเวลามาครุ่นคิดว่าหลังจากที่ปฏิเสธเขาแล้วจุดจบจะลงเอยเช่นไร

หร่านเจียงหรี่ตามองตรวจสอบนาง แสงสว่างภายในดวงตานั้นวูบไหวไม่แน่นอน บรรยากาศภายในตัวรถม้าแข็งเกร็งราวกับลากสายของเครื่องสายจนถึงขีดสุด พร้อมจะขาดสะบั้นลงทุกเมื่อ