ทดลองอ่าน ใต้เท้าอย่ามาหยอก บทที่ 3-บทที่ 4

ทั้งสองคนต่างฝ่ายต่างไม่ยอมอ่อนข้อให้กัน นางกำลังรอคอยให้เขาบันดาลโทสะ ทว่านอกจากแววตาที่จับจ้องอย่างเงียบงันราวสายน้ำนิ่งนั้นแล้ว เขาก็ไม่เอ่ยวาจาใดสักคำราวสัตว์ดุร้ายที่เก็บตัวเงียบอยู่ในความมืดมิด เงียบสงบจนน่าสะพรึง

จู่ๆ ราวกับมีสิ่งหนึ่งแวบผ่านเข้ามาในความคิดนาง ราวแสงแรกอันริบหรี่ยากที่จะจับต้องได้

ในเมื่อนางเป็นนักฆ่าที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี แต่ก็มีความรู้สึกไวดังเช่นสตรี คล้ายว่านางละเลยอะไรไป นางพยายามไขว่คว้าความคิดที่กำลังจะอันตรธานหายไปในชั่วขณะนั้น

จู่ๆ นางก็คิดได้!

นางตระหนักได้แล้วว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติ…เขามีท่าทีสุขุมเกินไป

เขาถูกวางยาปลุกกำหนัด เดิมทีควรจะหน้าแดง หอบหายใจ พยายามสะกดกลั้นอารมณ์ ทั้งๆ ที่ยังคงโอบนางไว้ในอ้อมกอด ทว่าส่วนที่แข็งร้อนผ่าวที่ดันอยู่ที่สะโพกของนางนั้นกลับอ่อนตัวลงอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

ความคิดหนึ่งแวบผ่านเข้ามาราวสายฟ้าฟาด นางตระหนักได้ในทันทีทันใด

เขาแสร้งทำต่างหาก!

ที่แท้เขาก็ไม่ได้โดนวางยาปลุกกำหนัด หรือไม่เขาก็คงโดนวางยาทว่ากินยาแก้ไปแล้ว หากเขาสามารถเดินพลังขับพิษให้นางได้ เช่นนั้นแล้วแค่ยาปลุกกำหนัดจะไปทำอะไรเขาได้

เขาเป็นคนที่เฉลียวฉลาดเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว จะโดนองค์หญิงเจ็ดวางยาปลุกกำหนัดได้อย่างไร นอกเสียจากว่าเขาจะยินยอมพร้อมใจเสียเอง แต่ที่เขาทำเช่นนี้มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว ก็คือทั้งหมดทั้งมวลนี้เป็นหลุมพรางที่เขาขุดไว้เอง

มิน่าเล่า…มิน่าเล่านางจึงจบชีวิตในชาติก่อนลงภายใต้ร่างของเขา มิน่าเล่าตัวนางเองจึงตกหลุมพรางที่เขาขุดไว้ เขาจะโดนวางยาได้อย่างไรกัน จะออกจากจวนเพื่อหลบองค์หญิงเจ็ดด้วยเหตุใดกัน ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องหลอกลวงทั้งเพ!

เขาขุดหลุมพรางไว้นานแล้ว เพียงรอให้เหยื่อมาติดกับดักเท่านั้น

เหมียวลั่วชิงรู้สึกหนาวยะเยือกจากก้นบึ้งหัวใจ ทั้งเนื้อทั้งตัวราวตกลงไปในอุโมงค์น้ำแข็งอย่างไรอย่างนั้น

เขาเคลือบแคลงในตัวนางหรือ ดังนั้นแม้ว่านางจะถูกย้ายออกไปแล้วเขาก็ยังคงเรียกนางกลับมา นี่ก็คือจุดประสงค์ที่แท้จริงที่เขาเลือกนางให้เดินทางมาด้วย

ความตระหนักรู้ที่มาช้าเกินไปทำให้โลหิตในตัวนางไหลทะลักขึ้นมาอย่างรวดเร็ว หัวใจหดเกร็งอีกครา คล้ายถูกสกัดจุดตาย นางทำได้เพียงปล่อยให้ร่างกายแข็งทื่อ แขนขาด้านชาไปหมด

ภายใต้แววตาที่ลุ่มลึกและเงียบสงบ โลหิตในร่างกายนางเย็นยะเยือก หรือชีวิตนี้นางจะต้องตายอย่างน่าสมเพชด้วยกำมือเขาอีกแล้ว แม้ว่านางจะพยายามหลบหลีกอย่างไร ไม่ทำตัวเป็นปฏิปักษ์กับเขา ล้มเลิกการลอบสังหารเขาแล้วก็ตาม จุดจบก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงหรือ

ความรู้สึกของนางในขณะนี้คือความสิ้นหวัง