ทดลองอ่าน ใต้เท้าอย่ามาหยอก บทที่ 5-บทที่ 6

อี้ต้องคิดว่านางทรยศแน่ ถ้าหากเรื่องนี้ลือไปถึงในสำนัก ชีวิตน้อยๆ ของนางก็จะตกอยู่ในอันตราย ดังนั้นนางจึงต้องตามหาอี้ให้เร็วที่สุด นางไม่รู้ว่ายามนี้อี้เป็นอย่างไรบ้าง เขาถูกจับหรือหนีไปแล้ว

โชคดีที่ยามนี้มีผู้ใต้บังคับบัญชามารายงาน กระซิบข้างหูหร่านเจียงไม่กี่ประโยค หร่านเจียงจึงต้องไปจัดการ ก่อนจะจากไปเขากำชับนางให้พักผ่อนมากๆ แล้วเขาจะมาเยี่ยมนางอีก

เหมียวลั่วชิงทำเป็นว่าง่าย พยักหน้าขอบคุณ ครั้นหร่านเจียงจากไปนางก็ลุกขึ้นนั่ง อดกลั้นความเจ็บปวดไว้ ความเจ็บปวดเล็กน้อยแค่นี้นางทนได้ เพราะนางเคยทนทรมานมากกว่านี้มาแล้ว

หรุ่ยเอ๋อร์เข้ามาพอดี ครั้นเห็นว่านางลุกขึ้นจึงรีบวางอาหารลงในทันใด รีบเข้ามาพยุงนาง “แม่นาง อย่าเพิ่งขยับเลย มีอะไรสั่งบ่าวก็ได้เจ้าค่ะ”

เหมียวลั่วชิงจ้องหรุ่ยเอ๋อร์ หรุ่ยเอ๋อร์ไม่ชอบนางมาตลอด จู่ๆ ก็มาแสดงท่าทีเคารพและเป็นห่วงเป็นใยนางเช่นนี้ทำให้นางอึดอัดและระแวงยิ่งนัก

“เจ้าเรียกข้าว่า…แม่นางหรือ”

หรุ่ยเอ๋อร์แสดงสีหน้าเก้อเขิน ทว่าต่อมาก็คิดอะไรขึ้นมาได้ แสดงรอยยิ้มประจบประแจงออกมาทันที “ใช่เจ้าค่ะแม่นาง บ่าวดีใจและยินดีกับแม่นางด้วยเจ้าค่ะ” หรุ่ยเอ๋อร์บอกว่านางจะถูกยกฐานะขึ้น ใต้เท้าจะรับนางเป็นอี๋เหนียงแล้วให้หรุ่ยเอ๋อร์มารับใช้นาง

เหมียวลั่วชิงฟังอย่างตะลึงงัน สงสัยว่าตนเองหูฝาดไป

“ใต้เท้าจะรับข้าเข้าเรือนฝ่ายในหรือ”

“ใช่สิเจ้าคะ แม่นางช่วยชีวิตใต้เท้าไว้ สร้างคุณงามความดีเช่นนี้ ใต้เท้ารู้ถึงความในใจของแม่นาง ดังนั้นยามที่แม่นางยังสลบไสลอยู่ ใต้เท้าก็ออกคำสั่งว่าขณะนี้แม่นางคือนาย ให้พวกบ่าวปรนนิบัติดูแลอย่างดีเจ้าค่ะ”

เหมียวลั่วชิงตะลึงยิ่งนัก ครานั้นนางคิดเพียงจะพนันชีวิตตัวเองไปช่วยหร่านเจียง ฉวยโอกาสนี้ทำลายความสงสัยที่เขามีต่อตัวนาง แต่กลับคิดไม่ถึงว่าเขาที่แบ่งแยกการลงโทษและการตกรางวัลอย่างชัดเจนจะรับนางเข้าสู่ฝ่ายในเพื่อเป็นการตกรางวัล

มิน่าเมื่อครู่ถึงรู้สึกว่าเขาดูแปลกไป เผยรอยยิ้มที่ผิดปกติ ที่แท้ยามนี้เขาก็คิดจะรับนางเป็นอนุภรรยานั่นเอง

ถ้าหากเป็นตัวนางในไม่กี่ชาติก่อน นางจะต้องยินดีปรีดาเป็นแน่ ในเมื่อภารกิจของนางก็คือการยั่วยวนเขา พยายามเข้าใกล้เขาเพื่อล่อลวงเขาอีกครั้งแล้วฆ่า

ทว่านางในยามนี้ไม่ดีใจเลยสักนิด หร่านเจียงจะรับนางเข้าฝ่ายใน แย่แล้ว แย่มากๆ ด้วย!

เหมียวลั่วชิงไม่ยอมเชื่อแน่นอนว่าเขาจะมีใจให้ หลายชาติก่อนนางลองยั่วเขาด้วยหลายวิธี บุรุษผู้นี้ก็ช่างเย็นชาและเลือดเย็นนัก เขายังมีความสามารถในการควบคุมไม่ให้ตนเองหลงใหลในความงามของอิสตรีจนน่าตะลึงด้วย

สตรีที่แต่ละฝ่ายส่งมาเอาอกเอาใจเขาก็เป็นโฉมงามอันดับหนึ่งแทบทั้งนั้น แล้วก็ไม่เคยเห็นเขาหลงใหล มีความอบอุ่นอ่อนโยนตรงที่ใด แม้แต่หลิ่วเฟยอิงที่เป็นนางโลมจากหอชิงโหลว นางได้รับฉายาว่าลีลาบนเตียงเด็ดนักก็รั้งตัวเขาไว้ไม่ได้ ทว่าเรื่องค้นบ้าน ยึดทรัพย์ สืบสวน จับโจรผู้ร้าย ปะทะคารมเรื่องสกปรกโสมมกับขุนนางกลับทำให้เขาฮึกเหิม มีกำลังวังชา ไม่ต้องนอนสามวันสามคืนก็ยังได้ เขาจะนำองครักษ์เสื้อแพรกลุ่มใหญ่ วันนี้ค้นบ้านนี้ พรุ่งนี้ยึดบ้านนั้น สืบสวนคดีอย่างเริงร่าไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

บุรุษผู้นี้เกิดมาเพื่อเป็นมือสังหารโดยแท้ เหมียวลั่วชิงรู้แน่แก่ใจ ถึงตายนางก็ไม่มีทางลืมการสั่งสอนที่นองไปด้วยเลือดที่สั่งสมมาเก้าชาติ แต่ถ้าหากนางได้รู้ว่ายามที่นางสลบไปหลายวันนี้หร่านเจียงป้อนยาน้ำให้นางด้วยปากทีละคำๆ โอบกอดนาง มือเขาแนบกับเนินอกเปลือยเปล่าของนาง ส่งพลังเข้าไปรักษาอาการบาดเจ็บ นางคงจะต้องตะลึงอ้าปากค้างอย่างแน่นอน

นางไม่รู้ว่าหร่านเจียงมาเยี่ยมนางทุกวัน เขาไม่เพียงลูบไล้เนื้อตัวนาง ยังจุมพิตนางด้วย ดวงตาเร่าร้อนดั่งเปลวเพลิงจับจ้องสตรีที่รักเขามากจนกระทั่งยอมตายแทนได้ ปรารถนาให้นางฟื้นขึ้นมาโดยเร็ว