ทดลองอ่าน My Tricky Love… เทใจรักนักวางแผน บทที่ 5-บทที่ 6

ถึงจะเห็นใจเขา แต่นี่ก็เป็นครั้งแรกที่อาริสาได้เข้ามาเยือนบ้านพักนายทหาร เธอก็เลยค่อนข้างตื่นตาตื่นใจ ผู้หญิงรักสะอาดอย่างเธอชื่นชมความเป็นระเบียบของเขานะ สะอาด เรียบร้อย ไม่มีฝุ่นสักเม็ด

“แอ๊นท์ดูสิ มีถ้วยรางวัลเพียบเลย”

ทันทีที่ชายหนุ่มทิ้งเธอทั้งสองคนให้นั่งรออยู่ที่โซฟารับแขกภายในบ้านพักเพื่อเข้าไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลในห้องนอน จีรดาก็ตาเป็นประกาย ลุกเดินไปทั่วห้อง มองนั่นมองนี่ หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายรูปเก็บภาพถ้วยรางวัลของเขา แล้วก็เซลฟี่ยืนยันการปักหมุดผู้ชายคนใหม่ของตนเอง

เฮ้อ…นอกจากจะบ้าเครื่องแบบแล้วยังบ้าพวกนักกีฬาด้วยสิ สงสัยงานนี้นายชายชาญถูกมัดดิ้นไม่หลุดแน่

“ไม่เห็นจะแปลกเลย บ้านไหนก็มีถ้วยรางวัลแหละ ฉันว่าแกลองไปดูใกล้ๆ ซิ เผื่อว่ามันอาจเป็นรางวัลประเภทแข่งกินหรือพวกวิ่งวิบากตามงานวัดก็ได้”

“ขัดขวางความสุขจัง ตาบอดเหรอ เห็นชัดๆ ว่าเป็นรางวัลชนะเลิศยิงปืนกับเทควันโด แล้วก็ไม่ต้องพูดจาดิสเครดิตเขาเลยนะ เพราะเดี๋ยวแกจะเจ็บกว่านี้ เชอะ! มีอย่างที่ไหน แทนที่จะช่วยเพื่อน ดันคอยแต่จะขัดคอซะนี่ อยากให้เพื่อนเป็นโสดนานเกินสิบวันรึไง”

อะนะ โสดยังไม่ถึงครึ่งเดือนเลยนะ มูฟออนเร็วเหลือเชื่อ

อาริสาได้แต่ปลง ปลงทั้งเรื่องเจ้าชู้ของเพื่อน แล้วก็ปลงเผื่อนายทหารชายชาญที่อาจจะโดนบอกรักและบอกเลิกได้อย่างรวดเร็ว ผู้ชายในเครื่องแบบสำหรับจีรดาก็เหมือนกระดาษทิชชูที่ใช้แล้วทิ้งนั่นแหละ

“มาแล้วครับกล่องปฐมพยาบาล” เสียงที่ดังมาก่อนตัวของเขาทำให้จีรดาที่กำลังตาขวางใส่เธอรีบปรับสีหน้า เจ้าตัวหันไปรับกล่องเครื่องมือที่ยื่นมาให้พร้อมส่งต่อรอยยิ้มอ่อนหวานที่สามารถละลายน้ำแข็งที่เย็นที่สุดในใจคนให้หลอมเหลวได้

แล้วก็เป็นไปตามคาด…

เช้าวันนี้เพื่อนในแก๊งของเธอก็สามารถจับผู้กองชายชาญมัดไว้ได้อย่างแน่นหนาแบบที่เรียกว่าดิ้นไม่หลุดและหนีไม่รอดได้อย่างสมบูรณ์แบบ นับเป็นการทำลายสถิติของบรรดาชายหนุ่มทั้งหมดที่จีรดาเคยต้อนเข้าโกดัง

อาริสามองนาฬิกาที่เธอแอบจับเวลาเอาไว้

หนึ่งชั่วโมงกับอีกสี่สิบห้านาที เฮ้อ…สัพเพ สัตตา