ทดลองอ่าน My Tricky Love… เทใจรักนักวางแผน บทที่ 7-บทที่ 8

“แล้วกัน ยังไม่มีใครไปดูเหรอเนี่ย” อาริสาย่างเท้าลงบันได “ฝน เปิดประตูที”

“คุณแอ๊นท์ขา ฝนกำลังซักผ้า คุณแอ๊นท์ไปเปิดประตูเองได้ไหม” ฝนตะโกนออกมาจากหน้าเครื่องซักผ้า ดูท่าสาวใช้จอมอหังการของเธอคงกำลังทำมิดีมิร้ายเครื่องซักผ้าของเธออีกแน่ๆ

“ใช้เจ้านายเนี่ยนะ”

“โธ่ หรือคุณแอ๊นท์จะมาซ่อมเครื่องซักผ้าล่ะคะ”

“โอเค งั้นฉันไปเปิดเอง”

อาริสายอมแพ้ เธอเดินตัดห้องรับแขก เดินไปจนเกือบถึงประตูด้านหน้า แต่เพื่อความปลอดภัยเพราะบ้านหลังนี้มีแต่ผู้หญิงบอบบาง เจ้าของร้านกาแฟคนเก่งก็เลยแง้มม่านสำรวจหน้าประตูรั้วก่อน

รถยุโรปคันหรูจอดอยู่หน้าบ้าน คุ้นชะมัด คุ้นจนเหมือนกับ…

“ว้าย! คุณภิมุข!!”

อาริสาร้องลั่น สัญชาตญาณดึงให้เธอหลบอยู่ข้างหน้าต่างด้วยความตกใจ

“ไม่เห็นใช่ไหม ไม่ทันเห็นฉันใช่ไหม!”

เสียงกริ่งเงียบไปแล้ว…

เขาคงยอมล่าถอยไปแล้วล่ะมั้ง อาริสาค่อยๆ แง้มมองทางหน้าต่างอีกครั้ง นายภิมุขรู้จักบ้านของเธอได้ยังไง บ้าจัง! หรือเขาจะสืบชีวิตของเธอ?!

จู่ๆ เสียงโทรศัพท์มือถือที่วางไว้ในห้องรับแขกก็ดังขึ้น อารามหวาดกลัวว่าคนหน้าบ้านจะได้ยิน อาริสาเลยรีบวิ่งหน้าตื่นไปคว้ามันไว้

ปิดๆๆๆ เธอต้องรีบปิดมันก่อน เกิดอีตาภิมุขได้ยินขึ้นมาจะรู้ว่าเธออยู่ในบ้าน

แต่พระเจ้า!

ตาโตๆ ของอาริสาแทบถลน อีมือบ้า! บอกให้กดตัดสายดันไปกดรับสายเสียอย่างนั้น แล้วสายใครก็ยังพอว่า…แต่นี่ดันเป็นสายของปกรณ์!

“แอ๊นท์จ๋า”

ตู๊ดดดด