ทดลองอ่าน Perfect Guy ผู้ชายคนนี้ฉันดีไซน์เอง บทที่ 11 – บทที่ 12

“ตัวนี้ใช้ได้ แต่ตัวนี้นี่มันอะไรกัน” หลินซือหย่วนฉีกรูปที่ออกแบบดูเป็นระเบียบเรียบร้อยออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยแล้วโยนใส่ฉินย่าหนาน “ฉันย้ำกับเธอตั้งกี่ครั้งแล้ว ถ้าต้องการให้ได้คะแนนสูงๆ จะต้องทำให้สุดโต่ง ต้องทำให้สะดุดตา คณะกรรมการกับผู้ชมถึงจะจำเธอได้”

“เอ่อ…ค่ะ” ฉินย่าหนานก้มหน้าเก็บเศษกระดาษขึ้นมา

หลินซือหย่วนขมวดคิ้วมองฉินย่าหนานที่มีท่าทางหมดอาลัยตายอยากก็ยิ่งโมโห รู้อย่างนี้เขาควรจะเลือกเซียวเซียว “ถ้าเป็นแบบนี้เธอก็คงเอาชนะเซียวเซียวไม่ได้ รอบตัดสินก็ไม่ต้องมาหาฉันแล้ว”

ฉินย่าหนานขยำเศษกระดาษ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “คุณหลินคะ สองวันนี้ขอส่งการบ้านน้อยหน่อยได้ไหม ฉันต้องรีบออกแบบเสื้อผ้าซีซั่นถัดไป”

“ตอนนี้การแข่งขันสำคัญที่สุด ชุดเดรสสุ่ยซานของเธอชุดนั้นก็เพียงพอแล้ว” หลินซือหย่วนไม่เห็นด้วย เขาต้องฝึกฉินย่าหนานให้หนักกว่านี้ ไม่ยอมให้เธอทำให้เขาขายหน้าในรอบรองชนะเลิศ ไม่อย่างนั้นคนก็จะพูดว่า ‘ความสามารถของหลินซือหย่วนสู้อเดอลีนไม่ได้’

“ฉันโอนชุดเดรสสุ่ยซานให้เซียวเซียวไปแล้ว หากไม่ออกแบบออกมาเพิ่มอีก ปีหน้าฉันคงไม่มีรายได้อะไร” ฉินย่าหนานพึมพำเบาๆ

“อะไรนะ!” หลินซือหย่วนยืดตัวตรงขึ้นมาพลางร้องถามอย่างไม่อยากเชื่อ

ขณะที่ฉินย่าหนานถูกเคี่ยวกรำ เซียวเซียวซึ่งอยู่กับอเดอลีนก็ถูกทิ้งเหมือนปลาตากแห้ง

อเดอลีนไม่ได้ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการแข่งขันแม้แต่นิดเดียว เพียงแต่ให้เซียวเซียวทำชุดโอตกูตูร์กับเธอเท่านั้น

เสื้อผ้าชุดนี้ตัดให้กับดาราคนหนึ่ง ดาราคนนี้จะเข้าร่วมงานเทศกาลภาพยนตร์ในเดือนหน้าเลยต้องรีบตัดชุดออกมาให้ทันเวลา ครีเอทีฟไดเร็กเตอร์จะเป็นผู้รับผิดชอบในการตัดชุดโอตกูตูร์ ทุกขั้นตอนการตัดเย็บครีเอทีฟไดเร็กเตอร์ต้องมีส่วนร่วมด้วย ส่วนรายละเอียดเล็กๆ มากมายต้องให้เธอเป็นคนลงมือทำ ซึ่งใช้ทั้งเวลาและพลังงานมาก

เซียวเซียวมองหุ่นที่มีผ้าเนื้อดีสีไวน์แดงกลัดไว้ด้วยความชื่นชม

อเดอลีนหันกลับมามองเธอแล้วพูดขึ้นว่า “ลูกค้าคนนี้ไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าสีไวน์แดงกับความสวยงาม เธอคิดว่าทำเป็นกระโปรงยาวหรือกระโปรงสั้นถึงจะเหมาะ”

นี่เป็นคำถามในห้องเรียนใช่ไหม