ทดลองอ่าน คนที่ผมแอบชอบเป็นแมว? เล่ม 1 บทที่ 1-4 #นิยายวาย

บทที่ 2

เขาหล่อจริงๆ

 

หนึ่งเดือนก่อน

ต้นเดือนกรกฎาคม แสงแดดร้อนแรงดุจเปลวไฟ

ทั้งเมือง C ร้อนราวกับหม้อนึ่ง ไอร้อนลอยวนอยู่ใต้ดวงอาทิตย์ไม่จางหาย

ผู้คนบนถนนบางตา ใบไม้บนต้นไม้สองข้างทางแห้งเหี่ยวห้อยย้อยลงมา ราวกับว่าแค่ประกายไฟนิดเดียวก็ทำให้พวกมันลุกไหม้ได้

บ่ายของวันร้อนระอุนี้เอง เยี่ยนฉือที่สอบวิชาสุดท้ายของเทอมนี้เสร็จแล้วผลักเปิดประตูกระจกของร้านกาแฟด้วยความตื่นเต้น

กระดิ่งที่แขวนอยู่บนประตูส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งเสนาะหู

ไอเย็นกับกลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟพุ่งเข้าปะทะใบหน้า ในร้านมีลูกค้าเพียงไม่กี่คน ซึ่งดูเหมือนจะเป็นนักศึกษาจากมหาวิทยาลัย C ทั้งนั้น

ไม่นานพวกเขาก็สังเกตเห็นเยี่ยนฉือผู้มีรูปโฉมโดดเด่น

ถึงขั้นมีคนจำเขาได้ด้วย

ถึงอย่างไรเยี่ยนฉือก็มีรูปร่างสูง หน้าตาหล่อเหลาไม่เหมือนใคร เปี่ยมล้นไปด้วยกลิ่นอายวัยรุ่นของนักศึกษาหนุ่ม นอกจากนั้นบนใบหน้าที่ตราตรึงใจยากจะลืมเลือนของเขามีดวงตาสีอ่อนเป็นพิเศษ นัยน์ตาของเขายังมีประกายจางๆ ที่ใสกระจ่างมาก

คนรอบข้างพากันกระซิบกระซาบ

‘ฉันมองไม่ผิดใช่ไหม นั่นมันเยี่ยนฉือเดือนมหา’ลัยเราไม่ใช่เหรอ’

‘แปลกจัง…ใช่เขาจริงด้วย’

‘ได้ยินว่าฐานะทางบ้านไม่ค่อยดี ทุกวันถ้าไม่ทำงานก็อยู่ระหว่างทางไปทำงาน ขนาดจะกินข้าวในโรงอาหารยังต้องเลือกเวลาเลย แล้วเขามาที่นี่ทำไมกัน’

คนพูดก้มหน้ายืนยันราคาเมนูของร้านกาแฟ ขนาดเมนูที่ถูกที่สุดยังปาไปตั้งแก้วละยี่สิบเก้าหยวน

เทียบกับค่าใช้จ่ายของเยี่ยนฉือแล้ว เงินจำนวนนี้เขาซื้อข้าวในโรงอาหารกินได้ตั้งหลายมื้อ แล้วเขาจะควักเงินมาใช้จ่ายในร้านแบบนี้ได้ยังไง

คนพูดมั่นใจ ‘ฉันรู้แล้ว เขาต้องมาสมัครเป็นพนักงานแหงๆ’

‘ถ้าเขามาทำงานที่นี่ ฉันจะมาอุดหนุนทุกวันเลย!’

‘ชิ ถ้าถามฉันนะ เขาหน้าตาดีแบบนี้ยังจะมาทำงานอะไรอีก ยัยดาวคณะบ้านรวยอะไรนั่นตามจีบเขาแทบเป็นแทบตายเลยนี่ ถ้าฉันเป็นเขานะ คงตอบตกลงไปนานแล้ว’

‘เธอมีศักดิ์ศรีหน่อยไม่ได้หรือไง’

‘เฮ้อ ไม่มีเงินแล้วยังจะดิ้นรนสู้ชีวิตให้เหนื่อยเปล่าอีก’

ทั้งสองคนยิ่งพูดยิ่งติดลมบน ตามองเยี่ยนฉือ ปากก็นินทาไปด้วย…

เยี่ยนฉือกวาดตามองในร้านกาแฟรอบหนึ่งอย่างรวดเร็ว ดวงตาเปล่งประกายด้วยความคาดหวังและความสุข ร้อนแรงเหมือนกับดวงอาทิตย์ในฤดูร้อน ขณะเดียวกันเขาก็ปรายตามองไปทางคนสองคนที่กำลังนินทาเขาอย่างสนุกปาก ทำเอาทั้งคู่สะดุ้งเฮือกเพราะนึกว่าอีกฝ่ายได้ยินเข้าให้แล้ว พวกเขารู้สึกใจฝ่อจนต้องรีบลุกออกจากร้านทันที เพราะยังได้ยินมาว่าเยี่ยนฉือเป็นคนหัวแข็งประเภทที่ ‘ใครแรงมา ฉันก็แรงกลับ’

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาคิดมากเกินไปแล้ว

เยี่ยนฉือไม่ได้ยินข่าวลือที่ไม่ควรค่าแก่การใส่ใจพวกนั้นเลย หลังจากกวาดตามองรอบร้านสีหน้าเขาดูหงอยซึมลงนิดหน่อย แววตาก็พลอยหม่นหมองตามไปด้วย

เยี่ยนฉือเลือกนั่งในตำแหน่งที่แดดส่องถึง แสงแดดตกกระทบบนปอยผมข้างขมับของเขา ทำให้ปลายผมเปล่งประกาย

มือถือของเขาสั่นได้จังหวะพอดี…

ข้อความที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอมาจากผู้ส่งที่ใช้ชื่อว่า ‘MO’

 

MO ขอโทษด้วยครับ! เมื่อกี้ผมติดธุระกะทันหันก็เลยช้า ผมอาจจะไปถึงสายหน่อยนะ

เยี่ยนฉือรีบตอบกลับ ‘ไม่ต้องรีบ เดินทางปลอดภัยนะ’

MO ครับ!

MO คุณถึงแล้วหรือยังครับ

เยี่ยนฉือ เพิ่งถึง

MO ผมจะรีบไป!

MO [แมวน้อยวิ่งหน้าตั้ง.jpg]

 

เยี่ยนฉือมองดูหน้าต่างแชตของพวกเขาสองคนก็อดหัวเราะให้กับอีโมจิที่อีกฝ่ายส่งมาไม่ได้

เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองอยู่ในที่สาธารณะ เขาเลยเลือกที่จะกลั้นขำไว้ ไม่ได้ส่งข้อความอีก เพื่อที่จะไม่ไปรบกวนอีกฝ่ายที่กำลัง ‘วิ่งหน้าตั้ง’ อยู่

ในทางกลับกัน ใครอีกคนที่อยู่ในวีแชต* ของเยี่ยนฉือก็ส่งข้อความมา ‘แสดงความห่วงใย’ ให้เขาอย่างตื่นเต้นจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่

 

‘ร้านกาแฟที่ฉันแนะนำไม่เลวเลยใช่ไหมล่ะ รีบบอกฉันมา ลูกศิษย์ MO ที่นายเฝ้าคิดถึงทั้งวันทั้งคืนหน้าตาเป็นยังไง หล่อปะ พัฒนาไปยังไงบ้าง’

 

คำถามเป็นชุดถูกส่งมาราวกับประทัดที่ถูกจุด ทำเอาดวงตาของเยี่ยนฉือพร่ามัว

คนคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็น ‘ไป๋อี้หนิง’ รูมเมตของเยี่ยนฉือ

 

เยี่ยนฉือ จุ้นให้มันน้อยๆ หน่อยเถอะ

ไป๋อี้หนิง แกมันไอ้แมวหน้าไม่อายจอมเนรคุณ! ถ้าไม่ใช่เพราะฉันจ้างให้นายเล่นเกมแทนฉัน นายจะรู้จักเขาไหม ฉันเป็นผู้เฒ่าจันทรา** ของพวกนายเชียวนะ! เป็นกามเทพคิวปิดเลยนะเว้ย!

เยี่ยนฉือ …

 

ไป๋อี้หนิงหัวเราะแหะๆ กลับมา นิสัยเขาก็ดีอยู่หรอก แต่พูดมากไปหน่อย

 

ไป๋อี้หนิง ในเมื่อนายว่างตอบข้อความฉัน คงไม่ใช่เพราะว่าลูกศิษย์ตัวน้อยของนายหน้าตาธรรมดาเกินไป นายเลยสนใจฉันขึ้นมาหรอกนะ? เพื่อนยาก ฉันเป็นหนุ่มเจ้าชู้ขี้เล่นก็จริง แต่รสนิยมทางเพศของพวกเราไม่เหมือนกัน ต่อให้นายของขาดแค่ไหนก็คงไม่ลงมือกับเพื่อนที่แสนดีของนายหรอกมั้ง

เยี่ยนฉือ ถ้านายว่างมากก็ไปขัดส้วมที่หอได้นะ

ไป๋อี้หนิง ให้ใช้แปรงสีฟันนายขัด?

 

หลังจากพิมพ์คำว่า ‘ฮ่าๆ’ มาสองคำ ไป๋อี้หนิงก็เลิกแหย่เขา

 

ไป๋อี้หนิง เลิกเปลี่ยนเรื่องได้แล้ว เอาดีๆ

เยี่ยนฉือ เขายังมาไม่ถึง

ไป๋อี้หนิง ลูกศิษย์นายเป็นคนไม่มีเซ้นส์เรื่องเวลาเลยหรือไง เขาก็เรียนที่มหา’ลัย C ไม่ใช่เหรอ ตามหลักแล้วถ้าเดินจากประตูใหญ่ของมหา’ลัยเต็มที่ก็ใช้เวลาแค่ยี่สิบนาทีเองนะ

ไป๋อี้หนิง พวกนายสองคนนี่ก็ตลกดีนะ เล่นเกมมาด้วยกันตั้งเทอมนึงแล้ว แต่เพิ่งจะรู้ว่าเรียนที่มหา’ลัย C เหมือนกัน

 

เยี่ยนฉือคร้านจะตอบไป๋อี้หนิงที่แชตมาไม่หยุด

 

ไป๋อี้หนิงยังคงแชตน้ำไหลไฟดับ ‘นายเป็นต้นเหล็กพันปีที่ไม่ออกดอก* พอออกดอกทีดันไปออกในเกมซะงั้น น่าเสียดายที่เป็นเหมือนคำโบราณว่าไว้ เดตออนไลน์คือการเปิดกล่องสุ่ม ขอให้นายโชคดีละกัน!’

เยี่ยนฉือ ฉันไม่ได้คบคนที่หน้าตา

ไป๋อี้หนิง เหอะๆ

 

ไป๋อี้หนิงหัวเราะเยาะอย่างใจร้าย ในโลกนี้มีผู้ชายคนไหนบ้างที่ไม่คบคนที่หน้าตา

 

ไป๋อี้หนิง เอาเถอะๆ ฉันไม่รบกวนเวลาคิดคำสารภาพอันลึกซึ้งกินใจของนายแล้ว

เยี่ยนฉือ ฉันไม่ได้กะจะสารภาพสักหน่อย

ไป๋อี้หนิง ?

วันนี้เยี่ยนฉือพูดน้อยกว่าปกติ บางทีอาจกำลังประหม่าอยู่ ‘ฉันไม่อยากทำให้เขาตกใจ ค่อยเป็นค่อยไปเถอะ’

ไป๋อี้หนิง อ๋อ หมายถึงไม่อยากให้เขารู้ว่าพวกเราเป็นมนุษย์สายพันธุ์แมวใช่ไหม เรื่องนี้ต้องคิดให้ดีเลยนะ แค่คบกันเฉยๆ ก็พอ อย่าบอกเขาเลยจะดีกว่า

 

ไม่อย่างนั้นจะถูกมองว่าป่วยเป็นโรคประสาทได้ง่ายๆ

อีกอย่าง…

 

ไป๋อี้หนิง ใจมนุษย์ยากแท้หยั่งถึง

ไป๋อี้หนิง ฉันจำได้ว่าตอนที่พี่ชายฉันยังเป็นเด็กน้อยไร้เดียงสา เขาแปลงร่างแล้วสารภาพเรื่องนี้กับรักแรกของเขา ปรากฏว่าคนคนนั้นช็อกแทบตาย โชคดีที่ไม่ถูกถ่ายคลิปเอาไว้

 

พวกเขาทั้งครอบครัวเลยต้องย้ายเมืองในชั่วข้ามคืนเพราะเรื่องนี้

 

ไป๋อี้หนิง นับแต่นั้นมาพี่ชายฉันก็เก็บหัวใจใส่กุญแจ แล้วกลายเป็นผู้ชายร้ายๆ!

เยี่ยนฉือ ที่พี่นายร้ายก็เพราะเจ้าชู้เกินไปไม่ใช่หรือไง

 

ดูเหมือนนี่จะไม่ค่อยเกี่ยวกับเรื่องนี้

 

ไป๋อี้หนิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเกาท้ายทอยเบาๆ ตอบกลับมาว่า ‘…ก็จริง’

 

เรื่องราวยุ่งเหยิงในครอบครัวของไป๋อี้หนิงพวกนั้นเยี่ยนฉือฟังมาไม่รู้ตั้งกี่สิบรอบแล้ว

เขาไม่ค่อยสนใจเรื่องนี้สักเท่าไร

 

เยี่ยนฉือ ที่ฉันบอกว่าจะไม่สารภาพน่ะ ไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้

ไป๋อี้หนิง ?

เยี่ยนฉือ ก็หมายความอย่างที่พูดเลย

 

ไป๋อี้หนิงคิดว่าสมองของเยี่ยนฉือน่าจะพังไปแล้วแน่ๆ อุตส่าห์ได้เจอกับคนที่ชอบทั้งที แถมยังอุตส่าห์สืบได้ว่าอีกฝ่ายก็เป็นผู้ชายที่ชอบผู้ชายเหมือนกัน

นี่เป็นพรหมลิขิตที่สวรรค์สร้างมาเลยไม่ใช่เหรอ

ไป๋อี้หนิงรู้สึกหมดหนทางกับเพื่อนรักของตัวเองที่ไม่รู้ว่าจะหลุดพ้นจากความโสดไปได้หรือเปล่า

 

‘เหล่าเยี่ยน ตอนนี้ผู้ชายกับผู้ชายก็จดทะเบียนกันได้แล้วไม่ใช่เหรอ อย่าหัวโบราณนักสิ! ราชาภาพยนตร์แซ่หลัวอะไรนั่นของวงการบันเทิงก็แต่งงานกับนักแสดงชายไม่ใช่หรือไง ฉันเห็นชาวเน็ตมาอวยพรเขาตั้งเยอะแยะนะ!’

 

ในขณะเดียวกัน

เสียงกระดิ่งใสแจ๋วบนประตูกระจกดังขึ้น ผู้ชายที่สูงพอๆ กับเยี่ยนฉือผลักประตูเข้ามา

เยี่ยนฉืออดไม่ได้ที่จะเงยหน้าไปมอง

กลางฤดูร้อนอันร้อนแรง แสงแดดที่เกาะอยู่บนเส้นผมของชายหนุ่มทอประกายละมุน อาบไล้ไปจนถึงเครื่องหน้าและกรอบหน้างดงามอันไร้ที่ติของเขา แม้รัศมีรอบตัวเขาจะเย็นเยียบดั่งภูเขาน้ำแข็งที่กีดกันผู้คนให้ออกห่างอย่างเงียบๆ แต่กลับชวนให้เกิดความรู้สึกใฝ่หาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

ทันทีที่เขาก้าวเข้ามาในร้าน ร่างนั้นก็หยุดนิ่งอยู่กับที่ ขนตายาวๆ สั่นไหวเบาๆ ตามจังหวะการหายใจ เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายขึ้นบนหน้าผากของเขา แค่มองก็รู้แล้วว่าเขาวิ่งมาที่นี่ด้วยความเร่งรีบตลอดทาง

เขาหยุดพักหายใจอยู่หลายวินาที จากนั้นก้มหน้าลงจัดคอเสื้อของตัวเองอย่างพิถีพิถัน

แค่การกระทำเล็กๆ น้อยๆ นี้ก็ทำให้พนักงานร้านตกตะลึงได้แล้ว

ในวินาทีนั้นเยี่ยนฉือก็จ้องมองจนตาค้างเหมือนกัน

เยี่ยนฉืออ้าปากเล็กน้อย เรียกชื่อของอีกฝ่ายด้วยระดับเสียงที่มีแค่ตัวเองได้ยิน

‘เฉียวโม่?’

เยี่ยนฉือต้องยอมรับว่าเฉียวโม่หน้าตาดีมากๆ

ถึงคนในมหาวิทยาลัยจะยกให้เขาเป็นเดือน แต่บอกตามตรง เยี่ยนฉือแอบรู้สึกว่าเฉียวโม่ต่างหากที่เหนือชั้นกว่า

เพียงแต่นิสัยของเฉียวโม่ไม่ค่อยเป็นมิตรนัก บางทีอาจเป็นเพราะทางบ้านค่อนข้างมีฐานะ เขาเลยดูเหมือนไม่สนใจใครในโลกใบนี้ วางตัวหยิ่งยโส แถมยังไม่ประนีประนอมผ่อนปรนให้ใครจนแทบไม่มีคนในมหาวิทยาลัยอยากคบหาด้วย

แน่นอนว่าหลายคนต่างคับข้องใจต่อเฉียวโม่หลังถูกเมินใส่ และไม่คิดจะเอ่ยปากชมเขาอีกเลย ซึ่งหนึ่งในนั้นก็รวมถึงเยี่ยนฉือด้วย

เขากับเฉียวโม่ถึงขั้นมีเรื่องบาดหมางกันอยู่นิดหน่อยด้วยซ้ำ

เยี่ยนฉือสลัดความคิดนั้นไป เชิดคางขึ้นเล็กน้อย มุมปากเบะลงอย่างยอมรับในความซวยของตัวเอง

วันดีๆ ที่ยากจะหาได้แบบนี้เขาดันมาเจอกับเฉียวโม่ซะได้ โชคดีที่พวกเขาไม่สนิทกัน ก่อนหน้านี้แทบไม่เคยคุยกันด้วยซ้ำ ทั้งยังไม่ได้อยู่ชั้นปีเดียวกัน ต่อให้เจอหน้ากันก็ไม่จำเป็นต้องฝืนทักทายให้เสียเวลา

บังเอิญว่ามือถือของเยี่ยนฉือสั่นพอดี

 

MO อาจารย์ ผมมาถึงแล้ว

MO ผมใส่เสื้อสีขาว

 

เยี่ยนฉือเงยหน้าขึ้น มือที่ถือมือถือชะงักค้าง หัวใจหล่นวูบทันที

* วีแชต (WeChat) คือหนึ่งในโซเชียลเน็ตเวิร์กยอดนิยมของประเทศจีน ผลิตโดยบริษัทเทนเซ็นต์

** ผู้เฒ่าจันทรา หรือเทพจันทรา เป็นเทพองค์หนึ่งในลัทธิเต๋า มีหน้าที่ผูกด้ายแดงไว้ที่ข้อเท้าของผู้ที่สมควรครองคู่กันตามดวงชะตา ในที่นี้เปรียบเปรยถึงพ่อสื่อ

* ต้นเหล็กพันปีที่ไม่ออกดอก หมายถึงเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยากมากๆ ในที่นี้หมายถึงความรู้สึกสนใจใครบางคนของเยี่ยนฉือ