ทดลองอ่าน มีมของคุณดูดีกว่าตัวจริงอีกนะ เล่ม 1 บทที่ 13-15 #นิยายวาย

บทที่ 15

ขุดโพสต์เก่า

เจียงสวิน “…”

เจียงอิ่ง “…”

“นายเรียกคู่แข่งว่าสุดที่รัก?” เจียงสวินชี้หน้าจอแล้วเอ่ยถาม

“ไม่ใช่ผม” เจียงอิ่งรีบร้อนปฏิเสธ “เป็นความผิดของแอพฯ”

“…”

เจียงอิ่งเอ่ยต่อ “ผมเพิ่งติดตั้งแอพฯ นี้ได้ไม่นาน ยังศึกษาฟังก์ชันพวกนี้ไม่ละเอียด”

“นายติดตามความเคลื่อนไหวของคู่แข่งตลอดเวลาจริงๆ” เจียงสวินซูฮกเลย

เจียงอิ่งทะเลาะกับแฟนคลับของคู่แข่งจริงจังซะยิ่งกว่าการทำตัวเป็นไอดอลเสียอีก

หากพวก ‘ภาพเงา’ ด้อมของเขาเห็นด้านนี้เข้า ไม่รู้เลยว่าจะมีความคิดเห็นกันยังไงบ้าง

“นี่ผมตั้งใจทำงานเต็มที่” เจียงอิ่งพูด “เอาแอ็กหลุมติดตามคู่แข่งเพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์รบได้ตลอดเวลา เพราะคู่แข่งจะทำให้ผมพัฒนา”

จากนั้นมือของเจียงอิ่งก็หยุดค้างอยู่กลางอากาศ สีหน้าท่าทางกลายเป็นแปลกประหลาด จะยิ้มก็ไม่ใช่จะโกรธก็ไม่เชิง หากจะบรรยายให้เห็นภาพก็คือการยิ้มแบบเดือดดาลอย่างหนึ่ง

“?” เจียงสวิน “นี่นายทำสีหน้าอะไร”

ตกลงว่ากู้เว่ยกดไลค์อะไร ถึงทำให้เจียงอิ่งควบคุมสีหน้าเอาไว้ไม่อยู่แบบนี้

เจียงอิ่งที่เอ่ยปากอย่างยากลำบากยื่นโทรศัพท์ให้เจียงสวิน “ช่วงนี้พี่ทำอะไรให้เขาไม่พอใจหรือเปล่า”

เจียงสวิน “?”

“ผมบอกแล้วว่าเขาแค่ดูเหมือนใสซื่อ แต่ความจริงเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว”

“?”

“ไม่ไหวแล้ว ขอโทษด้วยพี่ ผมอยากหัวเราะมากเลย ฮ่าๆๆๆๆ” เจียงอิ่งหัวเราะ “ฮ่าๆๆๆๆ เมื่อก่อนพี่เป็นแบบนี้เหรอเนี่ย”

เจียงสวินรับโทรศัพท์มาดู

เจียงสวินกดเปิดให้หน้าจอสว่าง

เจียงสวินจ้องมอง

เจียงสวิน “…”

แอพฯ เด้งไปที่หน้าเวยป๋อ แสดงโพสต์หนึ่งที่กู้เว่ยเพิ่งกดไลค์ ซึ่งเนื้อหาในเวยป๋อโพสต์นี้เห็นแล้วไม่คุ้นเคย แต่ชื่อไอดีช่างคุ้นตา

นี่คือเวยป๋อของเขาเอง

เมื่อมองดูอย่างละเอียด มันเป็นเวยป๋อที่เขาโพสต์ตอนอายุสิบสาม

สิบปีก่อนเจียงสวินที่เป็นนักเรียนมัธยมต้นเคยโพสต์เวยป๋อด้วยมุกเฉิ่มเชยสุดเสี่ยว แล้วถูกใครบางคนขุดโพสต์ขึ้นมา แถมยังกดไลค์อย่างโจ่งแจ้ง

เรื่องน่าอับอายขายหน้า

ถูกขุดคุ้ยขึ้นมาเปิดเผยสู่สาธารณชนอีกครั้ง

TMW-Xun ค่ำคืนที่เงียบเหงา สายฝนที่เดียวดาย สวินที่อ้างว้าง กำลังรอคุณที่ว้าเหว่ [จุดบุหรี่.jpg]

โปรดติดตามตอนต่อไป…