ทดลองอ่าน ทั่นฮวาในดวงใจ บทที่สาม

นางบ่นอยู่ในใจ ทว่าแค่นยิ้มตามไปด้วย “พี่ใหญ่เก่งกาจยิ่งนัก มิน่าเล่า ขุนนางราชสำนักถึงอ่านนิสัยท่านไม่ออกเลยแม้แต่คนเดียว” ถ้าจะยิ้มก็ต้องยิ้มกันทั้งคู่ เสียชีพไม่ว่า แต่เสียหน้านั้นไม่ได้

เขายิ้มอย่างเมตตา “ปีหน้าข้าจะจุดธูปไหว้เจ้าแล้วกัน”

หญิงสาวถอนหายใจแล้วหลับตาลง

นางไม่รู้วรยุทธ์ หนีรอดเงื้อมมือเขาไปไม่ได้อยู่แล้ว มีดสั้นเงื้อขึ้นสูงอีกครั้ง นางผอมบางเพียงเท่านี้ ฆ่าให้ตายได้ในมีดเดียว เขาเป็นคนลงมือเองก็ไม่ต้องกลัวว่านางจะฟื้นขึ้นมาอีก

ทว่ายามที่ปลายมีดกำลังพุ่งตรงไปที่หัวใจ นางก็พลันโพล่งขึ้นว่า “พี่ใหญ่ เป็นแบบนี้ต่อไปจะดีหรือ จมกับภาระอยู่คนเดียว ไร้คนแบ่งเบา ท่านอยากทำเพื่อประโยชน์สุขของราษฎรมาโดยตลอด แต่เพราะจักรพรรดิเอาแต่เชื่อคนถ่อย ท่านจึงไม่อาจใช้ความสามารถที่มี ต้องสวมหน้ากากปะปนอยู่ในหมู่ขุนนางกังฉินเพื่อปวงประชา นิสัยที่แท้จริงของท่านยังไม่เปลี่ยนไป แต่เริ่มมีปีศาจสิงสู่อยู่ในใจแล้ว”

มีดสั้นหยุดลงด้านหน้าอกนาง

หญิงสาวลืมตาขึ้นมาเล็กน้อย ฝ่ามือเต็มไปด้วยเหงื่อ แทบทรุดลงไปกองกับพื้น

“พี่ใหญ่ ท่านคงเคยชินกับการฆ่าคนแล้วสินะ แม้แต่กับผู้บริสุทธิ์อย่างข้าก็ยังไม่นึกสงสารจากใจจริง เนื่องจากยืมมีดฆ่าคนมามากมาย ท่านลงมือฆ่าข้าได้ เพราะมโนธรรมของท่านเบาบางเหลือเกิน”

“ช่างรู้จักข้าดีจริงนะ”

นางจ้องตาเขาตรงๆ แล้วเอ่ยเสียงแหบแห้ง “หากจะถามว่าโลกนี้มีใครเข้าใจท่าน คนคนนั้นก็คือข้านี่ล่ะ”

เป็นคำพูดที่ฟังดูจอมปลอมเหลือเกิน รู้ทั้งรู้ว่าคนฉลาดเป็นกรดอย่างนางคงหลอกเขาอีกแล้ว กระนั้นหัวใจเขาก็ยังสะท้านเฮือก

โลกนี้มีใครเข้าใจเขาบ้าง!

หลายปีมานี้เขาเหมือนไต่อยู่บนเชือก รู้ดีว่าตัวเองต้องวางแผนอย่างระมัดระวังในทุกย่างก้าว ไม่ว่าจะเดินไปทางไหน จุดจบมีแต่จะถูกคนอื่นทำร้ายถึงตายหรือไม่ก็ขายวิญญาณตัวเองเท่านั้น เขาเองก็รู้อยู่ลึกๆ ว่าแม้ตนจะยอมพลีชีพเพื่อราษฎรของแผ่นดินนี้ แต่ความเหี้ยมโหดอำมหิตก็เข้ายึดครองหัวใจลึกขึ้นทุกที

‘หน้ากากที่ท่านไม่ยอมถอดออกชั่วชีวิต คนอื่นไม่มีวันเข้าใจหรอกว่าท่านคิดอะไรอยู่ในหัว’

คำเตือนอันจริงจังของเนี่ยอู่ก้องขึ้นในหู แต่เวลานี้มีคนอ่านใจเขาได้อย่างทะลุปรุโปร่งทั้งที่เขายังสวมหน้ากาก

ถานอู่ฟูมือเท้าอ่อนอย่างห้ามไม่อยู่ แม้จะรู้ว่าเป็นแบบนี้ดูไม่เอาอ่าวแค่ไหน ขณะมองเขาสู้กับความคิดตัวเองตาไม่กะพริบ

เสียงฝีเท้าของคนกลุ่มหนึ่งดังมาจากข้างนอก นางอุทานในใจว่าแย่ล่ะ แล้วก็เห็นเขากระชับด้ามมีดสั้นแน่นขึ้นทันทีจริงๆ