ทดลองอ่าน บัญชาปราบโฉมงาม บทที่ 5

บทที่ห้า

อูมู่ฉินคาดคิดไม่ถึงว่าหม่าเฉวียนที่เป็นคนซื่อๆ จะใช้อำนาจบาตรใหญ่จูบนางเช่นนี้ นางคิดมาโดยตลอดว่าเขาไม่กล้า อย่างมากก็จุมพิตนางอย่างขวยเขิน จากนั้นก็ค่อยๆ ก้าวเข้าสู่ความสัมพันธ์ที่ดี

ทว่าเขาไม่เพียงจุมพิตอย่างอุกอาจ ยังแข็งกร้าวยิ่ง ฝ่ามือใหญ่โอบรั้งท้ายทอยของนาง ทำให้จูบนี้ยิ่งลึกซึ้งดูดดื่ม

ปลายลิ้นร้อนผ่าวดุจมังกรรุกล้ำเข้าไปในปากของนาง ข่มเหงระรานลิ้นน้อยๆ ของนาง ก่อกวนหัวใจของนาง ทำให้จิตใจของนางว้าวุ่นไปหมด ทำเอานางอดดิ้นรนไม่ได้ ผู้ใดจะรู้การเคลื่อนไหวนี้กลับปลุกเร้าเขาให้จุมพิตลึกซึ้งขึ้น หนักหน่วงขึ้น และอุกอาจเอาแต่ใจมากขึ้น

จุมพิตของเขาคล้ายจะพัดม้วนนางเข้าไปในวังน้ำวน ทำให้หัวใจของนางสั่นไหวอย่างห้ามไม่อยู่ นางชอบการจุมพิตเช่นนี้ มันทำให้ร้อนรุ่มไปทั้งตัว

ไป่หลี่ซีผละออกไปเล็กน้อยแล้วจ้องมองนาง เห็นกลีบปากของนางภายใต้การประทับตราของเขามีสีแดงสวยสดงดงามดุจดอกอิงฮวา ดวงตาใสกระจ่างของนางก็มีแววเลื่อนลอยทำอะไรไม่ถูกเพิ่มเข้ามา

นางชื่นชอบ?!

นัยน์ตาดำของเขาเปลี่ยนเป็นล้ำลึกขึ้น ลึกลงไปในดวงตาราวกับมีเปลวไฟไหวระริก เขาทาบริมฝีปากลงไปอีกครั้ง หากบอกว่าจุมพิตเมื่อครู่คล้ายลมพายุฝนที่โหมกระหน่ำอย่างรุนแรง ครั้งนี้ก็เป็นสายลมในฤดูใบไม้ผลิโลมไล้ต้นหลิว ค่อยเป็นค่อยไปอย่างนุ่มนวล

เขาไม่อยากทำให้หญิงสาวที่ใสบริสุทธิ์ต้องตื่นตระหนกเสียขวัญ เพียงอยากให้นางเคลิบเคลิ้มอยู่ภายในห้วงพิศวาส

อูมู่ฉินถูกเขาจุมพิตจนเริ่มเกิดอารมณ์ปฏิพัทธ์ จุมพิตนุ่มนวลอ่อนโยนของเขามีเสน่ห์ดึงดูดใจให้เคลิบเคลิ้มลุ่มหลง ทำให้คนไม่อาจถอนตัวและอยากจะได้มากขึ้นกว่านี้

จิตใจของสาวน้อยถูกปลุกเร้าอารมณ์ความรู้สึกของความเป็นหญิงออกมาเพียงเพราะเขามอบจุมพิตร้อนแรงให้กับนาง จุมพิตนี้สั่นสะเทือนไปถึงจุดซ่อนเร้นอ่อนไหวนุ่มนวลของนาง

ไป่หลี่ซีพลันอุ้มนางขึ้นมา ก้าวยาวๆ เข้าไปในห้อง วางร่างนางลงบนเตียง ฝ่ามือใหญ่ทาบทับไปที่หน้าอกของนาง ความร้อนลวกผิวโดยมีเสื้อผ้ากั้นขวางอยู่ทำให้นางอดสั่นสะท้านไม่ได้ และดวงตาเจิดจ้าแวววาวของเขาก็จ้องมองนางนิ่ง สิ่งที่ปรากฏชัดอยู่ในดวงตาคือไฟปรารถนาอันร้อนแรง

“ถ้าเจ้าไม่เต็มใจ ข้าก็จะหยุดแต่เพียงเท่านี้” เสียงแหบพร่าของเขาคล้ายมีเสน่ห์รัดรึงใจอย่างหนึ่ง

นางมองเขา กวางน้อยในใจวิ่งวุ่น ชั่วขณะนี้เวลานี้คนทั้งสองแนบชิดติดกันเช่นนี้ นางถึงพบว่าที่แท้เขามีดวงตาที่ชวนลุ่มหลงคู่หนึ่ง ดวงตาคู่นี้ลึกล้ำมองไม่เห็นก้นบึ้ง ลูกนัยน์ตาดุจหยกดำเนื้อดี และดวงหน้าที่แดงระเรื่อด้วยความขวยอายของนางก็ฝังอยู่ในหยกดำ

นางรู้ถัดจากนี้จะเกิดเรื่องใดขึ้น ตอนนางมีระดูครั้งแรก อาจารย์ก็สอนนางแล้ว และนางเองก็อ่านหนังสือเล่มเล็กเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้มาไม่น้อย

นางหน้าแดงราวกับหยดโลหิต แต่นางไม่ได้ถอยหนี เพราะนางไม่อยากหยุด นางก็อยากจะกินเขายิ่งนัก…