ทดลองอ่าน ภรรยาเปรียบดังของหวาน บทที่ 2 – หน้า 2 – Jamsai
Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ภรรยาเปรียบดังของหวาน บทที่ 2

นางนึกขันเล็กน้อย ท่าทางเช่นนี้ของเขามองดูแล้วนับว่าดูดีไม่น้อย ทว่าหลังจากนั้นคิ้วของเขากลับขมวดเข้าหากันแน่นขึ้นเรื่อยๆ แววตาที่มองดูนางแฝงไปด้วยความเคร่งเครียด หัวใจของนางเองก็แกว่งไกวขึ้นมา

“จุ๊ๆๆ เหตุใดอายุน้อยๆ จึงป่วยเป็นพิษเหมันต์ได้เล่า” จู่ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าตอนที่เขาอายุสิบสามเคยติดตามท่านอาจารย์ไปตรวจคนไข้ตัวน้อยอายุสามสี่ขวบผู้หนึ่ง พิษเหมันต์บนร่างของคนผู้นั้นได้รับมาจากมารดา ทุกปีท่านอาจารย์ของเขาจะต้องไปตรวจซ้ำหนึ่งครั้ง

“พิษเหมันต์?” นางอึ้งไป หรือว่าทุกครั้งที่ทั้งร่างเย็นเฉียบเป็นปีศาจน้ำแข็งจะเป็นเพราะสาเหตุนี้?

“อย่าบอกว่าเจ้าไม่รู้เรื่อง ทุกๆ เดือนจะมีช่วงเวลาหนึ่งที่มือเท้าเจ้าเย็นเฉียบ ไม่ว่าทำอย่างไรก็ไม่อุ่น ยิ่งกลางดึกยิ่งหนาวจนถึงขั้นตัวสั่นอยู่ตลอดเวลาใช่หรือไม่” เขาขมวดคิ้วกล่าว

นางผงกศีรษะอย่างโง่งม ก่อนมองเขาอีกครั้ง นึกไม่ถึงว่าเขาจะพอมีฝีมืออยู่บ้างจริงๆ

“ดูจากท่าทางงุนงงของเจ้าแล้ว คิดว่าข้ารู้จักแต่กินจริงๆ หรือไร” เขายิ้มพลางเคาะศีรษะนางเบาๆ

ฉู่ซินเถียนถึงได้สติกลับมา ก่อนจะปัดมือเขาออกอย่างอารมณ์เสีย “เคาะลงมาเช่นนี้ประเดี๋ยวข้าก็โง่หรอก”

“เจ้าเองก็ดูไม่ค่อยฉลาดอยู่แล้ว เกิดมามีหน้าตาซื่อบื้อ” เขาไม่เชื่อฟังที่นางพูดเลยสักนิด หนนี้ถึงกับขยี้ศีรษะนาง จงใจทำให้เรือนผมที่มัดเป็นมวยของนางยุ่งเหยิง

“นี่! เจ้าจะทำเกินไปแล้วนะ” นางตีมือเขาติดๆ กันสองครั้งอย่างโมโห

แรงมือของนางไม่เบา ทำให้เขาขมวดคิ้ว “เจ้าแรงมากเพียงนี้ ตกลงอายุเท่าไรกันแน่”

ฉู่ซินเถียนถลึงตาใส่เขาอย่างไม่สบอารมณ์ “สิบสามได้กระมัง”

เมื่อเห็นเขาใช้สายตาที่เหมือนกับมองคนปัญญาอ่อนมองมาที่ตน ฉู่ซินเถียนจึงบุ้ยปาก “ตั้งแต่ข้าจำความได้ก็ถูกขายไปมาระหว่างพวกพ่อค้าทาส อายุน้อยเกินจะทำอะไรได้ จึงถูกขายทิ้งไปอีกหน วันเกิดก็ถูกเปลี่ยนไปตามใจ”

เขาแสดงสีหน้าเห็นใจออกมา “จุ๊ๆ เด็กที่น่าสงสาร”

นางไหวไหล่ “ก็ยังดี ข้าได้ใช้ชีวิตตัวคนเดียวโดยไม่ต้องเป็นห่วงใคร”

เขาพลันมองนางด้วยใบหน้าจริงจัง “เด็กดี ยอมรับชะตากรรมเพียงนี้ ข้านับถือเจ้าแล้ว!” เขาเคาะศีรษะนางอีกครั้ง เพียงแต่หนนี้ลงมืออ่อนโยนมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด “คืนพรุ่งนี้ข้าสามารถเอายามาให้เจ้าได้ จำไว้ว่าต้องกินยาให้ตรงเวลา กินครั้งละหนึ่งเม็ด ทั้งยังต้องกินไปอีกหลายปี ไม่อาจขาดตอนได้ มิฉะนั้นฤทธิ์ยาจะไร้ผลไปทันที”

“หลายปี?” ฉู่ซินเถียนถามอย่างตกใจ

เขาลูบปลายคาง “ใช่แล้ว หากต้องการแก้พิษเหมันต์ของเจ้าก็ต้องใช้เวลานานเพียงนี้ พิษสลักลึกเข้ากระดูกไปแล้ว เวลาน้อยกว่าสามปีห้าปีแก้พิษนี้ไม่ได้หรอก”

ฉู่ซินเถียนกัดริมฝีปาก ตรวจโรคถือเป็นเรื่องหนึ่ง จ่ายยาก็นับเป็นอีกเรื่อง “ข้า…ข้าไม่มีเงินหรอก ช่างเถอะ ถึงอย่างไรหลายสิบปีมานี้ก็ไม่ใช่ทนมาได้หรอกหรือ…โอ๊ย!”

บุรุษผู้นั้นพลันยื่นมือออกมาดีดหน้าผากฉู่ซินเถียน เรี่ยวแรงนั้นไม่เบาเลย ทำให้นางเจ็บจนร้องโอดโอยออกมา

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 87-88

    By

    บทที่ 87 เสิ่นหุยมองดูเผยไหวกวงดื่มสุราหนึ่งถ้วย นางลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จึงยกกาสุราขึ้นมารินให้ตนเองเล็กน้อย เผยไหวกวงเหลือบตาขึ้นมองนางอย่าง...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 65-66

    By

    บทที่ 65 วันนี้ก็เป็นวันครบรอบการจากไปของชุยเหนียงจื่อมารดาของเผยเซียวหยวน ปีนั้นหลังจากเหตุการณ์ที่ประตูตันเฟิ่งผ่านไปไม่นานนางก็ถึงแก่กรรม...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 85-86

    By

    บทที่ 85 เผยไหวกวงทำตามความปรารถนาของเสิ่นหุย ล้างมือให้สะอาดในน้ำอุ่นที่นางเตรียมไว้ให้เขา จากนั้นก็ใช้ผ้าเช็ดหน้าที่นางพาดไว้เช็ดคราบน้ำบน...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 63-64

    By

    บทที่ 63 เผยเซียวหยวนมีสมองที่แจ่มใสและเฉียบแหลม เขาจึงเข้าใจความหมายในคำพูดเหล่านั้นของนางได้โดยไม่สงสัยเลยแม้แต่น้อย ทว่าชั่วประเดี๋ยวเดีย...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 8

    By

    บทที่ 8 ทั้งสองคนกลั้นหายใจพร้อมกัน หวังไหลตกใจจนอ้าปากกว้างพอจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้หนึ่งใบ “ข้า...” เสิ่นหุยเพิ่งพูดได้คำเดียว ความรู้สึกพะอื...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 8

    By

    บทที่ 8 เฉิงผิงลูบๆ หน้า “เจ้ามองข้าเช่นนี้ทำอะไร” เผยเซียวหยวนก็ไม่ปิดบังอำพราง ย่นหัวคิ้วพลางบอก “เฉิงผิง ไม่ใช่ว่าข้าเรื่องมาก แต่ข้างกาย...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 7

    By

    บทที่ 7 เสิ่นหุยตกใจไปชั่วขณะ จากนั้นก็กัดฟันไปรับหนังสือที่เขายื่นมาให้ ปลายนิ้วของนางไม่ระวังแตะถูกหลังมือของเขา เย็นจนนางรีบเก็บมือกลับมา...

บทความยอดนิยม

everY

ทดลองอ่าน เขตห้ามรักฉบับเบต้า เล่ม 1 Chapter 2.1-2.2 #นิยายวาย

ทดลองอ่าน เรื่อง เขตห้ามรักฉบับเบต้า เล่ม 1 ผู้เขียน : MINTRAN แปลโดย : ทันบี ผลงานเรื่อง : 배타적 연애 금지구역 ถือเป็นลิขสิทธิ์...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 8

บทที่ 8 ทั้งสองคนกลั้นหายใจพร้อมกัน หวังไหลตกใจจนอ้าปากกว้างพอจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้หนึ่งใบ “ข้า...” เสิ่นหุยเพิ่งพูดได้คำ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 6

บทที่ 6 เสิ่นฮูหยินเห็นภาพเหตุการณ์นี้แล้วก็ตกใจ พอเห็นเสิ่นหุยยืนขึ้นก็คิดจะปกป้องบุตรสาวคนเล็กที่อ่อนแอผู้นี้ จึงยืนขึ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 7

บทที่ 7 เสิ่นหุยตกใจไปชั่วขณะ จากนั้นก็กัดฟันไปรับหนังสือที่เขายื่นมาให้ ปลายนิ้วของนางไม่ระวังแตะถูกหลังมือของเขา เย็นจ...

community.jamsai.com