ทดลองอ่าน ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 4 บทที่ 6

คุณชายสามมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร! บ่าวหญิงสองคนเห็นคุณชายสามเดินออกมาต่างก็ตะลึงงัน เห็นสายตาน่าเกรงขามของคุณชายสามแล้ว พวกนางก็ตกใจจนสองขาสั่นพั่บๆ อดไม่ได้ที่จะคุกเข่าลงทั้งที่ถือถาดอยู่

เซียวอวิ้นเดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าว จ้องบ่าวหญิงสองคนนั้นแล้วเอ่ยถามทีละคำ “นี่คืออาหารกลางวันที่เตรียมให้พี่สะใภ้รองหรือ”

ได้ยินคำถามของคุณชายสามแล้ว บ่าวหญิงทั้งสองก็ตกใจตัวสั่น ลอบตำหนิคนเฝ้าประตูว่าปล่อยคุณชายสามเข้ามาแล้ว ไฉนจึงไม่บอกกันสักคำ เห็นคุณชายสามจ้องพวกนางเขม็งจึงได้แต่ตอบอย่างอึกอัก “เจ้าค่ะ”

เพิ่งจะพูดจบ เซียวอวิ้นก็เตะอาหารในมือของบ่าวหญิงคนหนึ่งจนหก หมั่นโถวกับผักดองกลิ้งกระจายไปบนพื้น น้ำสีดำในชามที่แยกไม่ออกว่าเป็นน้ำแกงหรือเป็นของเหลือทิ้งหกใส่ตัวบ่าวหญิง บ่าวหญิงผู้นั้นตัวสั่นเทา คุกเข่าอยู่ตรงนั้นโดยไม่กล้าส่งเสียงสักแอะ

“คุณชายสาม เกิดอะไรขึ้น!” หลี่เมิ่งซีที่ตามเซียวอวิ้นออกมาเอ่ยถาม ก้มหน้าเห็นบ่าวหญิงที่คุกเข่าอยู่บนพื้นก็ตกใจ ร่างกายชะงักอยู่ที่เดิมและเงยหน้ามองเซียวอวิ้น

หงจูเห็นอาหารที่คุณชายสามเตะลงบนพื้นแล้ว ใบหน้าก็ซีดเผือดทันใด มิน่าเมื่อวานคุณชายรองถึงพยายามเขียนหนังสือหย่าให้ได้ เพื่อจะส่งสะใภ้รองออกไปทันที ที่แท้คุณชายรองคาดเดาได้ตั้งแต่แรกแล้วว่าสะใภ้รองถูกส่งมาที่นี่ต้องไม่ได้อยู่อย่างสบายแน่นอน พวกนางจะกลั่นแกล้งสะใภ้รองให้ถึงตาย!

นางก้าวออกไป มือสั่นเทาขณะประคองสะใภ้รองเอาไว้ ยามพูดริมฝีปากสั่นระริก “สะใภ้รอง ท่านอย่าเก็บมาใส่ใจเลย โมโหแล้วจะเสียสุขภาพได้ มีคุณชายสามอยู่ ต้องคืนความเป็นธรรมให้ท่านแน่เจ้าค่ะ”

เห็นพี่สะใภ้รองที่ปกติสุขุมเยือกเย็นดวงตาฉายแววโกรธ เซียวอวิ้นพลันหัวใจสะท้าน เมื่อครู่ลืมไปว่าพี่สะใภ้รองอยู่ข้างหลัง ทำให้นางเห็นภาพที่ไม่ควรเห็นเข้าแล้วจริงๆ นางจะต้องรู้สึกผิดหวังกับสกุลเซียวเป็นแน่

มองพี่สะใภ้รองแล้ว เซียวอวิ้นก็อึกอักเหมือนอยากจะพูดอะไร แต่แล้วก็เงียบไป

ยกขาขึ้นเตะหมั่นโถวแข็งโป๊กที่อยู่ข้างเท้าไปตรงหน้าบ่าวหญิง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ “ลำบากพวกเจ้าที่คอยปรนนิบัติด้วยความเคารพแล้ว ยกอาหารที่ดีเช่นนี้มาให้สะใภ้รอง วันนี้สะใภ้รองอารมณ์ดี มอบอาหารสำรับนี้ให้พวกเจ้า กินมันตรงนี้แหละ!” เซียวอวิ้นพูดจบก็เตะหมั่นโถวอีกลูกและผักดองก้อนใหญ่ไปตรงหน้าบ่าวหญิงอีกคน

เห็นบ่าวหญิงทั้งสองคุกเข่าอยู่ตรงนั้นไม่พูดจา เซียวอวิ้นจึงพูดต่อ “ตกรางวัลให้พวกเจ้านับว่าให้หน้าพวกเจ้าแล้ว ปกติพวกเจ้ายังไม่คู่ควรจะได้รับรางวัลจากสะใภ้รองเสียด้วยซ้ำ ทำไมหรือ อาหารของสะใภ้รองพวกเจ้าไม่กล้ากินหรือ หรือว่าในอาหารมียาพิษถึงกินไม่ได้ หืม!”

คำว่า ‘หืม’ คำสุดท้ายของเซียวอวิ้นขึ้นเสียงสูงมาก ทำเอาบ่าวหญิงทั้งสองตกใจตัวสั่น พวกนางรีบโขกศีรษะเอ่ยว่า “บ่าวก็แค่ทำตามคำสั่ง ไหนเลยจะใจกล้าถึงเพียงนั้นปองร้ายสะใภ้รอง ขอคุณชายสามโปรดละเว้นชีวิตด้วยเจ้าค่ะ!”

“ข้าจะเอาชีวิตพวกเจ้าตั้งแต่เมื่อไร แค่ให้พวกเจ้ากินอาหารพวกนี้เท่านั้น ในอาหารมีพิษหรือไร!”

“คุณชายสามละเว้นชีวิตด้วย น่าจะไม่มีพิษเจ้าค่ะ นี่ล้วนเป็นของที่ห้องครัวเตรียมให้ บ่าวแค่รับผิดชอบยกมาเท่านั้น”

“เช่นนั้นแสดงว่าอาหารนี้ไม่มีพิษ?”

“เรียนคุณชายสาม น่าจะใช่เจ้าค่ะ”

ฟังคำของบ่าวหญิงแล้ว เซียวอวิ้นพยักหน้า พูดคำว่าดีติดๆ กัน ก่อนจะตะโกนเสียงดัง “กิน!”

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 16 พ.ค. 62