ทดลองอ่าน สามีสกุลดี สตรีมากวาสนา บทที่ 3

เยี่ยเหมยฟังสองคนนี้ต่อรองราคากันเหมือนด้านข้างไม่มีคนอื่นอยู่ก็โมโหจนระเบิดทันที นางตวาดลั่นว่า “หุบปากเดี๋ยวนี้! ตอนนี้ข้าถูกไล่ออกจากสกุลเยี่ย ไม่ใช่คนสกุลเยี่ยอีกต่อไปแล้ว นางไม่มีอำนาจตัดสินใจการอยู่การไปของข้า” ตวาดจบก็ออกแรงผลักพานหลินที่ขวางทางอยู่ออกไป ก่อนก้มหน้าก้มตาพุ่งตัวออกนอกเรือน

พานหลินย่อมจะไม่ยอมให้คนงามเนื้ออ่อนอย่างเยี่ยเหมยหนีไป จึงยื่นมือจะขวางไว้ แต่คิดไม่ถึงว่าจะพลันมีเงาร่างหนึ่งโผล่มาหน้าประตู

เยี่ยหย่วนถือท่อนไม้ปรากฏตัวต่อหน้าคนทั้งหลาย เขาปล่อยให้เยี่ยเหมยวิ่งออกไปแล้วจึงฟาดท่อนไม้ลงบนไหล่พานหลินอย่างหนัก จากนั้นก็ได้ยินพานหลินส่งเสียงร้องออกมาพลางล้มลงไปด้านข้าง ต่อจากนั้นเสียงร้องไห้ของพานซานเหนียงก็ดังตามมาทันที

เยี่ยหย่วนเองก็ถูกฉากเหตุการณ์นี้ทำเอาตกใจจนสะดุ้งเช่นกัน หากแต่ยังคงรักษาสีหน้านิ่งสงบไว้ จ้องอี๋เหนียงสามที่ตามออกมาเขม็งพลางแค่นเสียงเย็น “อี๋เหนียงสาม คนทำอะไรสวรรค์ล้วนมองเห็น ท่านระวังกรรมจะตามสนอง!” พูดจบเขาก็หันไปหาเยี่ยเหมย ครั้นดูทิศทางแน่ชัดแล้วก็วิ่งตะบึงออกมา

ทั้งๆ ที่เยี่ยหย่วนยังหนุ่มน้อยโตไม่เต็มวัย แต่แววตาเมื่อครู่นี้ของเขาก็น่ากลัวเกินไปจริงๆ ทำเอาอี๋เหนียงสามเบิกตากว้าง จับวงกบประตูตัวสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างห้ามตนเองไม่ได้ทันที

รู้หรือไม่ว่าเหตุใดอี๋เหนียงสามถึงได้เจาะจงเล่นงานเยี่ยเหมย นั่นล้วนเป็นเพราะคำพูดหนึ่งที่หญิงร่างทรงที่นางไปขอลูกเมื่อเดือนเก้าปีกลายได้พูดกับนาง

ร่างทรงที่ชื่อดังที่สุดในอำเภอผู้นั้นได้บอกนางว่า ‘คนเป็นทำอะไร คนตายล่วงรู้’ หรือก็หมายความว่าทุกเรื่องที่คนทำในโลกคนเป็น ผู้ที่อยู่ในโลกคนตายล้วนเห็นอยู่ในสายตา

ร่างทรงนับนิ้วจับยามดูก็บอกเรื่องลับจำนวนมากของนางออกมาได้ แม้แต่เรื่องที่นางแท้งเพราะอี๋เหนียงสี่ ซ้ำลูกเป็นเด็กผู้ชายก็ยังบอกได้ถูกต้อง

ร่างทรงบอกว่าสาเหตุที่นางไม่สามารถตั้งครรภ์ได้อีกครั้งล้วนเป็นเพราะชะตาของคนที่ ‘ชิง’ มาเกิดนั้นแข็งเกินไป หากต้องการขจัดคำสาปร้ายก็ต้อง ‘เช่า’ พระโพธิสัตว์กวนอินปางประทานบุตร

ทว่าการ ‘เช่า’ นี้มิใช่การเผากระดาษเงินกระดาษทองให้พระโพธิสัตว์กวนอินปางประทานบุตร แต่ต้องใช้เงินหนึ่งร้อยเก้าสิบเก้าตำลึงวางบูชาไว้หน้าพระโพธิสัตว์กวนอินปางประทานบุตรของร่างทรงเป็นเวลาสิบวัน ถ้าอี๋เหนียงสามร่วมหอภายในเวลาสิบวันนี้จะต้องตั้งครรภ์สำเร็จได้อย่างราบรื่น แน่นอนว่าเงินเหล่านี้หาใช่ค่าตอบแทนของร่างทรงไม่ หลังครบสิบวันร่างทรงจะคืนพวกมันทั้งหมดให้อี๋เหนียงสามอย่างมิตกหล่น

เดิมทีอี๋เหนียงสามเป็นบุตรสาวคนโตในครอบครัวชาวนา ฐานะทางบ้านไม่ใคร่ดีนัก มีหนหนึ่งไปเยี่ยมญาติแล้วเกิดไปเข้าตาของเยี่ยเซิ่งเข้า จึงถูกเขารับมาเป็นอนุ

ในคฤหาสน์สกุลเยี่ยมีอาหารเสื้อผ้าให้ไม่ขัดสน หากแต่เงินรายเดือนนั้นได้จำกัด อีกทั้งเยี่ยเซิ่งก็เป็นคนตระหนี่ถี่เหนียว ซ้ำหลายปีมานี้นางยังต้องช่วยจุนเจือทางบ้าน เงินที่นำออกมาใช้ได้มีจำกัดอย่างมากจริงๆ แม้แต่นำเครื่องประดับผมไปจำนำตั้งมากแล้วยังหาเงินได้เพียงร้อยตำลึง ในเมื่อโอกาสวางอยู่ตรงหน้าแล้ว นางจะปล่อยหลุดมือไปได้อย่างไร อุตส่าห์หาเวลาไปปรึกษากับทางบ้านเดิมแล้ว แต่คนทางนั้นก็ไม่มีแผนการดีๆ ใดๆ เช่นกัน