ทดลองอ่าน สามีสกุลดี สตรีมากวาสนา บทที่ 8

ภรรยาต้าเหอถ่ายทอดเรื่องสิ่งควรเลี่ยงระหว่างตั้งครรภ์จากผู้เฒ่าผู้แก่ให้สตรีมีครรภ์ทั้งสอง เยี่ยเหมยเองก็ใช้โอกาสนี้กรอกวิธีเลี้ยงเด็กตามวิทยาศาสตร์ให้ภรรยาเกาเสียง โดยเฉพาะสิ่งที่ต้องระวังเกี่ยวกับภาวะน้ำดีอุดตันในตับขณะตั้งครรภ์ รวมถึงการบำรุงรักษาสุขภาพตนเองและวิธีการจัดการกับอันตรายที่เด็กอาจเผชิญ

ชาติก่อนเยี่ยเหมยโตในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า หลังจากบรรลุนิติภาวะก็อาศัยการเป็นพี่เลี้ยงเด็กหาเลี้ยงชีพ ต่อมาเพื่อให้ได้เงินเดือนสูงขึ้น นางได้เน้นรับงานดูแลเด็กเล็กโดยเฉพาะ เพื่อการนี้ยังแล่นไปเข้าอบรมพี่เลี้ยงเด็กระดับสูงเป็นพิเศษ สามารถพูดได้เลยว่ามีความเชี่ยวชาญในการดูแลทารกแรกเกิดรวมถึงเด็กวัยก่อนเข้าเรียนอย่างที่สุด

ในร่างกายมีวิญญาณของคนในยุคหลังอยู่ ถึงแม้ชาติก่อนนางจะน้อยเนื้อต่ำใจอยู่บ้าง แต่เวลาพูดจาก็มีระเบียบแบบแผน สง่าผ่าเผย ในสายตาคนหมู่บ้านเกาจยาจึงรู้สึกเพียงว่าเยี่ยเหมยแทบไม่ต่างอะไรกับคุณหนูตระกูลใหญ่ ฟังคำที่นางพูดออกมาแล้ว ภรรยาต้าเหอและภรรยาเกาเสียงก็พยักหน้าไม่หยุด

เยี่ยหย่วนน่าจะยังรู้สึกผิดอยู่บ้างที่เมื่อครู่ลืมว่าเยี่ยเหมยมาเมืองเซิ่งโจวครั้งแรกก็ทิ้งนางวิ่งหนีไป แต่เขาดันมีนิสัยปากแข็ง เมื่อกลับมาสายตาจึงเอาแต่มองไปทางเยี่ยเหมย ทว่ากลับไม่ยอมวางมาดลงเอ่ยขอโทษ เยี่ยเหมยเองก็ไม่ได้ใส่ใจ เพียงแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นท่าทางของเขา หลังจากขึ้นเรือก็คุยเรื่องเด็กกับสตรีอีกสองคนต่อ

ขามาทุกคนอารมณ์หนักอึ้ง ทว่าขากลับต่างก็ได้สิ่งที่ตนเองต้องการแล้ว อาจเป็นเพราะอารมณ์ดี เวลาจึงผ่านไปอย่างรวดเร็ว ครั้นมองเห็นควันไฟจากหมู่บ้านเกาจยาได้ไกลๆ พวกเยี่ยเหมยทั้งสามคนถึงค่อยๆ หยุดเสียงลง ไม่กี่คนบนเรือก็ล้วนมิใช่คนชอบถามจู้จี้ ไม่มีใครถามว่าเหตุใดเยี่ยหย่วนไปเมืองเซิ่งโจวแล้วแต่ยังกลับมาอีก ครั้นได้ยินว่าเยี่ยหย่วนคิดจะมาอยู่กับเยี่ยเหมย นึกถึงเงินสองตำลึงที่รับมาก่อนหน้านี้ ไม่ว่าอย่างไรเกาต้าเหอก็ไม่ยอมให้เยี่ยหย่วนไปพักที่บ้านท่านสามเกา เขาที่มีร่างสูงใหญ่กำยำจึงทั้งฉุดทั้งลากอีกฝ่ายกลับบ้านไปด้วยกัน

ตอนแยกบ้านเกาต้าเหอได้ห้องใหญ่ที่เชื่อมกับห้องบิดามารดามาหนึ่งห้องและห้องข้างอีกสองห้อง ต่อมาเขาต่อเติมห้องเล็กต่อจากห้องข้างเพิ่มอีกสองห้อง ห้องหนึ่งใช้ทำกับข้าว อีกห้องไว้เก็บของ ก่อนหน้านี้เกาต้าเหอสามีภรรยานอนที่ห้องใหญ่กับเกาอู่ฮวาบุตรสาวคนเล็ก เกาเอ้อร์ฮวากับน้องสาวสองคนนอนกันห้องหนึ่ง ส่วนเยี่ยเหมยกับเกาจินฮวาก็นอนด้วยกันอีกห้อง พอเยี่ยหย่วนมาอยู่ด้วยก็ย่อมต้องหาห้องให้เขา

บุตรสาวสกุลเกาทั้งห้าคน เกาจินฮวามีอายุเท่ากับเยี่ยเหมยคือล้วนอายุสิบหก กำลังรอออกเรือน เกาเอ้อร์ฮวาอายุสิบสี่ เกาซานฮวาอายุสิบสอง เกาซื่อฮวาอายุแปดขวบ เกาอู่ฮวาอายุหกขวบ

ครั้นเห็นว่าในบ้านมีพี่ชายที่ขี้อายปากหนักเพิ่มมาอีกคน ดอกไม้ไม่กี่ดอกที่อายุค่อนข้างน้อยก็ตื่นเต้นดีใจยิ่ง แม้แต่เสียงตะเบ็งด่ากราดของภรรยาเสี่ยวเหอที่ด้านนอกก็ยังถูกปาทิ้งไปสุดขอบฟ้า ล้อมวงรอบโต๊ะเตี้ยบนเตียงเตา กินขนมที่เยี่ยเหมยซื้อมา มองดูบิดามารดาและเยี่ยเหมยหารือกันเรื่องจัดสรรห้อง