ทดลองอ่าน เสน่ห์ร้าย ตอนที่ 5

พิชญ์ชวนวกกลับมาคุยเรื่องงานอีกครั้ง พัฒน์นรีค่อยโล่งใจ ต่อไปเธอคงต้องระวังกิริยาวาจาให้มาก เพราะถ้าหากเรื่องที่เธอเป็นเอฟซีเขาถูกจับได้ ไม่รู้เลยว่าเธอจะมองหน้าเขาต่อไปได้อย่างไร

“วันนี้ผมมีนัดใช่มั้ย”

พิชญ์ถามหลังจากคุยงานเรื่องอื่นๆ เรียบร้อยแล้ว พัฒน์นรีไม่ต้องเปิดบันทึกดูก็จำได้แม่นยำว่าเขามีนัดที่ไหน เวลาใด กับใครในแต่ละวันจึงสามารถรายงานได้อย่างคล่องแคล่ว

“คุณฉัตรปกรณ์ เวลาหนึ่งทุ่มตรงที่ซิกซ์คอร์เนอร์ค่ะ”

พิชญ์คิดอยู่ครู่หนึ่งก็พยักหน้า ศูนย์การค้าของเขายังมีโครงการขยายสาขาออกไปในจังหวัดที่เป็นเมืองเศรษฐกิจอีกหลายจังหวัด ฉัตรปกรณ์เป็นฝ่ายประสานงานของบริษัทรับเหมาก่อสร้าง ครั้งนี้คงหวังกรุยทางเพื่อให้วันเปิดซองประมูลเป็นไปอย่างราบรื่น

“เอาล่ะ ไม่มีอะไรแล้ว ไปทำงานของคุณเถอะ”

พัฒน์นรีค้อมศีรษะให้อย่างนอบน้อม แต่บางอย่างที่ติดอยู่ในใจเธอมาหลายวันทำให้เธอลังเลที่จะหันหลังกลับออกไป

“มีอะไรอีกเหรอ”

“คือว่า…”

พิชญ์รอให้อีกฝ่ายพูดพลางเปิดเอกสารแล้วจรดปากกาลงในตำแหน่งที่อยู่เหนือชื่อของตัวเองไปด้วย

“ท่านรองฯ จะให้ฉันไปด้วยมั้ยคะ”

คำถามนั้นทำให้รองประธานหนุ่มเงยหน้าขึ้น ชายหนุ่มวางปากกาแล้วมองเลขาฯ สาวอย่างไม่เข้าใจ ตอนนี้เขาไม่รู้ว่าเธอต้องการจะบอกอะไร

“ไปไหน”

“ก็ตามท่านไปคุยงานวันนี้ด้วยไงคะ”

วูบหนึ่งที่ความไม่พอใจปรากฏขึ้นบนใบหล่อเหลา แต่เขาก็ตีหน้าขรึมได้ในวินาทีต่อมา

“ไม่เป็นไร ผมคิดว่าผมไปเองดีกว่า”

“แต่ว่าในฐานะเลขาฯ ฉันต้องตามท่านรองฯ ไปทุกที่ไม่ใช่หรือคะ ฉันคิดว่าในเมื่อได้ก้าวขึ้นมาทำงานในตำแหน่งนี้แล้วก็อยากจะทำหน้าที่ให้สมบูรณ์ที่สุด เอาเป็นว่าเย็นนี้ฉันยินดีจะติดตามท่านไปเพื่อความสะดวกของท่านนะคะ”

“คุณพัฒน์นรี” เสียงเข้มหยุดทุกคำพูดของเธอได้ในทันที พัฒน์นรีใจกระตูกวูบเมื่อแววตาจากดวงตาคมฉายชัดมาที่เธอ “ผมยอมรับนะว่าคุณทำงานเลขาฯ ได้ดีกว่าที่ผมคิดเอาไว้มาก แต่สิ่งที่คุณควรเรียนรู้ไว้อีกข้อ…คือผมไม่ชอบพูดซ้ำ”