ทดลองอ่าน โฉมงามสองหน้า บทที่ 4

สิงฟู่อวี่ผู้นั้นยืนอยู่ข้างหลังนาง การเคลื่อนไหวของเขาไร้สุ้มเสียง นางไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด ดูจากท่าทางของเขาคล้ายว่ายืนอยู่ตรงนี้มาพักหนึ่งแล้ว ทั้งยังเห็นการกระทำทั้งหมดของนาง

อูอีเสวี่ยไม่กลัวปีศาจและมารร้าย แต่กลับรู้สึกว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเปรียบกับปีศาจและมารร้ายแล้วยังน่ากลัวกว่า เขามองนางด้วยสีหน้าเรียบเฉย มองนิ่งจนนางเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลัง มือไม้เย็นเฉียบ…

จบกัน เช่นนี้นางควรอธิบายกับเขาอย่างไรดี นางตั้งใจย้อนกลับมาเอาหลักฐานยืนยันของประมุขหุบเขาหมื่นบุปผาไปทำอะไร ถูเหล่าต้าบอกเก็บป้ายหยกม่วงได้ยังถูกเขาสอบปากคำจนผิวหนังถูกถลกออกไปชั้นหนึ่ง แล้วเขาจะจัดการกับนางอย่างไร นางไม่กล้านึกภาพเลยจริงๆ

สิงฟู่อวี่จ้องมองใบหน้าน้อยๆ ที่ซีดขาวลงเพราะความหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด ไม่ว่าอย่างไรเขาก็คิดไม่ถึงว่าคนที่ลอบเข้ามาในห้องของเขาจะเป็นเด็กน้อยผู้นี้

ถ้าเป็นโจรผู้ร้ายคนอื่นบุกเข้ามา เขาคงไม่พูดไม่จาลงมือจับกุมตัวอีกฝ่ายไว้แล้ว แต่เมื่อเขาพบว่าคนที่ลอบเข้ามาในห้องของเขาคือเด็กผู้หญิงอายุหกขวบผู้นี้ เขาไม่ได้ลงมือจับกุมนาง หากแต่เฝ้าดูอยู่ข้างๆ ว่านางคิดจะทำอันใด

เขามองนางปีนขึ้นไปบนโต๊ะด้วยความแปลกใจ พอยื่นมือออกไปก็หยิบเหอเปาใบนั้นมา เมื่อเห็นป้ายหยกม่วงที่อยู่ในนั้นก็ดีใจมาก ลูบคลำไปมาไม่วางมือ กระทั่งแอบยิ้มด้วยความปลื้มปีติ จากนั้นก็เก็บไว้ในอกเสื้อของตนด้วยความพึงพอใจ ท่าทางราวกับของสิ่งนี้ก็คือของนางเช่นนั้น ทำให้เขาที่ยืนดูอยู่ด้านข้างเห็นแล้วถึงกับไร้คำพูด

นางหนีกลับมาก็เพื่อจะขโมยของมีค่าเช่นนั้นหรือ

ขณะที่เขากำลังตรึกตรองว่าจะจัดการกับนางอย่างไรดี เด็กน้อยก็มองเห็นเขาเข้าแล้ว ทั้งยังตกใจไม่น้อย สีหน้าท่าทางราวกับเห็นผีเช่นนั้น สีหน้าที่หวาดกลัวและอ่อนใสไร้เดียงสาทำให้คนเห็นแล้วสงสาร ประหนึ่งเขาต่างหากที่เป็นคนไม่ดี ทำให้เขารู้สึกหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก

เขายังไม่ได้ทำอะไรนางเลย นางก็หวาดกลัวถึงเพียงนี้แล้ว

“นางหนู ขโมยของผิดกฎหมาย เจ้ารู้หรือไม่”

เขาเห็นเด็กน้อยยังคงจ้องมองเขาด้วยความหวาดกลัว สีหน้าซีดเผือด ทั้งร่างแข็งทื่อ ท่าทางบริสุทธิ์ไร้เดียงสาน่าเวทนาสงสารได้สั่นสะเทือนส่วนที่อ่อนนุ่มที่สุดในใจคน ทำให้คนเกิดความรู้สึกเห็นอกเห็นใจนาง

สิงฟู่อวี่คิดในใจว่าสีหน้าท่าทางของตนใช่น่ากลัวเกินไปหรือไม่ ถึงได้ทำให้นางตกใจจนไม่กล้าพูด ด้วยเหตุนี้เขาจึงลองหยักยกมุมปากทั้งสองข้างขึ้น ‘ยิ้ม’ ให้นาง

เขาไม่ยิ้มยังดี พอยิ้มออกมากลับทำให้แม่หนูน้อยตกใจจนร่างเริ่มสั่นเทา สีหน้าซีดขาวกว่าเมื่อครู่หลายส่วน