ทดลองอ่าน โปรดยิ้มตอบข้าด้วยไมตรี บทที่ 7 – หน้า 10 – Jamsai
Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน โปรดยิ้มตอบข้าด้วยไมตรี บทที่ 7

วันหนึ่งขณะที่เสี่ยวหยวนเป่ากำลังอ่านหนังสืออยู่ หูซื่อหลางก็วิ่งเข้ามาจากข้างนอก

“แย่แล้วๆ!” หูซื่อหลางวิ่งมาหยุดข้างๆ เสี่ยวหยวนเป่าแล้วพูดเบาๆ ที่ข้างหูเขา “อู่จ้าวหลินไปฟ้องอาจารย์ว่าเจ้าคัดตัวอักษรให้ข้า จะทำอย่างไรกันดีเล่า”

เสี่ยวหยวนเป่ายิ้มจางๆ เขาส่ายหน้าพลางยิ้มเยาะ “ข่าวลือเกินจริงเช่นนี้อาจารย์ไม่มีทางเชื่อแน่”

เห็นท่าทีเสแสร้งจนเหมือนจริงแล้วหูซื่อหลางก็อึ้งไป เขาคิดในใจ หรือว่าเรื่องก่อนหน้าล้วนเป็นภาพลวงตา

 

วันต่อมาหูซื่อหลางวิ่งไปหาข่าว ได้ความแล้วก็กลับมาบอกกับเสี่ยวหยวนเป่า “อาจารย์บอกว่า ‘ตัวอักษรที่หลินฟางซือเขียนไม่สวยที่สุดในชั้นเรียน แล้วจะไปคัดตัวอักษรให้คนอื่นได้อย่างไรกัน’ อาจารย์ยังบอกอีกว่าอู่จ้าวหลินจงใจหาเรื่อง เขาจึงโดนต่อว่าไปรอบหนึ่ง” พูดจบเขาก็หัวเราะออกมาราวกับได้ระบายความขุ่นเคืองที่เกือบถูกอู่จ้าวหลินเล่นงาน

เสี่ยวหยวนเป่าพยักหน้า นับแต่นั้นมาเขาก็ตัดรายชื่อกิจการ ‘คัดตัวอักษร’ ของตนเองออกไป

 

ผ่านไปอีกสองวันอู่จ้าวหลินก็แอบซุ่มโจมตีเสี่ยวหยวนเป่าระหว่างทางกลับบ้านก่อนจะลากตัวเขามา คนที่ถูกลากมาด้วยกันนั้นยังมีเฉินเสี่ยวซานด้วยอีกคน พอเฉินเสี่ยวซานเห็นรูปร่างสูงใหญ่ของอู่จ้าวหลินแล้วก็ตกใจจนดวงตาทั้งคู่คลอไปด้วยหยาดน้ำ

เสี่ยวหยวนเป่าเอามือไพล่หลังพลางมองอู่จ้าวหลินด้วยใบหน้าเรียบเฉย “เจ้าจะต่อยข้า?”

อู่จ้าวหลินเคยจินตนาการมานับครั้งไม่ถ้วนถึงภาพตนเองเงื้อหมัดเพื่อจะต่อยหลินฟางซือที่กลัวจนปัสสาวะราด ทั้งยังร้องไห้และร้องขอความเมตตา ทว่าคนตรงหน้านี้กลับนิ่งสงบดูแตกต่างจากเด็กคนอื่นๆ ทำให้คนที่เห็นรู้สึกโมโหขึ้นมา อู่จ้าวหลินพลันเอ่ยว่า “ทำไมข้าจะต่อยเจ้าไม่ได้เล่า”

“เจ้าต้องคิดมาดีแล้ว สำนักศึกษาเคยเตือนพวกเรามาแล้วหนหนึ่ง หากมีเรื่องอีกครั้งจะถูกไล่ออกทันที วันนี้เจ้าต่อยข้า พรุ่งนี้ก็คงถูกสำนักศึกษาไล่ออก สำนักศึกษาหอถิงอวิ๋นเป็นสำนักศึกษาที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในพื้นที่ร้อยกว่าหลี่นี้ หากเจ้าถูกสำนักศึกษาหอถิงอวิ๋นไล่ออก สำนักศึกษาอื่นก็คงไม่รับเจ้าเอาไว้ เช่นนั้นก็นับว่าเจ้าทำลายอนาคตของตัวเองแล้ว การเรียนที่ผ่านมาก็ไม่มีประโยชน์อะไร ตำแหน่งที่วาดหวังเอาไว้ก็เหลือเพียงความว่างเปล่า เจ้าคงเป็นได้เพียงคนทำบัญชีที่ร้านอาหารแล้ว”

“เจ้า!” อู่จ้าวหลินกำหมัดแน่น เขามองเสี่ยวหยวนเป่าพร้อมกับกัดฟันกรอด

เจ้าเด็กเหลือขอนี่ช่างน่าชังยิ่ง!

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 8

    By

    บทที่ 8 ทั้งสองคนกลั้นหายใจพร้อมกัน หวังไหลตกใจจนอ้าปากกว้างพอจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้หนึ่งใบ “ข้า...” เสิ่นหุยเพิ่งพูดได้คำเดียว ความรู้สึกพะอื...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 8

    By

    บทที่ 8 เฉิงผิงลูบๆ หน้า “เจ้ามองข้าเช่นนี้ทำอะไร” เผยเซียวหยวนก็ไม่ปิดบังอำพราง ย่นหัวคิ้วพลางบอก “เฉิงผิง ไม่ใช่ว่าข้าเรื่องมาก แต่ข้างกาย...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 7

    By

    บทที่ 7 เสิ่นหุยตกใจไปชั่วขณะ จากนั้นก็กัดฟันไปรับหนังสือที่เขายื่นมาให้ ปลายนิ้วของนางไม่ระวังแตะถูกหลังมือของเขา เย็นจนนางรีบเก็บมือกลับมา...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 98

    By

    บทที่ 98 “เวยเฟิ่งหรือ” อวี๋หลิงเอ๋อร์กล่าวเสียงเบา “เรื่องนี้ข้ารู้ เวยเฟิ่งคือองค์เทพหญิงที่เคยออกรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับมหาเทพต้งยวน เคยช่...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 7

    By

    บทที่ 7 สองตาของนางกลอกมา ดวงตาจับนิ่งอยู่ที่ใบหน้าของเขา เผยเซียวหยวนไม่ต้องการจะมองสบตากับนาง เขากำลังจะเบนสายตาไปแล้วค่อยพูดธุระก็พลันสัง...

  • ตำนานรักฉบับท่านหญิง

    ทดลองอ่าน ตำนานรักฉบับท่านหญิง บทที่ 63

    By

    บทที่ 63 “พวกคนใจคอคิดคด ผู้อื่นใช้แผนเจ็บตัวยังยอมเจ็บตัวจริง แต่นี่เขากลับจับเสือมือเปล่า ข้าหรือสู้อุตส่าห์วิ่งวุ่นดูแลเขาแทบตาย สุดท้ายเ...

  • ตำนานรักฉบับท่านหญิง

    ทดลองอ่าน ตำนานรักฉบับท่านหญิง บทที่ 62

    By

    บทที่ 62 พะ...พาข้าไปที่ใดนะ เจียงจื้ออีนึกสงสัยว่าตนเองหูเฝื่อน แต่ยังไม่ทันได้ถามให้แน่ใจก็ถูกหยวนเช่อดึงวิ่งย้อนกลับไปทางเดียวกับขามา คนท...

บทความยอดนิยม

everY

ทดลองอ่าน เขตห้ามรักฉบับเบต้า เล่ม 1 Chapter 2.1-2.2 #นิยายวาย

ทดลองอ่าน เรื่อง เขตห้ามรักฉบับเบต้า เล่ม 1 ผู้เขียน : MINTRAN แปลโดย : ทันบี ผลงานเรื่อง : 배타적 연애 금지구역 ถือเป็นลิขสิทธิ์...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 2

บทที่ 2 เผยไหวกวงถอดชุดคลุมบุนวมออกมาคลุมลงบนร่างของเสิ่นหุย เสิ่นหุยใจเต้นรัวเร็ว ยืนอย่างทำอะไรไม่ถูกอยู่ตรงนั้น เผยไห...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ผิดชาติผิดภพ หวนรักจอมมาร บทที่ 96

บทที่ 96 ในขณะที่แม่นางฝูกำลังกล่าวอยู่นั้น ลูกแก้วปีศาจบนฝ่ามือของนางก็เปล่งแสงสว่างพร่างพรายจนใจคนเกิดกิเลสตัณหา อยากจ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 3

บทที่ 3 “ได้หรือไม่” น้ำเสียงของฮ่องเต้เต็มไปด้วยความคาดหวัง ในดวงตามีแววสนใจเพิ่มขึ้นหลายส่วน เห็นได้ชัดว่าเขากำลังนึกถ...

community.jamsai.com