ทดลองอ่าน ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม บทที่ 2

มู่หวั่นชิวหยิบดาบตัดวิญญาณยาวสามชุ่นนั้นออกมา มือเล็กของนางกดที่สะดือของชะมดเช็ดอย่างระมัดระวัง เมื่อคลำหาตำแหน่งถูกต้องแล้ว ก็ลงดาบตัดวิญญาณไปอย่างช้าๆ

“เจ้าทำอะไร!” เสียงของหม่าจู้เอ๋อร์พลันดังขึ้นเหนือหัว

มู่หวั่นชิวตัวสั่น ดาบหวิดจะกรีดโดนมือ

พอเห็นว่าเป็นหม่าจู้เอ๋อร์ นางก็ถอนหายใจยาว แล้วเหลือบมองเขาอย่างไม่พอใจ “พี่จู้จื่อทำข้าตกใจหมดเลย” จากนั้นก็ก้มหน้าลงกดตัวชะมดเช็ดอีกครั้ง “ข้ากำลังจะเอาต่อมกลิ่นชะมดเช็ดออก”

“ต่อมกลิ่นชะมดเช็ด?” หม่าจู้เอ๋อร์ย่อตัวลง “อะไรคือต่อมกลิ่นชะมดเช็ด เอ๋…” พอย่อตัวลงจึงได้เห็นดาบตัดวิญญาณในมือของมู่หวั่นชิว เขาจึงยื่นมือเข้าไปหยิบมา “เจ้าไปเอามาจากที่ใด”

ดาบสั้นยาวสามชุ่น ตัวมีดวาววับ เปล่งประกายอยู่ภายใต้แสงอาทิตย์ ระยิบระยับจนลืมตาไม่ขึ้น ด้ามดาบเป็นหยกสีเขียวเข้มชิ้นหนึ่ง สลักลายดอกโบตั๋นเบ่งบานไว้ดอกหนึ่ง ยามที่ถูกกุมอยู่ในมือ ดูนุ่มนวลลื่นมือ หม่าจู้เอ๋อร์พลิกดูอย่างชอบใจ ในดวงตาเต็มไปด้วยความชื่นชม

“เป็นของที่ท่านพ่อมอบให้ข้า”

“สวยจริง” หม่าจู้เอ๋อร์เลียริมฝีปาก ยื่นดาบคืนให้มู่หวั่นชิวอย่างอาวรณ์

มู่หวั่นชิวรับมา แล้วก้มหน้าลงกดสะดือของชะมดเช็ดอีกครั้ง

หม่าจู้เอ๋อร์ย่อตัวลงอยู่ข้างๆ “เจ้าจะเอาต่อมกลิ่นชะมดเช็ดไปทำอะไร ชะมดเช็ดตัวนี้ถูกกรีดหนัง ขายไม่ได้ราคาแล้ว”

“ขายไม่ได้ราคาหรือ” มู่หวั่นชิวเงยหน้าขึ้น จากนั้นก็ใช้มือทาบ “ไม่เห็นจะใหญ่เกินไป แผลแค่นี้เอง”

“เจ้าไม่รู้หรอก พวกซื้อสัตว์ป่าในตลาดพวกนั้นเรื่องมาก…” หม่าจู้เอ๋อร์เอ่ยปากพูด “ทุกครั้งที่ข้ากับท่านพ่อไปขายของที่ตลาด พวกเขาก็พลิกเลือกไปมา แค่เห็นว่ามีตำหนิเล็กน้อย ก็กดราคาจนต่ำมาก ถ้าไม่กลัวว่าต้องแบกกลับมาไกลแล้วจะเหนื่อยเกินไป ท่านพ่อคงไม่ยอมขาย…”

“อย่างนั้นหรือ” มู่หวั่นชิวเบิกตาโต นางไม่เคยค้าขายมาก่อน เลยไม่รู้รายละเอียดเรื่องเหล่านี้จริงๆ “ถ้าอย่างนั้น” นางกะพริบตา “ชะมดเช็ดตัวนี้จะขายได้เท่าใด”

นางรู้สึกเสียดายโอกาสดีในการเอาต่อมกลิ่นชะมดเช็ดนี้

ชาติก่อนไม่เคยได้เข้าไปสัมผัส นางจึงไม่เคยสนใจเรื่องวัตถุดิบเครื่องหอมเลยสักนิด ทว่าชาติก่อนยามที่ถูกขายเข้าไปในหอคณิกานางกลับคุ้นเคยกับกลิ่นชะมดเช็ดนี้

ต่อมกลิ่นชะมดเช็ดเป็นต่อมจากชะมดเช็ดตัวผู้ ชาวบ้านทั่วไปเรียกว่าเป็นต่อมกลิ่นตรงหว่างขาหลัง มีกลิ่นหอมพิเศษ สามารถทำเป็นวัตถุดิบเครื่องหอมได้ ทั้งยังมีชื่อเสียงโด่งดังมาก กลิ่นหอมทนนานไม่จางหาย ลือกันว่าหากสตรีพกถุงหอมที่ทำด้วยต่อมกลิ่นชะมดเช็ดนี้เป็นประจำ จะสามารถทำให้กลิ่นหอมนี้กลายมาเป็นกลิ่นกายของตนเองได้ เมื่อบุรุษได้กลิ่นก็จะพากันหลงใหลจนอ่อนระทวยทุกคน หากจะพูดให้ชัดเจน มันก็เหมือนเป็นยาปลุกกำหนัดชนิดหนึ่ง

และด้วยเหตุนี้ ชาติก่อนบรรดาพี่น้องในหอชุนเซียงจึงไม่เสียดายที่จะใช้เงินมากมายไปกับมัน

ไม่เพียงแค่หอคณิกาเท่านั้น แม้แต่บุตรสาวตระกูลสูงศักดิ์ที่มีความพร้อมหน่อย ตอนแต่งงานก็ยังคิดหาวิธีเพื่อให้ได้ถุงหอมกลิ่นนี้มาผูกไว้ในเสื้อผ้า ทว่ากลับน่าเสียดาย วัตถุดิบเครื่องหอมชนิดนี้ไม่ใช่พืชที่จะปลูกได้ทั่วไป มีเพียงชะมดเช็ดตัวผู้เท่านั้นที่มีกลิ่นนี้ และต้องฆ่ามันเสียก่อนจึงจะเอาออกมาได้ ดังนั้นแม้แคว้นต้าโจวจะเป็นแคว้นแห่งเครื่องหอม แต่ต่อมกลิ่นชะมดเช็ดแบบนี้กลับหาได้ยากยิ่ง ใช่ว่ามีเงินแล้วก็จะสามารถหาซื้อได้