ทดลองอ่าน ยอดหญิงเซียนเครื่องหอม บทที่ 6

บทที่หก

“คุณชาย ท่านจะไปไหนขอรับ” เห็นคุณชายชุดขาวก้าวเท้าลงบันได เด็กหนุ่มชุดฟ้าก็ถามไล่หลัง “คุณชายเจิงยังรอปรึกษางานใหญ่กับท่านอยู่นะขอรับ”

“ไปรู้จักคนสักหน่อย…” คุณชายชุดขาวมิได้หันหน้ามา

เด็กหนุ่มรู้สึกตกใจ

คุณชายของเขาสูงศักดิ์เป็นอันดับหนึ่งในสี่ยอดตระกูลแห่งแคว้นต้าโจว ทั้งยังเป็นผู้สืบทอดที่รู้กันเป็นการภายในว่าเป็นผู้นำแห่งวงการเครื่องหอมในอนาคต คนที่สูงศักดิ์ราวกับเป็นราชนิกุล เดิมทีคุณชายของเขาล้วนทำเหมือนยืนอยู่บนเมฆ ไม่เคยใส่ใจสิ่งใด แม้จะจ่ายด้วยเงินจำนวนมากเพื่อขอพบก็ยังยาก

ก็แค่นักพนันคนหนึ่ง ที่บังเอิญโชคดีได้เป็นเศรษฐีในชั่วข้ามคืน เด็กสาวยากจนผู้นี้มีอะไรดีกัน คุณชายของเขาจึงได้อยากเข้าไปทำความรู้จักด้วยตัวเอง!

เด็กหนุ่มชุดฟ้าตะลึงไปครู่ใหญ่ จนกระทั่งคุณชายชุดขาวเดินหายไปแล้วจึงได้สติคืนมา ก้าวเท้าตึงๆ ตามลงไป

“แม่นางลองนับดูก่อนว่าถูกต้องหรือไม่” ฝ่ายบัญชีที่โถงใหญ่ สองมือยื่นตั๋วเงินที่แลกเสร็จแล้วให้แก่มู่หวั่นชิว

มู่หวั่นชิวรับตั๋วเงินมาดู ก่อนจะดึงออกมาสองสามใบยื่นให้หลี่เต๋อ “รบกวนหลงจู๊ช่วยจ้างวานคนคุ้มกันให้ข้าสักสองสามคน”

หลังจากตะลึงไปชั่วครู่ หลี่เต๋อก็ยื่นมือผลักคืนไป “แม่นางไป๋วางใจได้ มิใช่ไม่รู้จักกันเสียที่ไหน ท่านชนะพนันได้เงินไปจากที่นี่ ก็คือแขกคนสำคัญของพวกเรา นายของข้าบอกไว้ว่าขอเพียงท่านไม่ออกจากเมืองผิงเฉิง ความปลอดภัยของท่านไม่ถือเป็นปัญหาแน่นอน” เขาหยิบป้ายหยกชิ้นหนึ่งออกมา “นายของข้าแซ่เจิง ชื่อฝานซิว คฤหาสน์ที่พักอยู่ที่ถนนอู๋ถง หากแม่นางไป๋มีธุระอันใด สามารถเอาป้ายหยกนี้ไปหาที่นั่นได้ทุกเมื่อ”

“ขอบคุณนายของเจ้าแทนข้าด้วย” มู่หวั่นชิวไม่ได้รับป้ายหยก นางเพียงยิ้มบางๆ แล้ววางตั๋วเงินไว้บนโต๊ะเก็บเงิน

ที่นางต้องสร้างเรื่องราวใหญ่โตเช่นนี้ ก็เพราะอยากจะพบเขาและขอร้องให้เขาช่วยคุ้มครอง แต่ว่าน่าเสียดายที่นางตกอับเช่นนี้ หากรุกมากเกินไปก็รังแต่จะทำให้ผลลัพธ์ออกมาในทางตรงกันข้าม

นางหมุนตัวกลับในทันใด ทว่ากลับเกือบชนเข้ากับคุณชายชุดขาว แสงสว่างวาบผ่านหน้า มู่หวั่นชิวรู้สึกงุนงง แล้วหยุดยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น

บุรุษชุดขาวผมดำ เขายืนสง่าอยู่ตรงนั้นท่ามกลางแสงเทียนที่ส่องสว่าง รอบกายนั้นราวกับมีลำแสงที่ไหลวน คอยแผ่รังสีความลึกลับออกมา ทั้งสงบนิ่งราวน้ำลึก และพลิ้วไหวราวกับเป็นเทพเซียนบนสวรรค์

เป็นคนมาถึงสองชาติ ทั้งยังผ่านความเปลี่ยนแปลงในทะเลแห่งรักมาแล้ว มู่หวั่นชิวจากบุตรสาวอัครเสนาบดีผู้สูงศักดิ์ ตกอับมาเป็นเด็กกำพร้าเร่ร่อน กระทั่งถูกคนข้างถนนตะคอกใส่ เดิมคิดว่าตัวเองมองทะลุถึงความไร้ปรานีของโลกนี้แล้ว ว่าชีวิตคนนั้นน่าเวทนา บนโลกนี้คงไม่มีสิ่งใดที่จะทำให้ใจนางหวั่นไหวได้อีกแล้ว

กลับคิดไม่ถึงว่าเพียงแค่ได้เห็น ประจันหน้ากับใบหน้าหล่อเหลาเป็นเลิศนี้ หัวใจของนางกลับเต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่ ทำได้เพียงยืนอยู่ตรงนั้น แล้วจ้องนิ่งไปที่เขา

เขาเห็นท่าทางมองเหม่อเช่นนี้มาจนคุ้นชินแล้ว คุณชายชุดขาวจึงยิ้มสดใสกลับมา

“แม่นางไป๋มีความกล้าเด็ดเดี่ยวไม่แพ้ผู้ชาย วันนี้โชคดีที่ได้พบกัน จึงขอถามแม่นางบ้านอยู่ที่ใด เป็นคนที่ใดกัน”

“เรื่องนี้…” มู่หวั่นชิวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง นางมีบ้านเสียที่ไหนเล่า

“แม่นางไป๋…” ขณะที่กำลังลังเลใจ เด็กหนุ่มชุดเทาคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามา โค้งคำนับแล้วพูดว่า “แม่นางไป๋ถึงแม้จะเป็นหญิง แต่ความกล้าในการพนันกลับมีเหนือคนทั่วไป คุณชายของข้ารู้สึกนับถืออย่างมาก อยากขอเชิญแม่นางขึ้นไปพูดคุยกันสักหน่อย”