ทดลองอ่าน กราฟหัวใจ… อุ่นละไมไอรัก บทที่ 5-บทที่ 6

“เรื่องนั้นแม่พอเข้าใจ แต่การเลือกคนหนึ่งให้ขึ้นเป็นนายอีกคนหนึ่งนี่สิ มันเป็นการทำร้ายจิตใจกันนะ ลูกคิดดูสิ ถ้าใครสักคนไม่ว่าบัวหรือเพื่อนของบัวเป็นคนที่ไม่ถูกเลือก เขาจะไปอยู่ตรงไหน บัวบอกแม่ว่าตอนนี้ลูกกับเพื่อนตำแหน่งเท่าๆ กัน แล้วลูกจะทนได้ไหมถ้าลูกต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้และต้องกลายเป็นลูกน้องของเพื่อน นี่ต่างหากที่แม่ว่ามันทำร้ายจิตใจกัน”

เออ ฉันไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย อาจเป็นเพราะคิดว่ายังอีกไกลกว่าที่เราจะรู้ผลว่าใครจะเป็นคนที่ถูกเลือก และหลังจากประชุมร่วมกันแล้ว ฉันคิดว่างานนี้ก็เหมือนกับงานอื่นที่เราต้องทำออกมาให้ลูกค้าพอใจที่สุด แล้วก็ไม่ได้เตรียมตัวเลยว่าถ้าต้องเป็นคนที่ไม่ถูกเลือก…จะทำยังไงต่อไป แต่กลับเป็นแม่ของฉัน…คุณนายร้านขายผ้าที่คิดเรื่องนี้ขึ้นมาได้

“ว่าไงจ๊ะ เงียบไปเลย”

“บัวว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาของธุรกิจค่ะ เขาแค่ต้องการได้คนที่เก่งที่สุดมาทำงานให้บริษัทเท่านั้นเอง บัวก็มีหน้าที่ทำงานออกมาให้ดีที่สุด ผลจะออกมาเป็นยังไงก็จะรับมันไว้ค่ะ” ฉันยอมรับด้วยเสียงเศร้า

“นั่นเป็นข้อดีของลูกนะจ๊ะ การทุ่มเททำงานอย่างเต็มความสามารถแล้วก็ยอมรับกับผลที่เกิดจากการตัดสินใจของตัวเอง มันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง แม่ภูมิใจในตัวลูกนะ”

“แต่ตอนนี้บัวก็ยังตอบแม่ไม่ได้ค่ะว่าจะทำยังไง ถ้าต้องแพ้ครั้งนี้” ฉันเสียงอ่อยกว่าเดิม

“อุ๊ย นี่แม่ทำให้บัวไม่สบายใจรึเปล่า เอาเป็นว่าค่อยๆ คิดไปนะจ๊ะ ถ้าเกิดอะไรขึ้น จำไว้ว่าแม่กับพ่อเป็นที่พึ่งของลูกได้เสมอ แม่อยากให้ลูกกลับมาอยู่บ้านเราจะตาย”

ฉันยิ้มกับคำพูดนั้นเพราะแม่พยายามอย่างมากเพื่อให้ฉันกลับไปใช้ชีวิตที่เชียงราย

“ค่ะ ขอบคุณค่ะแม่ บัวรักแม่จัง ขอคุยกับพ่อบ้างได้ไหมคะ ไม่ได้ยินเสียงหลายวันแล้ว”

แม่รับคำแล้วตะโกนเรียกพ่อดังลั่น ฉันไม่ได้คุยกับพ่อเรื่องงานเลย พ่อเป็นผู้ชายที่น่ารัก ประนีประนอม ไม่ค่อยมีปากมีเสียง และเป็นคนที่ให้เกียรติแม่ตั้งแต่หนุ่มจนแก่ พ่อบอกว่าอยากเจอฉันแต่ไม่อยากมากรุงเทพฯ ฉันจึงสัญญาว่าถ้างานไม่รัดตัวมากจะกลับบ้านไปเยี่ยมพ่อแม่เอง

หลังจากวางหูไปแล้ว ฉันก็เข้าไปนอนแช่ในอ่างอาบน้ำพร้อมกับคิดถึงเรื่องในอนาคต ใช้เวลาอยู่นานจนนิ้วมือเริ่มเหี่ยวแต่ก็ยังหาข้อสรุปให้กับตัวเองไม่ได้ ได้แต่คิดวกไปวนมาว่าถ้าชนะ ฉันก็สามารถอยู่เอคโค่ต่อไปได้อย่างภาคภูมิในตำแหน่งผู้อำนวยการแผนก แต่ถ้าแพ้ล่ะ ฉันจะทนอยู่ได้อย่างไร ในเมื่อเพื่อนที่ทำงานกันมา (บางครั้งก็กัดกัน) จะขึ้นไปอยู่ในตำแหน่งที่สามารถบังคับบัญชาฉันได้ อยากรู้จังว่ายายน้ำจะกังวลกับเรื่องนี้บ้างไหมนะ