ทดลองอ่าน ขอสักครั้ง… ให้คืนนี้ผมได้รักคุณ ชุด ขอได้ไหม… บทนำ – บทที่ 1

การันต์ยืนยันเพื่อให้พี่สาวสบายใจ เขารู้ว่ากีรณาเหนื่อยใจเพราะเขามามาก ระยะหลังๆ เขาถึงได้พยายามสร้างปัญหาน้อยลง และเขาก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

“เจ้ไปทำงานที่สตูลก็ดี จะได้อยู่ห่างไอ้ฤกษ์มันเอาไว้ ผมไม่ไว้ใจมัน”

“ทำไม…มันจะทำอะไรฉัน!”

กีรณาหงุดหงิดเล็กน้อยเมื่อพูดถึงฤกษ์…คู่อริของการันต์ที่เธอเคยตลบหลังมันมาแล้ว ถ้ามันยังคิดจะหาเรื่องเธอกับการันต์อีก เธอจะแจ้งตำรวจไปถล่มมันถึงรังเลยคอยดู

“มันเคยประกาศไว้ว่ามันจะจับเจ้ทำเมีย ใครจะไปรู้ว่าวันหนึ่งมันอาจจะหน้ามืดบุกเข้ามาปล้ำเจ้ก็ได้” การันต์พูดทีเล่นทีจริง แต่เขาก็นึกเป็นห่วงกีรณาอยู่เหมือนกัน

ครั้นจะไปแจ้งความเอาไว้ก่อน ตำรวจก็จะบอกว่ายังไม่เกิดเหตุการณ์นั้นขึ้นจริง ไม่สามารถเอาผิดฤกษ์ได้ แต่ถ้ารอให้เกิดเหตุการณ์นั้นขึ้นจริงๆ มันก็สายไปแล้วไม่ใช่หรือไง

ในเมื่อเอาผิดฤกษ์ไม่ได้ก็ให้กีรณาอยู่ห่างๆ ฝ่ายนั้นเอาไว้ก่อนดีกว่า

“เรื่องตั้งสามสี่ปีมาแล้ว มันคงลืมไปแล้วมั้ง ไม่เห็นว่ามันจะทำอะไรฉันได้เลย”

“ห่างๆ มันเอาไว้ก่อนก็ดี…”

การันต์พูดเสียงเข้ม ไม่มีวี่แววล้อเล่นเพราะเป็นห่วงพี่สาวจริงๆ

“ถ้าฉันไปทำงานที่สตูล แกอยู่กรุงเทพฯ คนเดียวได้แน่นะ” กีรณาถามย้ำเพื่อความมั่นใจ

“เออน่า! นี่เห็นผมเป็นเด็กสามขวบเหรอวะ”

“แล้วอย่าหิ้วผู้หญิงมานอนที่บ้านนะ”

“รู้แล้วน่า เคยหิ้วมาซะที่ไหน โรงแรมใกล้ๆ ผับก็มี”

“ไอ้เลววว พูดแบบนี้จะให้ฉันไว้ใจให้แกอยู่คนเดียวได้ยังไง!”

หญิงสาวแทบจะโบกศีรษะน้องชายด้วยความหมั่นไส้ แทนที่อีกฝ่ายจะบอกให้เธอสบายใจว่าไม่มีทางหิ้วผู้หญิงมานอนด้วยสุ่มสี่สุ่มห้า แต่กลับพูดเหมือนจะพาเข้าโรงแรมแทนเสียอย่างนั้น

“ผมล้อเล่นโว้ยยย!”

โปรดติดตามตอนต่อไป…