ไม่ง่ายเลยกว่าจะรอจนความเจ็บผ่านพ้นไป นางหลุบตาตรวจดูแขนข้างที่ขาด ถึงได้พบว่าเขาไม่เพียงพันแผลให้อย่างเรียบร้อย ยังเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ เสื้อผ้าชุดนี้ไม่ใช่ของนาง แต่เป็นเสื้อผ้าบุรุษ แปดส่วนคงเป็นของเขา
สิ่งสุดท้ายที่นางจำได้คือสารเลวพวกนั้นไล่ตามนางมาถึงริมแม่น้ำ นางจงใจกระโดดลงไปในน้ำ พอตกลงไป เลือดของนางย้อมน้ำในแม่น้ำจนเป็นสีแดงทำให้พวกมันมองเห็นไม่ชัด แยกแยะไม่ออกว่าใครเป็นใคร นางฉวยโอกาสตอนที่เจ้าคนเคราะห์ร้ายคนหนึ่งถูกเข้าใจผิดว่าเป็นนางดำลึกลงไปใต้น้ำ หนีเอาชีวิตรอดมาได้
ครานี้บาดเจ็บสาหัสเกินไป นางหายดีไม่เร็วพอ
นางเห็นบริเวณที่เขาใช้ผ้าโปร่งพันแผล เนื่องจากการกระแทกเมื่อครู่นี้จึงทำให้มีเลือดซึมออกมา นอกจากนี้นางยังรู้สึกได้ถึงความเจ็บแปลบเป็นระลอกที่แผ่มาจากช่วงอกและท้อง ตลอดจนความอุ่นร้อนขุมหนึ่ง แม้จะมองไม่เห็น แต่นางรู้สึกได้ว่าความอุ่นร้อนนั้นกำลังขยายวงออกไป
นางรู้ว่าบาดแผลตรงนั้นแปดส่วนคงฉีกและปริออกอีกแล้ว
ด้วยกลัวว่ากลิ่นเลือดจะกระจายออกไป นางกัดฟัน มือสั่นขณะดึงผ้าห่มด้านข้างมาคลุมตัวเอง
ครู่ใหญ่ที่นางไม่กล้าขยับเขยื้อนอีก เอาแต่กลั้นหายใจเฝ้ารอพวกสารเลวที่จมูกดีเป็นเลิศพุ่งเข้ามา
เวลาหนึ่งเค่อ ผ่านไป และผ่านไปอีกเค่อ
ลมพัดมาระลอกแล้วระลอกเล่า ข้างนอกเงียบสนิท มีเพียงเสียงเดินและเคลื่อนไหวของชายผู้นั้น
หญิงสาวเงยหน้ามองทิวทัศน์ยามค่ำคืนนอกตัวรถ ตลอดจนชายหนุ่มที่เคลื่อนไหวไปมาระหว่างต้นหญ้า ก่อนจะตระหนักว่านางมิอาจไปจากที่นี่ได้ด้วยตัวเอง ต่อให้มีลาตัวนั้นกับรถคันนี้ก็ตาม
นางไม่เพียงแขนขาด กระดูกซี่โครงยังหักไปหลายท่อน นางรู้ว่าเท้าก็มีปัญหา เกรงว่าแม้แต่ยืนยังยืนไม่ขึ้นด้วยซ้ำ
นางต้องการคนผู้นี้ อย่างน้อยสองสามวันนี้ก็ยังต้องการอยู่
เขากำลังดูแลนาง ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร นางรู้ว่าเขาจะให้อาหาร ให้ยา และให้น้ำนาง
เวลานี้แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ถึงอย่างไรนางก็ต้องการเวลาแค่ไม่กี่วันในการฟื้นฟูร่างกาย
ถ้าเจอเจ้าพวกนั้น นางยังสามารถเอาคนผู้นี้มาเป็นโล่บังธนู ยื้อเวลาได้อีกชั่วครู่ก็ยังดี บางครั้งเวลาแค่ชั่วพริบตาก็เพียงพอให้นางหนีเอาตัวรอดได้แล้ว
เมื่อตัดสินใจแน่วแน่ หญิงสาวก็ไม่คิดจะเปลืองแรงอีก เพียงหลับตาลง พยายามประคองลมหายใจของตัวเองไว้
ชายผู้นั้นเดินมาและเดินจากไป ไม่นานเขาก็กลับมาข้างรถ เปิดช่องใต้ที่นั่งคนขับ หยิบเตาดินเผาสีแดงใบหนึ่งออกมา เริ่มก่อไฟและย่างปลา
กลิ่นหอมของปลาย่างทำเอานางอึ้งไปเล็กน้อย ลืมตาขึ้นโดยไม่รู้ตัว
นางเห็นอยู่ชัดๆ ว่าเขาไม่ได้ถือเครื่องมือตกปลาไป แต่กลับไม่รู้ว่าเขาจับปลาได้อย่างไร ทั้งยังเสียบพวกมันไว้กับซีกไม้ไผ่แล้วนำไปย่าง
มองให้ละเอียดอีกทีนางถึงพบว่าไม่รู้เขาไปหาไผ่เขียวต้นหนึ่งมาจากที่ใด ผ่ามันออกทำเบ็ดตกปลาแบบง่ายๆ ทั้งยังตัดกระบอกไม้ไผ่มาข้อหนึ่งเพื่อใช้ต้มน้ำแกงปลาอีกด้วย
กลิ่นหอมของอาหารทำให้ท้องของนางร้อง นอกจากความเจ็บปวดแล้ว ยังมีความหิวโหยเพิ่มเข้ามาอีก
เขาขุดขิงที่ขึ้นเองในป่าออกมาฝานเป็นแผ่นบางแล้วโยนลงไปในน้ำแกง ทำให้กลิ่นหอมเข้มข้นกว่าเดิม
เขาไม่ได้มาถามนางอีกว่าจะกินหรือไม่ เอาแต่ย่างปลา ต้มน้ำแกง จากนั้นก็นั่งยองอยู่ข้างกองไฟอันอบอุ่นและลงมือกิน
ครั้นเห็นเขากินอยู่คนเดียว โทสะในใจนางก็ผุดขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ นางเม้มปากแน่น หลับตาลงอีกครา
ทว่าพอหลับตาลง กลิ่นอาหารกลับหอมหวนยิ่งกว่าเดิม ก่อกวนจิตใจมากกว่าเดิม
กระเพาะที่หิวโหยส่งเสียงดังอีกครั้ง กลิ่นหอมนั้นยังหอมมากขึ้นทุกที เข้มข้นมากขึ้นทุกที ใกล้เข้ามาทุกที ราวกับอยู่ใกล้แค่ตรงนี้ นางรู้สึกได้ถึงไอร้อนเสียด้วยซ้ำ…
